సముద్రవీచిసంసక్తప్రోచ్చప్రాకారమణ్డనమ్
అది సముద్రపు అలలతో కలిసిన ఎత్తయిన గోడలతో అలంకరించబడి ఉంది.
తత్రాభూద్బ్రాహ్మణః కశ్చిత్కుష్ఠవ్యాధిసమన్వితః
అక్కడ ఒక బ్రాహ్మణుడు కుష్టురోగంతో బాధపడుతూ ఉండేవాడు.
తస్య భార్యాఽభవత్సాధ్వీ కులీనా శీలమండనా
ఆయన భార్య సద్గుణాలుతో, మంచి కుటుంబంలో పుట్టినవారు, మంచి ప్రవర్తన కలిగి ఉండేవారు.
ఔషధాని విచిత్రాణి మహార్ఘ్యాణ్యపి చాదదే ౬.౭౬.
ఆమె ఎన్నో విలువైన ఔషధాలను తెచ్చేది.
తథా భిషగ్వరాన్నిత్యమానినాయ చ సాదరమ్
అలాగే, ఆమె ప్రతిరోజూ గౌరవంతో మంచి వైద్యులను తీసుకొచ్చేది.
యథాయథా స గృహ్ణాతి భేషజాని ద్విజోత్తమాః
ఆయన ఏ ఔషధాన్ని తీసుకుంటే, దానిని క్రమంగా స్వీకరించేవాడు, ద్విజోత్తమా.
అథైవం వర్తమానస్య తస్య విప్రవరస్య చ
అలా ఆ బ్రాహ్మణుడు జీవితం కొనసాగించేవాడు.
అథ విప్రం గృహం ప్రాప్తం దృష్ట్వా తస్య సతీ ప్రియా
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, అతని ప్రియమైన భార్య చూసింది.
అథ తం స్నాతమాచాంతం కృతాహారం ద్విజోత్తమమ్
తరువాత, స్నానం చేసి, శుద్ధి చేసి, భోజనం చేసిన ఆ ద్విజోత్తముడిని ఆమె చూశారు.
తేజోఽన్వితం యథా భానుం రూపౌదార్యగుణాన్వితమ్
ఆయన సూర్యునిలా తేజస్సుతో, అందంతో, మహాత్మ్య గుణాలతో ఉన్నాడు.
ఏవం లావణ్యయుక్తోఽపి కిమేకాకీ యథార్తిభాక్
ఇంత అందంతో ఉన్నప్పటికీ, ఎందుకు ఒంటరిగా బాధపడుతున్నట్టు కనిపిస్తున్నాడు?
సుస్థితైః సేవితా నిత్యం జనైర్ధర్మవ్రతాన్వితైః
ధర్మాన్ని పాటించే, వ్రతాలు చేసే మంచి జనులు ఎప్పుడూ ఆయన సేవలో ఉండేవారు.
తస్యామహం కృతావాసో గృహస్థాశ్రమమావహన్
ఆమె ఊరిలో నేను నివాసం ఏర్పరచుకొని, గృహస్థాశ్రమంలో ప్రవేశించాను.
తతః శ్రుతం మయా తావత్పురాణే స్కాన్దసంజ్ఞితే ౬.౭౬.
ఆ తర్వాత అక్కడ స్కాందపురాణం అనే పురాణాన్ని నేను వినాను.
తతో నిర్వేదమాపన్నో భేషజైః క్లేశితశ్చిరమ్
తరువాత, మందుల వల్ల చాలా కాలం బాధపడి, నాకు విరక్తి కలిగింది.
తతో వినిశ్చయం చిత్తే కృత్వా గృహ్య ధనం మహత్
అప్పుడే మనసులో నిశ్చయించుకొని, గొప్ప ధనం కూడబెట్టాను.
తతః ప్రాతః సముత్థాయ నిత్యం పశ్యామి తం విభుమ్
తరువాత ప్రతి ఉదయం లేచి, ఆ ప్రభువును నేను నిత్యం దర్శించేవాడిని.
సూర్యవారే విశేషేణ నిరాహారో యతేన్ద్రియః
ప్రత్యేకంగా ఆదివారాల్లో ఉపవాసంగా ఉండి, ఇంద్రియాలను నియంత్రించేవాడిని.
తతః సంవత్సరస్యాంతే తం ప్రణమ్య దినాధిపమ్
అలా ఏడాది ముగిసినప్పుడు, ఆ దినాధిపతికి నమస్కరించాను.
తేనైవ విధినా విప్ర తస్యాపి దివసేశితుః
బ్రాహ్మణా, ఆ రోజున కూడా అదే విధంగా ఆ దినాధిపతిని పూజించాను.
తతోఽపి వత్సరస్యాంతే తం ప్రణమ్యాథ శక్తితః
తర్వాత మళ్లీ ఏడాది చివరలో, నా శక్తికి తగినట్లు ఆయనకు నమస్కరించాను.
తేనైవ విధినా పూజా తస్యాపి విహితా మయా
అదే విధంగా ఆయనకూ పూజను నేను నిర్వహించాను.
తతః సంవత్సరస్యాంతే స్వప్నే మాం భాస్కరోఽబ్రవీత్
అలా ఏడాది ముగిసినప్పుడు, భాస్కరుడు నాకు స్వప్నంలో కనిపించి మాటాడాడు.
పరితుష్టోఽస్మి తే విప్ర కర్మణాఽనేన భక్తితః ౬.౭౬.
బ్రాహ్మణా, ఈ పని నీవు భక్తితో చేసినందుకు నేను సంతోషించాను.
గచ్ఛ శీఘ్రం ద్విజశ్రేష్ఠ శ్రాంతోఽసి నిజమందిరమ్
ద్విజశ్రేష్ఠా, నీవు అలసిపోయావు, త్వరగా నీ ఇంటికి వెళ్ళు.
త్వయా హృతం పురా రుక్మం బ్రాహ్మణస్య మహాత్మనః
నీవు ఎప్పుడో ఒక మహాత్ముడైన బ్రాహ్మణుని బంగారం తీసుకున్నావు.
స మయా నాశితస్తుభ్యం ప్రహృష్టేనాధునా ద్విజ
ఆ బంగారాన్ని నీ కోసమే నేను నశింపజేశాను; ఇప్పుడు నేను ఆనందంగా ఉన్నాను బ్రాహ్మణా.
దృశ్యన్తే యే నరా లోకే కుష్ఠవ్యాధిసమాకులాః
ఈ లోకంలో కుష్టురోగంతో బాధపడే మనుషులు కనబడతారు.
తస్మాద్దేయం యథాశక్త్యా న స్తేయం కనకం బుధైః
కాబట్టి, ఎవరి శక్తికి తగినట్లు దానం చేయాలి; బుద్ధిమంతులు బంగారం దొంగిలించకూడదు.
ఏవముక్త్వా సహస్రాంశుస్తతశ్చాదర్శనం గతః
ఇలా చెప్పి, సహస్రకిరణుడు అక్కడ కనిపించకుండా పోయాడు.