ప్రగృహ్యతాం వరోఽస్మాకం యః సదా వర్తతే హృది
మా హృదయాల్లో ఎప్పుడూ ఉండే వరం నీకు దక్కాలని అనుమతించు.
ఏతల్లింగం సమభ్యర్చ్య తస్యాఽస్తు హృది వాంఛితమ్ ॥ ౬.౭౯.
ఈ లింగాన్ని భక్తితో పూజిస్తే, నీ మనసులో ఉన్న కోరిక నెరవేరుతుంది.
కుండేఽత్ర వాంఛితం సద్యః సఫలం స హి లప్స్యతే
ఈ కుండలో ఏదైనా కోరితే, వెంటనే ఫలితం లభిస్తుంది; అతడు తప్పక దాన్ని పొందుతాడు.
నిష్కామో వాఽథ సంపూజ్య లింగమేతచ్ఛుభావహమ్
లేకపోతే, ఏ కోరిక లేకుండానే, ఈ మంగళకరమైన లింగాన్ని పూజించవచ్చు.
ఐరావతం సమారుహ్య దక్షయజ్ఞే తతో గతః
ఆయన ఏరావతాన్ని ఎక్కి, అక్కడినుంచి దక్షయజ్ఞానికి వెళ్లాడు.
దక్షోఽపి విధివద్యజ్ఞం చకార ద్విజసత్తమాః
దక్షుడు కూడా యజ్ఞాన్ని సక్రమంగా నిర్వహించాడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహ వాలఖిల్యాశ్రమమాహాత్మ్యకథనంనామైకోనాశీతితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై రెండు వేల శ్లోకాల సమాహితిలో, ఆరో భాగంలో, నాగరకండంలో, హాటకేశ్వరక్షేత్రంలో వాలఖిల్యాశ్రమ మహాత్మ్య కథనంగా పేరుగల ఎనభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అథ సుపర్ణాఖ్యమాహాత్మ్యం భవిష్యంతి ఋషయ ఊచుః యదేతద్భవతా ప్రోక్తం తేజోవీర్యసమన్వితః
అప్పుడు ఋషులు ఇలా అన్నారు: 'భగవంతుడా, మీరు చెప్పిన సుపర్ణుని భవిష్యత్తు మహిమ ఎంతో తేజస్సు, బలంతో కూడినదిగా ఉంది.'
స కథం తత్ర సంభూత ఏతన్నో విస్తరాద్వద
అతడు అక్కడ ఎలా జన్మించాడు? దయచేసి ఆ సంగతి పూర్తిగా వివరించండి.
తైర్మంత్రైర్వాలఖిల్యైశ్చ మహాఽమర్షసమన్వితైః
వాలఖిల్యులు కోపంతో ఉచ్చరించిన మంత్రాల వలన,
నివారితైశ్చ దక్షేణ సూచితే విహగాధిపే
దక్షుడు ఆ మంత్రాలను ఆపివేయగా, పక్షిరాజు విషయాన్ని సూచించాడు.
తతః ప్రోవాచ సంహృష్టో వినతాం దయితాం నిజామ్
ఆ తరువాత, ఆనందంతో, తన ప్రియమైన వినతకు ఆయన ఇలా అన్నాడు.
యేన తే జాయతే పుత్రః సహస్రాక్షాధికో బలీ
నీకు పుట్టే కుమారుడు సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రునికన్నా బలవంతుడు అవుతాడు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా తత్క్షణాదేవ సంపపౌ
ఆ మాటలు విన్న వెంటనే ఆమె దాన్ని తాగింది.
ఏవం తజ్జలపానేన తేజోవీర్యసమ న్వితః
అలా ఆ నీటిని తాగడం వల్ల అతనికి గొప్ప తేజస్సు, శక్తి కలిగాయి.
యేనామృతం హృతం వీర్యాత్పరిభూయ పురందరమ్
ఆ శక్తితో పురందరుని మించి అమృతాన్ని తీసుకెళ్లాడు.
యో జజ్ఞే దయితో విష్ణోర్వాహనత్వముపాగతః ౬.౮౦.
విష్ణువు ప్రియుడిగా జన్మించి, ఆయన వాహనంగా గౌరవాన్ని పొందినవాడు అతడే.
యేన పూర్వం తపస్తప్త్వా క్షేత్రేఽత్రైవ మహాత్మనా
అతనే ఇక్కడే, ఈ క్షేత్రంలో గొప్ప తపస్సు చేసి,
పక్షాప్తిర్యేన సంజాతా యస్య భూయోఽపి తాదృశీ
మొదట అతనికి రెక్కలు కలిగాయి, ఆ తరువాత మళ్లీ అలాంటి రెక్కలు లభించాయి.
మునయ ఊచుః కథం తస్య గతౌ పక్షౌ గరుడస్య మహాత్మనః ఏతన్నో విస్తరాద్బ్రూహి సూతపుత్ర యథాతథమ్
మునులు అడిగారు: మహాత్ముడైన గరుడునికి రెక్కలు ఎలా వచ్చాయి? సూతపుత్రా! ఇది యథాతథంగా, విస్తారంగా మాకు చెప్పు.
గరుడస్య ద్విజశ్రేష్ఠా బాలభావాదపి ప్రభో
ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ప్రభూ! గరుడుని బాల్యములో కూడా,
తస్య కన్యా పురా జాతా మాధవీ నామ సంమతా
ఆయనకు ఒక కుమార్తె జన్మించింది. ఆమె పేరు మాధవీ, అందరికీ ప్రీతికరంగా ఉండేది.
న దేవీ న చ గన్ధర్వీ నాసురీ న చ పన్నగీ
ఆమె దేవత కాదు, గంధర్వి కాదు, అసురి కాదు, పన్నగి కూడా కాదు.
అథ తస్యా వరార్థాయ గరుడం విహగాధిపమ్
తర్వాత, ఆమె పెళ్లి కోసం పక్షిరాజైన గరుడుని పిలిపించారు.
ఏతస్యా మమ కన్యాయా వరం త్వం విహగాధిప
నా కుమార్తెకు నువ్వే వరుడవు, ఓ పక్షిరాజా!
త్వం భ్రమస్వ ద్విజశ్రేష్ఠ గృహీత్వేమాం చ కన్యకామ్
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా! ఈ కన్యను తీసుకుని నువ్వు సంచరించు.
తతస్తస్యాః కుమార్యా వై అనురూపం గుణాన్వితమ్ ౬.౮౦.
తర్వాత ఆ కుమార్తెకు తగిన, మంచి లక్షణాలున్న వరుడు కావాలి.
ఏవముక్తోఽథ విప్రః స తత్క్షణాత్కన్యయా సహ
అలా చెప్పగానే, ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ కన్యతో కలసి వెంటనే బయలుదేరాడు.
యంయం పశ్యతి విప్రః స కుమారం తరుణాకృతిమ్
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఎవరిని చూసినా, వారు అందమైన యువకులు ఉండేవారు.
కస్యచిద్రూపమత్యుగ్రం న కులం చ సునిర్మలమ్
కొంతమందికి రూపం చాలా భయంకరంగా ఉండేది, కానీ వారి వంశం శుద్ధంగా ఉండేది కాదు.