యస్మిన్సా జాయతే హర్మ్యే షణ్మాసాభ్యంతరే చ తత్
ఆమె ఏ ఇంట్లో పుట్టినా, ఆ ఇంట్లో ఆరు నెలల్లో—
సేయం తవ సుతా రాజన్యథోక్తా విష కన్యకా
ఓ రాజా! నీ కుమార్తె, చెప్పినట్లే, విషకన్యక.
తస్మాదిమాం పరిత్యజ్య సుఖీ భవ నరాధిప ౬.౬౧.
కాబట్టి, ఆమెను వదిలిపెట్టి సుఖంగా ఉండు, ఓ నరాధిపా.
అన్యదేహోద్భవం కర్మ ఫలిష్యతి తథాపి మే
అయినా, నాకు మునుపటి జన్మలో చేసిన కర్మ ఫలితం తప్పక వస్తుంది.
శుభం వా యది వా పాపం న తు శక్యం ప్రరక్షితుమ్
మంచిదైనా, చెడుదైనా, దాన్ని ఎవ్వరూ కాపాడలేరు.
యేనయేన శరీరేణ యద్యత్కర్మ కరోతి యః
ఏ శరీరంతో, ఏ పనులు చేసినా—
యస్యాం యస్యామవస్థాయాం క్రియతేఽత్ర శుభాశుభమ్
ఏ స్థితిలో, ఏ మంచి చెడు పనులు చేసినా—
న నశ్యతి పురాకర్మ కృతం సర్వేంద్రియైరిహ
ఇక్కడ అన్ని ఇంద్రియాలతో చేసిన పూర్వపు కర్మలు పోవు.
ఆయుః కర్మ చ విత్తం చ విద్యా నిధనమేవ చ
ఆయుషు, కర్మ, ధనం, విద్య, మరణం కూడా—
యథా వృక్షేషు వల్లీషు కుసుమాని ఫలాని చ
ఎలా చెట్లలో, లతల్లో పువ్వులు, పండ్లు ఉంటాయో—
యేనైవ యద్యథా పూర్వం కృతం కర్మ శుభాశుభమ్
ఎవరైనా ముందుగా చేసిన మంచి చెడు పనులు, ఎలాంటి విధంగా చేసినా—
యథా ధేనుసహస్రేషు వత్సో విన్దతి మాతరమ్
వెయ్యి ఆవుల్లో, పొట్టేలు తన తల్లిని ఎలా కనుగొంటుందో—
అన్యదేహకృతం కర్మ న కశ్చిత్పురుషో భువి ౬.౬౧.
ఇతర శరీరం చేసిన పనికి ఎవ్వరూ భూమిపై ఫలితాన్ని అనుభవించరు.
అన్యథా శాస్త్రగర్భిణ్యా ధియా ధీరో మహీయతే
అలా కాకపోతే, శాస్త్రజ్ఞానం ఉన్నవాడిని ప్రజలు గౌరవించరు.
స్వకృతాన్యుపతిష్ఠంతి సుఖదుఃఖాని దేహినామ్
తానే చేసుకున్న సుఖదుఃఖాలు మనిషిని చేరుకుంటాయి.
సుశీఘ్రమభిధావన్తం నిజం కర్మానుధావతి
ఎంత వేగంగా పరుగెత్తినా, తన కర్మ మనిషిని వెంటాడుతుంది.
యథా ఛాయాతపౌ నిత్యం సుసంబద్ధౌ పరస్పరమ్
ఎలా నీడ, వెలుతురు ఎప్పుడూ కలిసే ఉంటాయో—
యేన యత్రోపభోక్తవ్యం సుఖం వా దుఃఖమేవ వా
ఎవరికి ఎక్కడ సుఖం లేదా దుఃఖం అనుభవించాల్సి ఉంటుందో—
ప్రమాణం కర్మభూతానాం సుఖదుఃఖోపపాదనే
కర్మ పరిమాణమే సుఖదుఃఖాలకు కారణం.
తైలక్షయే యథా దీపో నిర్వాణమధిగచ్ఛతి
ఎలా నూనె అయిపోతే దీపం ఆగిపోతుందో—
న మన్త్రా న తపో దానం న తీర్థం న చ సంయమః
మంత్రాలు, తపస్సు, దానం, తీర్థయాత్ర, నియమం— ఇవేవీ కాదు.
అన్నపానాని జీర్యంతి యత్ర భక్ష్యం చ భక్షితమ్ ౬.౬౧.
అక్కడ తినే అన్నపానీయాలు పాడైపోతాయి, తిన్నది అక్కడే అయిపోతుంది.
తస్మాత్కర్మకృతం సర్వం దేహినామత్ర జాయతే
కాబట్టి, ఈ లోకంలో ఉన్న ప్రతి జీవికి ఎదురయ్యే అనుభవాలు అన్నీ కూడా తన చేసిన పనుల వల్లే కలుగుతాయి.
అరక్షితం తిష్ఠతి దైవరక్షితం సురక్షితం దైవహతం వినశ్యతి
రక్షణ లేకపోతే అది అలాగే ఉంటుంది; విధి రక్షిస్తే అది సురక్షితంగా ఉంటుంది; విధి నాశనం చేస్తే అది నశిస్తుంది.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే శ్రీహాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే విషకన్యకోత్పత్తివర్ణనంనామైకషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో ఎనభై ఒకటి వేల శ్లోకాల సమాహితమైన నాగరఖండంలో, శ్రీ హాటకేశ్వర క్షేత్ర మహిమను వివరించే విషకన్య ఉద్భవ కథతో కూడిన అరవై ఒకవ శతాధ్యాయము ముగిసింది.
నాత్యజత్తాం తథోక్తోఽపి దైవజ్ఞైర్విషకన్యకామ్
జ్యోతిష్కులు ఎంత చెప్పినా, అతడు ఆ విషకన్యను వదల్లేదు.
శర్మణష్ఠీవనం యస్మాత్తయా స్వపితురాహితమ్
ఆమె వల్లే శర్మణుని నాశనం ఆమె తండ్రి ఆజ్ఞతో జరిగింది.
ఏతస్మిన్నంతరే తస్య శత్రవః పృథివీపతేః ॥ సర్వతః పీడయామాస రాష్ట్రం క్రోధసమన్వితాః
ఆ సమయంలో ఆ రాజుకు శత్రువులు కోపంతో四దిక్కుల నుంచి రాజ్యాన్ని ఇబ్బంది పెట్టడం ప్రారంభించారు.
అథా సౌ పార్థివః క్రుద్ధః స్వసైన్యపరివారితః
అప్పుడు ఆ రాజు కోపంతో తన సైన్యంతో కలిసి యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.
తతః సంప్రాప్య తాఞ్ఛత్రూంశ్చకార స మహాహవమ్
తర్వాత, ఆ శత్రువులను చేరుకొని, ఆ మహారాజు గొప్ప యుద్ధం చేశాడు.