న చ తే విజయం ప్రాపుస్తథాపి ద్విజసత్తమాః
అయినా, ద్విజశ్రేష్ఠులారా, వారు విజయాన్ని సాధించలేకపోయారు.
అథ ప్రాహ సహస్రాక్షో భయత్రస్తో బృహస్పతిమ్
అప్పుడు సహస్రాక్షుడు భయంతో వణిగి, బృహస్పతిని ఇలా అడిగాడు.
యథాయథా రణార్థాయ సదుపాయాన్కరోమ్యహమ్
యుద్ధంలో గెలవడానికి ఎంత మంచి మార్గాలు ప్రయత్నించినా—
తదుపాయం సురాచార్య స్వబుద్ధ్యా త్వం ప్రచిన్తయ ॥ యేన మే స్యాజ్జయో యుద్ధే తవ కీర్తిరనిన్దితా
దేవతల గురువైనా, నువ్వు నీ బుద్ధితో నాకు యుద్ధంలో విజయాన్ని కలిగించే మార్గాన్ని ఆలోచించు. నీ కీర్తి కూడా ఎలాంటి అపవాదం లేకుండా ఉండాలి.
ప్రహృష్టవదనో జ్ఞాత్వా జయోపాయం మహాహవే
మహాయుద్ధంలో విజయ మార్గాన్ని తెలుసుకున్నవాడు ఆనందంతో ముఖం వెలిగిపోయింది.
మయా శక్ర పరిజ్ఞాతః స ఉపాయో మహాహవే
శక్రా, మహాయుద్ధంలో గెలిచే మార్గాన్ని నేను తెలుసుకున్నాను.
యదాభీష్టం వరం తేన ప్రార్థితస్త్రిపురాంతకః
త్రిపురాంతకుడిని కోరిన వరం కోసం ప్రార్థించినప్పుడు—
అజేయః సర్వదేవానాం త్వత్ప్రసాదాదహం విభో ౬.౭౦.౩౦ న తం స్వయం మహాదేవః స్వశిష్యం సూదయిష్యతి
నీ కృప వల్ల ప్రభూ, నేను అందరు దేవతలకు అజేయుడిని; అయినా, మహాదేవుడు తన శిష్యుడిని తానే చంపడు.
యో వై పితా స పుత్రః స్యాచ్ఛ్రుతివాక్యమిదం స్మృతమ్
తండ్రి కుమారుడిగా మారవచ్చు—ఇది వేదవాక్యంగా గుర్తించబడింది.
యేన సేనాధిపత్యే తం వినియోజ్య మహాహవమ్
ఆ మహాయుద్ధంలో అతడిని సేనాధిపతిగా నియమించి—
ఏష ఏవ ఉపాయోఽత్ర మయా తే పరికీర్తితః
ఇక్కడకు సంబంధించిన మార్గం ఇదే అని నేను నీకు చెప్పాను.
తతో దేవగణైః సర్వైః సమేతః పాకశాసనః ॥। తమర్థం ప్రోక్తవాఞ్ఛంభుం వినయావనతః స్థితః
అంతటా దేవతలతో కలిసి పాకశాసనుడు వినయంగా శంభువుని దగ్గరకు వెళ్లి ఆ విషయాన్ని వివరంగా చెప్పాడు.
సుతస్య జననార్థాయ కురు యత్నం వృషధ్వజ
కుమారుని పుట్టించేందుకు ప్రయత్నించు వృషధ్వజా.
ప్రాప్నోమ్యహం చ సంగ్రామే విజయం త్వత్ప్రసాదతః
నీ కృపతో నేను యుద్ధంలో విజయం సాధిస్తాను.
నాన్యథా విజయో మే స్యాత్సంగ్రామే దానవైః సహ॥। ఇతి మాం ప్రాహ దేవేజ్యో జ్ఞాత్వా సమ్యఙ్మహామతిః
దానవులతో యుద్ధంలో నాకు విజయానికి మరే మార్గం లేదు అని దేవతాధిపతి, ఆ విషయాన్ని బాగా గ్రహించి, నాకు చెప్పాడు.
అథోవాచ విహస్యోచ్చైః శంకరస్త్రిదశేశ్వరమ్
అప్పుడూ శంకరుడు, దేవతల అధిపతిని చూసి, చిరునవ్వుతో గొప్పగా మాట్లాడాడు.
పుత్రముత్పాదయిష్యామి సర్వదైత్యవినాశకమ్ ౬.౭౦.
నేను అన్ని దానవులను నాశనం చేసే కుమారుడిని పుట్టిస్తాను.
ఏవముక్త్వా మహాదేవో గత్వా కైలాస పర్వతమ్
ఇలా చెప్పి, మహాదేవుడు కైలాస పర్వతానికి వెళ్లిపోయాడు.
హావైర్భావైః సమోపేతం హాస్యైరన్యైస్తదాత్మికైః
ఆయన తన స్వభావానికి అనుగుణంగా, హావభావాలతో, నవ్వులతో, ఆనందంగా ఉన్నాడు.
అథ దేవగణాః సర్వే భయసంత్రస్తమానసాః
అప్పుడు దేవతలందరూ భయంతో మనసు కలవరపడి ఉన్నారు.
సహస్రం వత్సరాణాం తు రతాసక్తస్య శూలినః
వెయ్యేళ్ళ పాటు శూలిని ఆనందంలో మునిగి ఉన్నాడు.
తస్మాద్గచ్ఛామహే తత్ర యత్ర దేవో మహేశ్వరః
అందుకే మనం మహేశ్వరుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లుదాం.
తతస్తత్రైవ సంజగ్ముః సర్వే దేవాః సవాసవాః
తర్వాత అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడితో కలిసి అక్కడ చేరారు.
అథ కైలాసమాసాద్య యావద్యాంతి భవాంతికమ్
కైలాసానికి చేరుకుని, వారు భవానీ నివాసానికి వెళ్లారు.
రహస్యే భగవాన్సార్ధం పార్వత్యా సమవస్థితః
అక్కడ భగవంతుడు పార్వతితో రహస్యంగా ఉన్నాడు.
తతస్తైర్విబుధైః సర్వైః ప్రేషితస్తత్ర చానిలః
అప్పుడంతా దేవతలు కలిసి, ఆ స్థలానికి అనిలుడిని పంపారు.
అథ వాయుర్గతస్తత్ర యత్రాస్తే భగవాఞ్ఛివః ౬.౭౦.
తర్వాత వాయువు, భగవంతుడు శివుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు.
అథ ప్రచలితే శుక్రే స్థానాదప్రాప్తయోనికే
అప్పుడు శుక్రుడు తన స్థానం నుండి కదిలిపోయి, జననాన్ని పొందక ముందే కలవరపడ్డాడు.
తతో వ్రీడా సమోపేతస్తత్క్షణాదేవ చోత్థితః
ఆ క్షణంలోనే సిగ్గుతో లేచి నిలబడ్డాడు.
అబ్రవీదథ తం వాయుం వినయావనతం స్థితమ్
అప్పుడు ఆయన వినయంగా నిలబడి ఉన్న వాయువును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.