ఏవం తస్య నరేంద్రస్య ప్రదక్షిణరతస్య చ
ఇలా, ఆ రాజు ఎప్పుడూ ప్రదక్షిణ చేయడంలో నిమగ్నుడై ఉండేవాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య స రాజా తత్ర సంగతః
కొంతకాలం తరువాత, ఆ రాజు అక్కడికి వచ్చాడు.
అగ్రస్థాంస్తాన్ద్విజాన్సర్వాన్నమశ్చక్రే సమాహితః
అతడు ముందుగా ఉన్న బ్రాహ్మణులను గౌరవంగా నమస్కరించాడు.
తతస్తైః సహితైస్తత్ర సహాసీనః కథాః శుభాః
ఆ తరువాత, వారితో కలిసి కూర్చొని శుభమైన మాటలు మాట్లాడాడు.
తతః కస్మిన్కథాంతే స పృష్టస్తైర్ద్విజసత్తమైః
తరువాత, ఒక సంభాషణ చివరలో, ఆ బ్రాహ్మణులు అతనిని ప్రశ్నించారు.
రాజన్పృచ్ఛామహే సర్వే త్వాం వయం కౌతుకాన్వితాః ౬.౬౪.
రాజా, మేమంతా ఆసక్తితో నిన్ను అడుగుతున్నాము.
మాసిమాసి సదాష్టమ్యాం త్వం శుక్లాయాం సుదూరతః
ప్రతి నెల శుక్ల అష్టమి రోజున, నువ్వు దూరం నుండి ఇక్కడికి వస్తావు,
యత్నేనాన్యాః పరిత్యజ్య సర్వాః పూజాదికాః క్రియాః
ఇతర అన్ని పూజాదిక క్రియలను విడిచిపెట్టి, శ్రద్ధగా ఇక్కడికి వస్తావు.
రహస్యమపి వక్తవ్యం యుష్మాకం సాంప్రతం మయా
ఇది రహస్యమైనా సరే, ఇప్పుడు మీ అందరికీ నేను చెప్పాలి.
అహమాస శుకః పూర్వమస్మిన్నాయతనే శుభే
మునుపు నేను ఈ పవిత్ర ఆలయంలో ఒక శుకపక్షి (పారెట్)గా జన్మించాను.
తత్ర నిర్గచ్ఛతో నిత్యం కుర్వతశ్చప్రవేశనమ్
అక్కడ నేను ప్రతిరోజూ బయటకు వెళ్లి, మళ్లీ లోపలికి వచ్చేవాడిని.
తతః కాలేన మే మృత్యుః సంజాతోఽత్రైవ మందిరే
అలా కాలక్రమంలో, నాకు మరణం కూడా ఇక్కడ ఆలయంలోనే సంభవించింది.
ఏతస్మాత్కారణాద్దూరాత్సమభ్యేత్య ప్రదక్షిణామ్
ఈ కారణంతో, దూరం నుంచే వచ్చి, నేను ప్రదక్షిణ చేయుచున్నాను.
పురా భక్తివిహీనేన కులాయే వసతా మయా
ఇంతకుముందు, భక్తి లేకుండా, గూడు లో నివసిస్తూ ఉన్నప్పుడు,
అధునా శ్రద్ధయా యుక్తో యత్కరోమి ప్రదక్షిణామ్
ఇప్పుడైతే, విశ్వాసంతో నిండినవాడిగా, నేను ప్రదక్షిణ చేస్తున్నాను.
సాధువాదం తథా చక్రుస్తస్య భూపస్య హర్షితాః ౬.౬౪.
అప్పుడు, ఆనందంతో, వారు ఆ రాజును మంచి మాటలతో పొగిడారు.
తతః స పార్థివః సర్వాన్ప్రణమ్య ద్విజసత్తమాన్
తర్వాత, ఆ రాజు అందరు గొప్ప బ్రాహ్మణులకు నమస్కరించాడు.
అధునా శ్రద్ధయా యుక్తో యః కరోతి ప్రదక్షిణామ్
ఇప్పుడైతే, ఎవరు విశ్వాసంతో ప్రదక్షిణ చేస్తారో వారు—
తతః ప్రభృతి తే విప్రాః సర్వే భక్తిపురఃసరాః
ఆ తరువాత నుండి, ఆ బ్రాహ్మణులందరూ భక్తితో నిండిపోయారు.
ప్రాప్తాశ్చ పరమాం సిద్ధిం వాంఛితాం తత్ప్రభావతః
ఆ ప్రభావంతో, వారు కోరుకున్న పరమ సిద్ధిని పొందారు.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన తాం దేవీమిహ సంశ్రయేత్
కాబట్టి, అన్ని ప్రయత్నాలతో, ఇక్కడ ఆ దేవిని ఆశ్రయించాలి.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే శ్రీహాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే చమత్కారీదుర్గామాహాత్మ్యవర్ణనంనామ చతుఃషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒకటి వేల శ్లోకాల సమాహితమైన సహితలో, ఆరో నాగరఖండంలో, శ్రీ హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహత్యంలో, చమత్కారి దుర్గామహత్యవర్ణన అనే అరవై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
యత్రానర్తో నృపః సిద్ధః సుహయో నామ నామతః
అక్కడ అనర్తుడు అనే రాజు, సుహయ అనే పేరుతో, సిద్ధిని పొందాడు.
తేనైవ భూభుజా తత్ర లింగం సంస్థాపితం శుభమ్
అతనే అక్కడ పవిత్రమైన లింగాన్ని ప్రతిష్టించాడు.
తత్రాంగారకషష్ఠ్యాం యస్తడాగే స్నానమాచరేత్
అక్కడ అంగారక షష్ఠి రోజున ఆ కుంటలో ఎవరు స్నానం చేస్తారో,
సర్వం కథయ తత్సూత సర్వం వేత్సి న సంశయః
సూతా, నువ్వు అన్నీ తెలుసు, ఎలాంటి సందేహం లేదు, నాకు అన్నీ చెప్పు.
సర్వారిభిర్హతో యుద్ధే పలాయనపరాయణః
యుద్ధంలో శత్రువులందరచేత హతుడై, పారిపోవడానికే మనసు పెట్టాడు.
అథ తస్య కపాలం చ కాపాలిక వ్రతాన్వితః
తర్వాత, ఒక ఖపాలాన్ని తీసుకొని, కపాలిక వ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
ఆనర్తేశ్వరసాంనిధ్యే వసమానో వనే స్థితః
ఆనర్తేశ్వరుని సమక్షంలో, అటవిలో నివసిస్తూ ఉండేవాడు.
తడాగోత్థేన సంపూర్ణం రాత్రౌ కృత్వా ప్రముంచతి ధనీ భృత్యసమోపేతః సదా పుణ్యపరాయణః
రాత్రి సమయంలో, ఆ కుంట నీటితో నింపి, దానిని విడిచిపెడతాడు—ధనవంతుడై, సేవకులతో కూడి, ఎప్పుడూ పుణ్యకార్యాలలో నిమగ్నంగా ఉంటాడు.