తత్ర నిర్గచ్ఛతో నిత్యం కుర్వతశ్చప్రవేశనమ్
అక్కడ నేను ప్రతిరోజూ బయటకు వెళ్లి, మళ్లీ లోపలికి వచ్చేవాడిని.
తతః కాలేన మే మృత్యుః సంజాతోఽత్రైవ మందిరే
అలా కాలక్రమంలో, నాకు మరణం కూడా ఇక్కడ ఆలయంలోనే సంభవించింది.
ఏతస్మాత్కారణాద్దూరాత్సమభ్యేత్య ప్రదక్షిణామ్
ఈ కారణంతో, దూరం నుంచే వచ్చి, నేను ప్రదక్షిణ చేయుచున్నాను.
పురా భక్తివిహీనేన కులాయే వసతా మయా
ఇంతకుముందు, భక్తి లేకుండా, గూడు లో నివసిస్తూ ఉన్నప్పుడు,
అధునా శ్రద్ధయా యుక్తో యత్కరోమి ప్రదక్షిణామ్
ఇప్పుడైతే, విశ్వాసంతో నిండినవాడిగా, నేను ప్రదక్షిణ చేస్తున్నాను.
సాధువాదం తథా చక్రుస్తస్య భూపస్య హర్షితాః ౬.౬౪.
అప్పుడు, ఆనందంతో, వారు ఆ రాజును మంచి మాటలతో పొగిడారు.
తతః స పార్థివః సర్వాన్ప్రణమ్య ద్విజసత్తమాన్
తర్వాత, ఆ రాజు అందరు గొప్ప బ్రాహ్మణులకు నమస్కరించాడు.
అధునా శ్రద్ధయా యుక్తో యః కరోతి ప్రదక్షిణామ్
ఇప్పుడైతే, ఎవరు విశ్వాసంతో ప్రదక్షిణ చేస్తారో వారు—
తతః ప్రభృతి తే విప్రాః సర్వే భక్తిపురఃసరాః
ఆ తరువాత నుండి, ఆ బ్రాహ్మణులందరూ భక్తితో నిండిపోయారు.
ప్రాప్తాశ్చ పరమాం సిద్ధిం వాంఛితాం తత్ప్రభావతః
ఆ ప్రభావంతో, వారు కోరుకున్న పరమ సిద్ధిని పొందారు.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన తాం దేవీమిహ సంశ్రయేత్
కాబట్టి, అన్ని ప్రయత్నాలతో, ఇక్కడ ఆ దేవిని ఆశ్రయించాలి.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే శ్రీహాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే చమత్కారీదుర్గామాహాత్మ్యవర్ణనంనామ చతుఃషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒకటి వేల శ్లోకాల సమాహితమైన సహితలో, ఆరో నాగరఖండంలో, శ్రీ హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహత్యంలో, చమత్కారి దుర్గామహత్యవర్ణన అనే అరవై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
యత్రానర్తో నృపః సిద్ధః సుహయో నామ నామతః
అక్కడ అనర్తుడు అనే రాజు, సుహయ అనే పేరుతో, సిద్ధిని పొందాడు.
తేనైవ భూభుజా తత్ర లింగం సంస్థాపితం శుభమ్
అతనే అక్కడ పవిత్రమైన లింగాన్ని ప్రతిష్టించాడు.
తత్రాంగారకషష్ఠ్యాం యస్తడాగే స్నానమాచరేత్
అక్కడ అంగారక షష్ఠి రోజున ఆ కుంటలో ఎవరు స్నానం చేస్తారో,
సర్వం కథయ తత్సూత సర్వం వేత్సి న సంశయః
సూతా, నువ్వు అన్నీ తెలుసు, ఎలాంటి సందేహం లేదు, నాకు అన్నీ చెప్పు.
సర్వారిభిర్హతో యుద్ధే పలాయనపరాయణః
యుద్ధంలో శత్రువులందరచేత హతుడై, పారిపోవడానికే మనసు పెట్టాడు.
అథ తస్య కపాలం చ కాపాలిక వ్రతాన్వితః
తర్వాత, ఒక ఖపాలాన్ని తీసుకొని, కపాలిక వ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
ఆనర్తేశ్వరసాంనిధ్యే వసమానో వనే స్థితః
ఆనర్తేశ్వరుని సమక్షంలో, అటవిలో నివసిస్తూ ఉండేవాడు.
తడాగోత్థేన సంపూర్ణం రాత్రౌ కృత్వా ప్రముంచతి ధనీ భృత్యసమోపేతః సదా పుణ్యపరాయణః
రాత్రి సమయంలో, ఆ కుంట నీటితో నింపి, దానిని విడిచిపెడతాడు—ధనవంతుడై, సేవకులతో కూడి, ఎప్పుడూ పుణ్యకార్యాలలో నిమగ్నంగా ఉంటాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య పణ్యబుద్ధ్యా ద్విజోత్తమాః
ఒక సందర్భంలో, వ్యాపార ధ్యేయంతో, ఓ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా,
అథ ప్రాప్తః క్రమాత్సర్వైః స గచ్ఛన్మరుమండల మ్ ౬.౬౫.
తర్వాత, క్రమంగా అందరూ కలిసి మరుభూమి వైపు ప్రయాణమయ్యారు.
తత్ర రాత్రిం సమాసాద్య శ్రాంతాః పాంథాః సమన్తతః
అక్కడ రాత్రి పడగానే, అలసిపోయిన ప్రయాణికులు చుట్టూ చుట్టూ విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
తతః ప్రత్యూషమాసాద్య సముత్థాయ చ సత్వరమ్
తర్వాత, ఉదయం వేళ త్వరగా లేచి,
స వై మార్గపరిశ్రాంతో గత్వా నిద్రావశం భృశమ్
ఆయన మార్గంలో బాగా అలసిపోయి, అక్కడికెళ్లి లోతైన నిద్రలో మునిగిపోయాడు.
న చ తైః స స్మృతః సార్థైర్యైః సమం ప్రస్థితో గృహాత్
తనతో పాటు ఇంటి నుండి బయలుదేరిన సహచరులు అతడిని గుర్తించలేదు.
ఏవం గతే తతః సార్థే ప్రోద్గతే సూర్యమండలే
ఇలా జరిగాక, సూర్యుడు ఉదయించగానే ఆ వాణిజ్యబృందం అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయింది.
ఏవం తస్య తృషార్తస్య పతితస్య ధరాతలే
అలా, దాహంతో బాధపడుతూ నేలపై పడి ఉన్న అతనికి,
తతః కించిత్ససంజ్ఞోఽభూన్మందీభూతే దివాకరే
తర్వాత, సూర్యుడు మెల్లగా మాయమవుతున్నప్పుడు, అతనికి కొంతసేపు స్పృహ వచ్చింది.
న లక్ష్యతే క్వచిన్మార్గో దృశ్యతే న చ మానుషమ్ ౬.౬౫.
ఎక్కడా దారి కనిపించలేదు, ఎవ్వరూ కనబడలేదు.