యావత్పశ్యామి దేహం స్వం కుష్ఠవ్యాధిపరిచ్యుతమ్
నా శరీరం కుష్టురోగంతో బాధపడుతూ, వదిలిపెట్టబడినదిగా నేను చూస్తున్నంతవరకూ,
తస్మాత్త్వమపి విప్రేంద్ర భక్త్యా తద్భాస్కరత్రయమ్
కాబట్టి, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నువ్వు కూడా భక్తితో ఆ భాస్కరత్రయాన్ని పూజించాలి.
కిమౌషధైః కిమాహాంరైః కటుకైరపి యోజితైః
ఔషధాలు ఏమి ఉపయోగం? కఠినమైన కర్మలు, చేదు పదార్థాలతో చేసినవి అయినా, ఏమి లాభం?
స్వస్తి తేఽస్తు గమిష్యామి సాంప్రతం తాం పురీం ప్రతి ౬.౭౬.
నీకు శుభం కలగాలి; ఇప్పుడు నేను ఆ పట్టణం వైపు వెళ్ళిపోతున్నాను.
ఏవముక్తః స పాంథేన తేన విప్రః స కుష్ఠభాక్
ఆ ప్రయాణికుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ కుష్టురోగంతో బాధపడుతున్న బ్రాహ్మణుడు
సాఽబ్రవీద్యుక్తముక్తం తే పాంథేనానేన వల్లభ
ఆయన చెప్పింది నీకు తగినదే అని ఆమె, ప్రియుడా, చెప్పింది.
అహం త్వయా సమం తత్ర శుశ్రూషానిరతా సతీ
నేను నీవు ఉన్నచోట, నీతో కలిసి, ఎప్పుడూ సేవలో నిమగ్నంగా ఉంటాను.
ఏవముక్తస్తయా సోఽథ విత్తమాదాయ భూరిశః
ఆమె ఇలా చెప్పిన తరువాత, అతడు విస్తారంగా ధనం తీసుకున్నాడు.
ప్రతిజ్ఞయా గమిష్యామి ద్రష్టుం తద్దేవతాత్రయమ్
ప్రతిజ్ఞ చేసి, ఆ దేవతాత్రయాన్ని దర్శించడానికి నేను వెళ్ళిపోతాను.
తతః కృచ్ఛ్రేణ మహతా కుష్ఠవ్యాధిసమాకులః
తర్వాత, కుష్టురోగంతో బాధపడుతూ, ఎంతో కష్టపడి,
తద్దృష్ట్వా సుమహత్క్షేత్రం తాపసౌఘనిషేవితమ్
ఆ విస్తారమైన పవిత్రస్థలాన్ని, తపస్వులు సమూహంగా పూజించే చోటను చూసి,
అహం నిర్వేదమాపన్నో రోగేణాథ బుభుక్షయా
ఆ రోగం వల్ల, ఆకలితో కూడి, నేను నిరుత్సాహంగా అయ్యాను.
తస్మాదత్రైవ దేహం స్వం విహాస్యామి న సంశయః
కాబట్టి, ఇక్కడే నా శరీరాన్ని వదిలిపెడతాను — ఇందులో సందేహమే లేదు.
ఏకాంతేఽపి మహాభాగ న సుప్తం జాగ్రతి త్వయి ॥ ౬.౭౬.
ఓ మహాభాగ! ఒంటరిగా ఉన్నా, నీవు నిద్రపోవడం లేదు, మేల్కొనడం లేదు.
తస్మాదేతన్మహాక్షేత్రం సంప్రాప్య త్వాం వ్యవస్థితమ్
కాబట్టి, ఈ మహాక్షేత్రాన్ని చేరుకొని, నిన్ను ఇక్కడ స్థిరంగా ఉన్నదిగా చూసి,
దర్శయిష్యే ముఖం తేషాం త్వయా హీనా అహం కథమ్
ఆ దేవతల ముఖాలను నీకు చూపిస్తాను; నీవు లేకుండా నేను ఎలా చేయగలను?
తస్మాత్త్వయా సమం నాథ ప్రవేక్ష్యామి హుతాశనమ్
కాబట్టి, నాయనా! నీతో కలిసి నేను అగ్నిలో ప్రవేశిస్తాను.
యావతస్తవ సంజాతా ఉపవాసా మహామతే
ఓ మహామతి! నీవు ఎంతకాలం ఉపవాసం చేసినావో,
ఏవం తస్యా విదిత్వా స నిశ్చయం బ్రాహ్మణస్తదా
ఆమె సంకల్పాన్ని అర్థం చేసుకున్న ఆ బ్రాహ్మణుడు అప్పటికి—
భాస్కరం మనసి ధ్యాత్వా యావదగ్నిం సమాదదే
మనసులో సూర్యుని ధ్యానం చేస్తూ, అగ్నిని తీసుకున్నాడు.
తద్దృష్ట్వా విస్మయావిష్టః క ఏతే పురుషాస్త్రయః
అది చూసి ఆశ్చర్యంతో, 'ఈ ముగ్గురు మనుషులు ఎవరు?' అని అనుకున్నాడు.
వ్యావృత్య స్వగృహం గచ్ఛ స్వ భార్యాసహితో ద్విజ
నీ భార్యతో కలిసి, నీవు తిరిగి నీ ఇంటికి వెళ్ళిపో బ్రాహ్మణా.
ముణ్డీరస్వామినం దృష్ట్వా తథాఽన్యం కాలవల్లభమ్
ముండీరేశ్వరుని, అలాగే కాలవల్లభుడిని చూసిన తరువాత—
మూలస్థానం చ కర్తవ్యం తతః సస్యప్రభక్షణమ్ భక్షయామి తథా సస్యం తేన త్యక్ష్యామి జీవితమ్॥ ౬.౭౬.
మూలస్థానం ఏర్పాటుచేయాలి, ఆ తరువాత పంటలను నాశనం చేయాలి. నేను ఆ పంటలను తినిపోతాను, అలా నా ప్రాణాన్ని విడిచిపెడతాను.
త్వద్భక్త్యాకృష్టమనసో బ్రూహి కిం కరవామహే
నీ భక్తితో మనసు ఆకర్షితమై ఉంది. మేము ఏమి చేయాలో చెప్పు.
బ్రాహ్మణ ఉవాచ యది యూయం సమాయాతాః స్వయమేవ మమాంతికమ్
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు స్వయంగా నా దగ్గరకు వచ్చారా?
తథాఽత్రైవ సదా స్థేయం క్షేత్రే యుష్మాభిరేవ హి
అయితే మీరు ఎప్పుడూ ఈ పొలంలోనే ఉండాలి.
త్వం చాపి రోగనిర్ముక్తః సుఖం ప్రాప్స్యస్యనుత్తమమ్
మరియు నువ్వు కూడా అన్ని వ్యాధుల నుండి విముక్తి పొంది, అత్యుత్తమమైన ఆనందాన్ని పొందుతావు.
ప్రాసాదత్రితయం తస్మాదస్మదర్థం నిరూపయ
అందుకే మా కోసం మూడు గుడులు నిర్మించు.
ఏవముక్త్వా తు తే సర్వే గతాశ్చాద్దర్శనం తతః
ఇలా చెప్పి, వారు అందరూ కనబడకుండా వెళ్లిపోయారు.