తతః ప్రోవాచ వచనమంబరీషం చతుర్భుజః
తర్వాత నాలుగు చేతులున్న వాడు అంబరీషునికి ఇలా చెప్పాడు.
యేన కుష్ఠవినిర్ముక్తస్తత్క్షణాదేవ జాయతే
దానివల్ల కుష్టు వ్యాధి తక్షణమే పోయిపోతుంది.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు సమానీయ సుతం నృపః ౬.౯౩.
అదే సమయంలో, రాజు తన కుమారుడిని పిలిపించించాడు.
తతః స బాలకః సద్యః స్నాతమాత్రో ద్విజోత్తమాః
తర్వాత ఆ బాలుడు, స్నానం చేసిన వెంటనే, ద్విజోత్తములారా,
తతః ప్రణమ్య తం దేవం హర్షేణ మహతాఽన్వితః
తర్వాత ఆ దేవునికి నమస్కరించి, అతడు గొప్ప ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
తస్మిన్గతే మహీపాలే సపుత్రే తత్క్షణాద్ధరిః
ఆ రాజు తన కుమారుడితో కలిసి వెళ్లిన వెంటనే, ఆ క్షణంలో హరి—
ఏతస్మాత్కారణాత్పూర్వం తత్తోయం సర్వపాపహృత్
ఈ కారణంతో, అక్కడి నీరు అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది.
అద్యాపి తజ్జలస్పర్శాత్సుపవిత్రో ధరాతలే తస్య నాశం ద్రుతం యాంతి గలగండాదికా ఇహ
ఇప్పటికీ, ఆ నీటిని తాకితే భూమిపై అత్యంత పవిత్రుడవుతాడు; గలగండం వంటి వ్యాధులు త్వరగా నశించిపోతాయి.
వ్యాధయోపి మహారౌద్రా దద్రుపామా సముద్భవాః
కష్టమైన కుష్టురోగం, చర్మవ్యాధులు వంటి భయంకరమైన వ్యాధులు కూడా అక్కడ కలుగుతాయి.
నిష్కామస్తు పునర్మర్త్యో యః స్నానం తత్ర భక్తితః
అయితే, ఎవరు అక్కడ కోరిక లేకుండా భక్తితో స్నానం చేస్తారో వారు—
యస్మిన్దినే సమానీతా సా గంగా తత్ర విష్ణునా
ఆ రోజు విష్ణువు గంగా నదిని అక్కడికి తీసుకొచ్చాడు.
తథాన్యేఽపి దినే తస్మిన్యది తోయమవాప్య చ ౬.౯౩.
అలాగే, మరే ఇతర రోజునైనా ఆ నీటిని పొందితే—
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే గోముఖతీర్థమాహాత్మ్యవర్ణనంనామ త్రినవతితమోఽధ్యాయః
ఇలా, స్కాంద మహాపురాణంలో ఎనభై ఒక వేల శ్లోకాలలోని ఆరో భాగంలో, నాగరఖండంలో, హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహాత్మ్యంలో, గోముఖతీర్థ మహాత్మ్యవర్ణనగా పేరుగాంచిన తొంభైమూడు అధ్యాయం ముగిసింది.
తథాన్యా లోహయష్టిస్తు తస్మిన్క్షేత్రేఽతిశోభనా
అలాగే, ఆ స్థలంలో మరొక ఇనుప దండం ఉంది, అది ఎంతో అందంగా మెరిసిపోతుంది.
తాం దృష్ట్వా మానవః సమ్యగుపవాసపరాయణః
దాన్ని చూసిన వ్రతపరుడు మనిషి—
నిర్మితా లోహయష్టిః సా తత్రోత్సృష్టా చ సా కుతః
ఆ ఇనుప దండం అక్కడ తయారై, అక్కడే వదిలేయబడింది; అది ఎక్కడి నుండి వచ్చింది?
గతామర్షో ద్విజేన్ద్రాణాం దత్త్వా యజ్ఞే వసున్ధరామ్
బ్రాహ్మణులలో ఉత్తములకు భూమిని యజ్ఞంలో దానం చేసి, కోపాన్ని వదిలేసిన తరువాత—
తతః సంప్రస్థితో హృష్టో ధృత్వా మనసి సాగరమ్
ఆ తరువాత, సంతోషంతో సముద్రాన్ని మనసులో ఉంచుకుని బయలుదేరాడు.
తదా స మునిభిః ప్రోక్తః సర్వైస్తత్క్షేత్రవాసిభిః
అప్పుడు అక్కడి మునులు, ఆ ప్రాంత నివాసులు అందరూ అతడిని అడిగారు.
రామరామ మహాభాగ యద్ధారయసి పాణినా
రామా రామా, మహాభాగుడా, నీవు చేతిలో పట్టుకున్నది—
అనేన కరసంస్థేన తవ కోపః కథంచన
నీ చేతిలో ఇది ఉన్నంతవరకు, నీకు కోపం ఎలా మిగిలిపోతుంది?
యది చైనం మయా ముక్తం కుఠారం చ ద్విజోత్తమాః
ఓ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా, నేను ఈ గొడ్డలిని వదిలిపెట్టినట్లయితే—
నాపరాధమిమం శక్తః సోढ़ుం చాహం కథంచన
ఈ తప్పును నేను ఏ విధంగా అయినా భరించలేను.
తథాపి నాస్తి తే శాంతిర్ముక్తేఽప్యస్మిన్ద్విజోత్తమాః
అయినా, ఓ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా, ఇది వదిలిపెట్టినా మీకు శాంతి ఉండదు.
అస్మాకం తత్ర భంక్త్వాశు పిండం కృత్వా సమర్పయ
మా కోసం అక్కడ వెంటనే దాన్ని విరిచి, పిండం చేసి సమర్పించు.
యేన రక్షామహే సర్వే పరమం యవమాశ్రితాః
దీనివల్ల మేమంతా యవధాన్యంపై ఆధారపడి, రక్షణ పొందుతున్నాం.
తేషాం తద్వచనం శ్రుత్వా రామః శస్త్రభృతాం వరః
వార మాటలు విన్న రాముడు, యోధులలో శ్రేష్ఠుడు,
తతః స బ్రాహ్మణేంద్రాణామర్పయామాస సాదరమ్
తర్వాత ఆ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులకు గౌరవంగా సమర్పించాడు.
వయం సంరక్షయిష్యామః పూజయిష్యామ ఏవ హి
మేము దాన్ని కాపాడతాం, పూజిస్తాం కూడా.
యథా శక్తిమయీ కీర్తిః స్కన్దస్యాత్ర ప్రతిష్ఠితా ౬.౯౪.
మన శక్తికి తగినట్టుగా ఇక్కడ స్కందుని కీర్తి స్థిరంగా ఉంది.