తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన తాం దేవీమిహ సంశ్రయేత్
కాబట్టి, అన్ని ప్రయత్నాలతో, ఇక్కడ ఆ దేవిని ఆశ్రయించాలి.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే శ్రీహాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే చమత్కారీదుర్గామాహాత్మ్యవర్ణనంనామ చతుఃషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒకటి వేల శ్లోకాల సమాహితమైన సహితలో, ఆరో నాగరఖండంలో, శ్రీ హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహత్యంలో, చమత్కారి దుర్గామహత్యవర్ణన అనే అరవై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
యత్రానర్తో నృపః సిద్ధః సుహయో నామ నామతః
అక్కడ అనర్తుడు అనే రాజు, సుహయ అనే పేరుతో, సిద్ధిని పొందాడు.
తేనైవ భూభుజా తత్ర లింగం సంస్థాపితం శుభమ్
అతనే అక్కడ పవిత్రమైన లింగాన్ని ప్రతిష్టించాడు.
తత్రాంగారకషష్ఠ్యాం యస్తడాగే స్నానమాచరేత్
అక్కడ అంగారక షష్ఠి రోజున ఆ కుంటలో ఎవరు స్నానం చేస్తారో,
సర్వం కథయ తత్సూత సర్వం వేత్సి న సంశయః
సూతా, నువ్వు అన్నీ తెలుసు, ఎలాంటి సందేహం లేదు, నాకు అన్నీ చెప్పు.
సర్వారిభిర్హతో యుద్ధే పలాయనపరాయణః
యుద్ధంలో శత్రువులందరచేత హతుడై, పారిపోవడానికే మనసు పెట్టాడు.
అథ తస్య కపాలం చ కాపాలిక వ్రతాన్వితః
తర్వాత, ఒక ఖపాలాన్ని తీసుకొని, కపాలిక వ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
ఆనర్తేశ్వరసాంనిధ్యే వసమానో వనే స్థితః
ఆనర్తేశ్వరుని సమక్షంలో, అటవిలో నివసిస్తూ ఉండేవాడు.
తడాగోత్థేన సంపూర్ణం రాత్రౌ కృత్వా ప్రముంచతి ధనీ భృత్యసమోపేతః సదా పుణ్యపరాయణః
రాత్రి సమయంలో, ఆ కుంట నీటితో నింపి, దానిని విడిచిపెడతాడు—ధనవంతుడై, సేవకులతో కూడి, ఎప్పుడూ పుణ్యకార్యాలలో నిమగ్నంగా ఉంటాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య పణ్యబుద్ధ్యా ద్విజోత్తమాః
ఒక సందర్భంలో, వ్యాపార ధ్యేయంతో, ఓ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా,
అథ ప్రాప్తః క్రమాత్సర్వైః స గచ్ఛన్మరుమండల మ్ ౬.౬౫.
తర్వాత, క్రమంగా అందరూ కలిసి మరుభూమి వైపు ప్రయాణమయ్యారు.
తత్ర రాత్రిం సమాసాద్య శ్రాంతాః పాంథాః సమన్తతః
అక్కడ రాత్రి పడగానే, అలసిపోయిన ప్రయాణికులు చుట్టూ చుట్టూ విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
తతః ప్రత్యూషమాసాద్య సముత్థాయ చ సత్వరమ్
తర్వాత, ఉదయం వేళ త్వరగా లేచి,
స వై మార్గపరిశ్రాంతో గత్వా నిద్రావశం భృశమ్
ఆయన మార్గంలో బాగా అలసిపోయి, అక్కడికెళ్లి లోతైన నిద్రలో మునిగిపోయాడు.
న చ తైః స స్మృతః సార్థైర్యైః సమం ప్రస్థితో గృహాత్
తనతో పాటు ఇంటి నుండి బయలుదేరిన సహచరులు అతడిని గుర్తించలేదు.
ఏవం గతే తతః సార్థే ప్రోద్గతే సూర్యమండలే
ఇలా జరిగాక, సూర్యుడు ఉదయించగానే ఆ వాణిజ్యబృందం అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయింది.
ఏవం తస్య తృషార్తస్య పతితస్య ధరాతలే
అలా, దాహంతో బాధపడుతూ నేలపై పడి ఉన్న అతనికి,
తతః కించిత్ససంజ్ఞోఽభూన్మందీభూతే దివాకరే
తర్వాత, సూర్యుడు మెల్లగా మాయమవుతున్నప్పుడు, అతనికి కొంతసేపు స్పృహ వచ్చింది.
న లక్ష్యతే క్వచిన్మార్గో దృశ్యతే న చ మానుషమ్ ౬.౬౫.
ఎక్కడా దారి కనిపించలేదు, ఎవ్వరూ కనబడలేదు.
ఏవం చిన్తాప్రపన్నస్య తస్య శూద్రస్య నిర్జనే
అలా, ఆ శూద్రుడు అడవిలో ఒంటరిగా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాడు.
అథ క్షణేన శుశ్రావ స గీతం మధురధ్వని
అప్పుడే, ఒక్కసారిగా, మధురమైన గీతాన్ని అతడు వినిపించాడు.
అథాపశ్యత్క్షణేనైవ ప్రేతసంఘైః సభావృతమ్
ఆ క్షణంలోనే, అతను ప్రేతగణాలతో చుట్టుముట్టబడ్డాడని చూశాడు.
తతస్తే పార్శ్వగాః ప్రేతా ఏకే నృత్యం ప్రచక్రిరే
అప్పుడు, అక్కడ ఉన్న కొంతమంది ప్రేతాలు నాట్యం చేయడం ప్రారంభించాయి.
అథాసౌ ప్రాహ తం శూద్రమతిథే కురు భోజనమ్
అప్పుడు, వారిలో ఒకడు ఆ శూద్రునితో, 'అతిథికి భోజనం సిద్ధం చేయి' అని చెప్పాడు.
తతః స భోజనం చక్రే క్షుధార్తశ్చ పపౌ జలమ్
దాంతో, అతడు భోజనం సిద్ధం చేసి, ఆకలితో నీరు తాగాడు.
తతః ప్రేతాశ్చ తే సర్వే ప్రేతత్వేన సమన్వితాః
తర్వాత, అక్కడ ఉన్న ఆ ప్రేతాలందరూ తమ ప్రేత స్వభావంతో ఉన్నారు.
ఏవం తేషాం సమస్తానాం విలాసైః పార్థివోచితైః
అలా, వారందరూ భూమిపై ఉండే ఆటపాటలతో ఆనందించారు.
తతః ప్రభాతే విమలే ప్రోద్గతే రవిమండలే
ఆ తరువాత, తెల్లవారినప్పుడు, ఆకాశం నిర్మలంగా ఉండగా, సూర్యుడు ఉదయించెను.
తతశ్చ చిన్తయామాస కిమేతత్స్వప్నదర్శనమ్ ౬.౬౫.
అతడు ఆ స్వప్న దర్శనం అర్థం ఏమిటో అని ఆలోచించసాగాడు.