అజారూపాన్స్వయం పశ్చాద్యష్టిమాదాయ రక్షతి
తానే ఒక కర్రను పట్టుకొని, ఆ మేకల రూపంలో ఉన్నవారిని కాపాడుతాడు.
గుప్తోఽపి నాపరాధః స్యాత్కస్యచిత్ప్రకటః కుతః
అతడు దాగి ఉన్నా, ఎవరికీ తప్పు జరగదు; అది బయటపడే అవకాశం లేదు.
తద్రూపో నిగ్రహస్తస్య తత్క్షణాదేవ జాయతే
అతని స్వరూపం అలాంటిది; అతని నియంత్రణ అదే క్షణంలో కలుగుతుంది.
అదృష్టాన్యపి శస్త్రాణి తాని కుర్వంతి తత్క్షణాత్ కుర్వన్తి మనుజాస్తేషాం చక్రే వైవస్వతో గ్రహమ్
కనిపించని ఆయుధాలనైనా, అవి వెంటనే ఉపయోగిస్తాడు; ఆ మనుషుల కోసం వైవస్వతుడు ఉచ్చు వేస్తాడు.
న తత్ర భయసంత్రస్తస్తతః పాపసమాచరేత్
అక్కడ ఎవ్వరూ భయంతో పాపం చేయరు.
తతస్తే పాపనిర్ముక్తా లోకాః సంశుద్ధగాత్రకాః
అప్పుడు ఆ లోకాలు పాపాల నుండి విముక్తమై, శుద్ధమైన దేహాలతో ఉంటాయి.
ఏవం స్థితేషు లోకేషు గతపాపామయేషు చ
ఆ విధంగా లోకాలు పాపరహితంగా, కలుషితమైన వ్యాధి లేకుండా ఉన్నప్పుడు,
న కశ్చిన్నరకం యాతి న చ మృత్యుపథం నరః ౬.౯౫.
ఎవ్వరూ నరకానికి పోరు, మానవుడు మరణ మార్గాన్ని అనుసరించడు.
వ్యవహారే తతో నష్టే యమలోకసముద్భవే
అప్పుడు న్యాయం నశించి, యమలోకం ప్రబలింది.
తతో వైవస్వతో గత్వా బ్రహ్మణః సదనం ప్రతి
అప్పుడు వైవస్వతుడు బ్రహ్మ దేవుని నివాసానికి వెళ్లాడు.
అజాపాలేన భూపేన తత్సర్వం విఫలీకృతమ్
ఆ మేకలను కాపాడే రాజు వలన అది అంతా ఫలితం లేకుండా పోయింది.
నాధయో వ్యాధయస్తత్ర న పాపాని మహీతలే
అక్కడ బాధలు లేవు, వ్యాధులు లేవు, భూమిపై పాపాలు లేవు.
తస్మాత్కురు సురశ్రేష్ఠ పునరేవ యథా పురా
కాబట్టి దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, మళ్లీ మునుపటిలా చేయుము.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా బ్రహ్మా లోకపితామహః
ఆ మాటలు విని, లోకాల పితామహుడైన బ్రహ్మ దేవుడు
అథాబ్రవీత్ప్రహస్యోచ్చైస్త్రినేత్రశ్చతురాననమ్
అప్పుడు మూడు కన్నులు కలవాడు, పెద్దగా నవ్వుతూ, నలుగురు ముఖాలవాడిని ఇలా అడిగాడు.
కథం నివారణం తత్ర క్రియతే కశ్చ నిగ్రహః
అక్కడ నియంత్రణ ఎలా జరుగుతుంది? దానికి ఏ నియమం ఉంది?
తస్మాత్తేన మహీపేన యస్మాన్మార్గః ప్రదర్శితః ౬.౯౫.
అందువల్ల ఆ రాజు చూపిన మార్గాన్ని అందరికీ తెలియజేశాడు.
తన్మయాపి యథా చాస్య ప్రసాదః సురసత్తమ
మరియు నేను కూడా, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, అతనికి అనుగ్రహం కలిగించాను.
ఏవముక్త్వా చతుర్వక్త్రం యమం ప్రాహ తతః శివః యేన తత్సమయే ప్రాప్తే తం నయామి నిజాలయమ్
ఇలా చెప్పిన అనంతరం పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మను, యమధర్మరాజును చూచి ఇలా అన్నాడు: 'ఆ సమయం వచ్చినప్పుడు నేను అతన్ని నా ఇంటికి తీసుకెళ్తాను.'
యమ ఉవాచ పఞ్చవర్షసహస్రాణి తస్యాతీతాని చాయుషః
యమధర్మరాజు ఇలా అన్నాడు: 'అతని ఆయుష్కాలంలో అయిదువేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.'
యావత్కాలం సురశ్రేష్ఠ శూన్యే జాతే స్వ ఆశ్రయే
దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, అతని స్వస్థలంలో శూన్యత కలిగినంత కాలం—
ఏవముక్తే యమేనాథ తం విసృజ్య గృహం ప్రతి
యముడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, అతన్ని విడిచిపెట్టి తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
యత్ర సంస్థో మహీపః స ప్రజాపాలనతత్పరః
అక్కడ ఆ రాజు ప్రజలను రక్షించడంలో నిమగ్నుడై ఉన్నాడు.
అజాస్తాస్తం చ సంవీక్ష్య వ్యాఘ్రం రౌద్రవపుర్ద్ధరమ్
ఆ మేకలు, పులి రూపంలో ఉన్న అతన్ని చూసి భయపడ్డాయి.
తస్య యత్నపరస్యాపి రక్షమాణస్య భూపతేః
ఆ రాజు ఎంత ప్రయత్నించినా, మేకలను రక్షించడానికి శ్రమించినా,
అజానాం కదనం దృష్ట్వా తతః స పృథివీపతిః
మేకలు నశించిపోతున్న దృశ్యాన్ని చూసి, ఆ భూమిపతి—
యత్తస్య తుష్టయా దత్తం చండం చండార్చిషా సమమ్ శనైఃశనైః ప్రజగ్రాహ స్వవక్త్రేణ మహేశ్వరః ౬.౯౫.
ఆమె సంతృప్తితో ఇచ్చినదాన్ని, భయంకరమైన అగ్నితో కూడినదాన్ని, మహేశ్వరుడు నెమ్మదిగా తన నోట్లో వేసుకున్నాడు.
అస్త్రాభావాత్తతస్తూర్ణం ధ్రియమాణేఽపి కాంతయా
ఆయుధాలు లేనందువల్ల, తన ప్రియురాలిని ఎంత వేగంగా అడ్డుకున్నా,
తతస్తస్యాంగసంస్పర్శాన్ముక్త్వా వ్యాఘ్రతనుం చ తామ్
ఆమె శరీరాన్ని తాకిన వెంటనే, అతడు పులి రూపాన్ని, ఆమెను విడిచిపెట్టాడు.
రుండమాలావరాం దివ్యాం సఖట్వాంగాం సపన్నగామ్
ఆమె తలమాలలతో, గొడ్డలి, పాములతో అలంకరించబడి ఉంది.