తస్య చాయతనే పుణ్యే యోగాత్ప్రాణాన్పరిత్యజేత్ ॥ ప్రాయోపవేశనం కృత్వా న స భూయోఽపి జాయతే
ఆ పవిత్ర స్థలంలో యోగబలంతో ప్రాణాలు విడిచినవాడు, ప్రాయోపవేశ వ్రతాన్ని ఆచరించినవాడు, మళ్లీ జన్మించడు.
అపి పాప సమాచారః కౌలో వా నిర్ఘృణోఽపి వా ౬.౮౨.
పాపమైన పనులు చేసినవాడు అయినా, కౌలమార్గాన్ని అనుసరించినవాడు అయినా, క్రూరుడైనా—
త్రికాలం పూజయన్యస్తు శ్రద్ధాపూతేన చేతసా ॥। సంవత్సరం వసేత్సోఽపి శివలోకే మహీయతే
ఎవరైనా శ్రద్ధతో పవిత్రమైన మనసుతో మూడుసార్లు పూజ చేస్తే, ఒక్క సంవత్సరం అక్కడ ఉన్నా, శివలోకంలో ఘనత పొందుతాడు.
అథవా సోమవారేణ యస్తం పశ్యతి మానవః
లేకపోతే, సోమవారం నాడు ఎవరు అతన్ని దర్శిస్తారో—
సోఽపి యాతి న సందేహః పురుషః శివమన్దిరే
ఆ మనిషికూడా నిస్సందేహంగా శివాలయానికి వెళ్తాడు.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన కలికాలే విశేషతః
కాబట్టి, ముఖ్యంగా కలియుగంలో, అన్ని విధాలా ప్రయత్నించాలి.
సంత్యాజ్యాశ్చ తథా ప్రాణాస్తదగ్రేప్రాయసంశ్రితైః
అక్కడే, ఆయన ముందు వ్రతం తీసుకుని, ప్రాణాలు విడిచాలి.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే శ్రీహాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే సుపర్ణేశ్వరాఖ్యమాహాత్మ్యవర్ణనంనామ ద్వ్యశీతితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై రెండు వేల శ్లోకాల సమాహారంలో, ఆరవ నాగరఖండంలో, హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహాత్మ్యంలో, సుపర్ణేశ్వర మహిమను వివరించే ఎనభై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అహం వః కీర్తయిష్యామి పురాణే యదుదాహృతమ్
పురాణంలో చెప్పినదాన్ని నేను మీకు వివరంగా చెప్పబోతున్నాను.
వేణుర్నామ మహీపాలః పురాసీత్సూర్యవంశజః
పూర్వం సూర్యవంశంలో జన్మించిన వేణు అనే రాజు ఉండేవాడు.
శాసనాని ప్రదత్తాని బ్రాహ్మణానాం మహాత్మనామ్
మహాత్ములైన బ్రాహ్మణులకు ఆదేశాలు జారీ చేశారు.
విధ్వంసితాః స్త్రియో నైకా విధవాశ్చ విశేషతః ౪ కుమార్యో రూపవత్యశ్చ తథా నిజ కులోద్భవాః
అనేక మంది స్త్రీలు, ముఖ్యంగా విధవలు, అలాగే తమ కుటుంబంలో పుట్టిన అందమైన యువతులు నాశనం అయ్యారు.
దేవతారాధనం పూజాం కర్తుం నైవ దదాతి సః
దేవతల పూజ చేయడానికి అనుమతి ఇవ్వలేదు.
ప్రోవాచాథ జనాన్సర్వాన్మాం పూజయత సర్వదా
అప్పుడతడు ప్రజలందరిని పిలిచి, 'ఎప్పుడూ నన్నే పూజించండి' అని చెప్పాడు.
మయా తుష్టేన సర్వేషాం సంపత్స్యతి హృది స్థితమ్
నేను సంతుష్టుడైతే అందరి మనసులో కోరినది కలుగుతుంది.
తేన శస్త్రవిహీనానాం విశ్వస్తానాం వధః కృతః
ఆయన ఆయుధాలు లేని, విశ్వాసంతో ఉన్నవారిని చంపాడు.
అచౌరాః ప్రగృహీతాశ్చ చౌరాః సంరక్షితాః సదా ౬.౮౩.
నిష్కపటులను పట్టుకొని, దొంగలను ఎప్పుడూ కాపాడేవాడు.
న కృతం చ వ్రతం తేన శ్రద్ధాపూతేన చేతసా
ఆయన విశ్వాసంతో పవిత్రమైన మనసుతో ఒక్క వ్రతమూ చేయలేదు.
ఏవం తస్య నరేన్ద్రస్య పాపాసక్తస్య నిత్యశః
అలా, పాపంలో మునిగిపోయిన ఆ రాజు ఎప్పుడూ దుష్కర్మల్లోనే ఉండేవాడు.
తతస్తం వ్యాధినా గ్రస్తం పుత్రపౌత్రవివర్జితమ్
తర్వాత, వ్యాధితో బాధపడుతూ, కుమారులు, మనవళ్లు లేకుండా పోయాడు.
తం చ నిర్వాసయామాసుస్తస్మాద్దేశాత్పదాతికమ్
ఆయనను ఆ దేశం నుంచి నడిచి వెళ్లిపోవాలని బహిష్కరించారు.
సోఽపి సర్వైః పరిత్యక్తస్తేన పాపేన కర్మణా
ఆ పాపకర్మ వల్ల అతడిని అందరూ వదిలేశారు.
ఏకాకీ భ్రమమాణోఽథ సోఽపి కష్టవశం గతః
తనంతట తానే తిరుగుతూ, కష్టాల పాలయ్యాడు.
తతః ప్రాసాదమాసాద్య సుపర్ణాఖ్యసముద్భవమ్
తర్వాత, సుపర్ణ అనే ప్రాసాదాన్ని చేరుకున్నాడు.
తతో దివ్యవపుర్భూత్వావిమానవరమాశ్రితః
ఆ తరువాత, దివ్యమైన రూపాన్ని ధరించి, అద్భుతమైన విమానంలోకి ప్రవేశించాడు.
సేవ్యమానోప్సరోభిశ్చ స్తూయమానశ్చ కిన్నరైః
అప్సరసలు సేవ చేస్తూ, కిన్నరులు స్తుతిస్తూ ఉండేవారు.
అథ తం సంనిధౌ దృష్ట్వా గౌరీ పప్రచ్ఛ సాదరమ్ అనేన కిం కృతం కర్మ యత్ప్రాప్తోఽత్ర విభూతిధృక్ ॥ ౬.౮౩.
అప్పుడు, గౌరీ అతడిని అక్కడ చూసి, గౌరవంతో అడిగింది — 'ఇక్కడ ఈ మహిమను పొందడానికి ఇతడు ఏ కార్యం చేసాడు?'
వేణుసంజ్ఞో ధరాపృష్ఠే కుష్ఠవ్యాధిసమాకులః
భూమిపై వేణు అనే పేరుతో, కుష్టురోగంతో బాధపడేవాడు.
స సంత్యక్తో నిజైర్దారైః శత్రువర్గేణ ధర్షితః
తన భార్యలు వదిలిపెట్టగా, శత్రువుల చేత బాధించబడిన వాడు,
ఉపవాసపరిశ్రాంతః సాంనిధ్యం మమ యత్ర చ
ఉపవాసంతో అలసిపోయి, నా సమీపానికి వచ్చాడు.