వర్షాసు చ జలాహారా భూత్వా సా విష కన్యకా ౬.౬౨.
వర్షాకాలంలో, ఆ విషకన్యక కేవలం నీటిని మాత్రమే సేవిస్తూ జీవించింది.
ఏవమారాధయంత్యాశ్చ తస్యా దేవీం గిరేః సుతామ్
ఈ విధంగా, ఆమె పర్వత కుమార్తె అయిన దేవిని భక్తితో ఆరాధించసాగింది.
ముఖం వలిభిరాక్రాన్తం పలితైరంకితం శిరః
ఆమె ముఖం ముడతలతో కనిపించగా, తలపై తెల్లటి జుట్టు కనిపించసాగింది.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య తత్పరీక్షార్థమేవ సా
కొంతకాలం తరువాత, ఆమెను పరీక్షించాలనే ఉద్దేశంతో,
సుధావదాతం సూర్యాభం కైలాసశిఖరోపమమ్
ఆమె అమృతంలా ప్రకాశిస్తూ, సూర్యుడిలా మెరిసిపోతూ, కైలాస శిఖరాన్ని పోలిన రూపంలో కనిపించింది.
సమాస్థాయ వృతా స్త్రీభిర్దేవానాం సర్వతో దిశమ్
ఆమె చుట్టూ స్త్రీలు ఉండగా, దేవతల దిశలన్నింటినీ ఎదుర్కొంటూ స్థిరంగా నిలిచింది.
పాండురేణాతపత్రేణ ధ్రియమాణేన మూర్ధని
ఆమె తలపై తెల్లటి గొడుగు పట్టుకొని నిలిపారు.
గన్ధర్వైర్గీయమానాసీత్తతః ప్రోవాచ సాదరమ్
గంధర్వులు పాటలు పాడుతుండగా, ఆమె గౌరవంగా మాట్లాడింది.
అనేన తపసా తుష్టా పుష్కలేన తవాధునా త్రైలోక్యేఽపి స్వయం ప్రాప్తా దయాం కృత్వా తవోపరి
నీ గొప్ప తపస్సు వల్ల నేను సంతృప్తి చెందాను. మూడువెళ్లలో నీపై దయ చూపిస్తూ, నేను స్వయంగా వచ్చాను.
త్వయా మహత్తపస్తప్తం ధ్యాయంత్యా హరవల్లభామ్ ౬.౬౨.
హరుని ప్రియమైనదాన్ని ధ్యానిస్తూ, నువ్వు గొప్ప తపస్సు చేసావు.
నమస్కృత్వాఽథ తామూచే కృతాంజలిపుటా స్థితా
ఆమె చేతులు జోడించి నమస్కరించి, నిలబడి మాట్లాడింది.
తథాన్యాసామపీంద్రాణి దేవతానామసంశయమ్
ఇతర దేవతల భార్యలు కూడా, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, అలాగే చేస్తారు.
అప్యహం నరకం రౌద్రం ప్రగచ్ఛామీంద్రవల్లభే
ఇంద్రుని ప్రియమైనవాడా, నేను భయంకరమైన నరకానికైనా వెళ్ళాల్సి వచ్చినా సరే,
అనాదిమధ్యపర్య్యన్తా జ్ఞానైశ్వర్యసమ న్వితా
ఆమెకు ఆది, మధ్య, అంతం లేకుండా, జ్ఞానం, ఐశ్వర్యం సమృద్ధిగా ఉంది.
యామారాధయతే విష్ణుర్బ్రహ్మా రుద్రశ్చ వాసవః
విష్ణువు, బ్రహ్మ, రుద్రుడు, వాసవుడు ఆమెను ఆరాధిస్తారు.
యయా వ్యాప్తమిదం సర్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్
ఈ మూడు లోకాలు, చరాచరమంతా ఆమె వల్లే వ్యాపించి ఉన్నాయి.
మమాజ్ఞాం పాలయన్తి స్మ దేవదానవపన్నగాః
నా ఆజ్ఞను దేవతలు, దానవులు, పన్నగులు ఎప్పుడో వినయంగా పాటించేవారు.
కింనరా గుహ్కా యక్షాః కిం పునర్మర్త్యధర్మిణః
కిన్నరులు, గుహ్యకులు, యక్షులు కూడా అలాగే చేశారు. మరి ధర్మాన్ని అనుసరించే మానవులు ఎంతగా చేయాలో ఆలోచించు.
తన్నూనం వజ్రఘాతేన చూర్ణయిష్యామి తే శిరః
అందువల్ల, నేను ఖచ్చితంగా వజ్రాయుధంతో నీ తలను విరగ్గొడతాను.
ధైర్యమాలంబ్య తాం ప్రాహ భూయ ఏవ సురేశ్వరీమ్ ౬.౬౨.
ధైర్యంగా నిలబడి, అతడు మళ్లీ దేవతల రాణిని సంభోదించాడు.
యస్యాః ప్రాప్తం త్వయైశ్వర్యం పరా తాం తోషయామ్యహమ్
నీకు పరమాధికారం లభించిందంటే, అది ఆమె వల్లే. నేను ఆమెను సంతుష్టిపరచడానికి ప్రయత్నిస్తాను.
తథాపి వధయోగ్యాం మాం మన్యసే విక్షిపాయుధమ్
అయినా, ఆయుధాలు ధరించిన నన్ను నీవు చంపదగినవాడిగా భావిస్తున్నావు.
తచ్ఛుత్వా కురు యచ్ఛ్రేయో విచిన్త్య మనసా తతః మాం నిషూదయితుం శక్తాః పార్వత్యాం శరణం గతామ్
ఇది విని, నీ మనసులో ఏది మేలైనదో ఆలోచించి, నీవు చేయవలసినదాన్ని చేయు. పార్వతిని ఆశ్రయించిన నన్ను నీవు సంహరించలేవు.
తస్మాద్ద్రుతం దివం గచ్ఛ మా త్వం కోపం వృథా కురు
అందుచేత, వెంటనే స్వర్గానికి వెళ్ళు. నీ కోపాన్ని వృథాగా చేసుకోకు.
చిన్తయామాస తదిదం మరణే కృతనిశ్చయా
మరణాన్ని నిర్ణయించుకొని, ఆమె ఈ విషయం గురించి ఆలోచించింది.
న ప్రసీదతి మే దేవీ యస్మాత్పర్వతనందినీ
పర్వత కుమార్తె అయిన దేవి నన్ను అనుగ్రహించడంలేదు.
తన్నూనం జ్వలనం దీప్తం సేవయిష్యామి సత్వరమ్
అందుకే, నేను వెంటనే జ్వలించు అగ్నిని ఆశ్రయిస్తాను.
దుగ్ధకుందేన్దుసంకాశం సంజాతం సహసా వృషమ్
ఆ సమయంలో, పాలు, మల్లెపువ్వు, చంద్రుడు లాంటి ప్రకాశవంతమైన వృషభం అకస్మాత్తుగా ప్రత్యక్షమైంది.
చతుర్భుజాం ప్రసన్నాస్యాం దివ్యరూపసమన్వితామ్
ఆమెకు నాలుగు చేతులు, ప్రసన్నమైన ముఖం, దివ్యమైన రూపం కనబడింది.
తతః సమ్యక్సమాలోక్య జ్ఞాత్వా తాం పర్వతాత్మజామ్ ౬.౬౨.
తర్వాత, ఆమెను బాగా పరిశీలించి, ఆమె పర్వత కుమార్తె అని తెలుసుకున్నాడు.