తతోఽర్జునః ప్రహృష్టాత్మా తేభ్యో దత్త్వా ధనం బహు
ఆ తర్వాత అర్జునుడు హర్షంతో, వారికి ఎంతో ధనం ఇచ్చాడు.
మాహాత్మ్యం బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠాః శృణ్వతాం పాపనాశనమ్
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులైనవారు, పాపాలను తొలగించే ఆ మహిమను వినారు.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే నరాదిత్యమాహాత్మ్యవర్ణనంనామ షష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా, ఎనభై ఒక వేల శ్లోకాలతో ఉన్న స్కాంద మహాపురాణంలో, ఆరో భాగంలోని నాగరఖండంలో హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహిమను వివరించే నరాదిత్య మహిమ వర్ణన అనే అరవైవ దధ్యాయము ముగిసింది.
కథం జాతం మహాభాగ కింప్రభావం తు తద్వద
అది ఎలా జరిగింది, మహాభాగా? దాని శక్తి ఏమిటో నాకు చెప్పు.
బ్రహ్మణ్యశ్చ శరణ్యశ్చ సర్వలోకహితే రతః
అతను బ్రాహ్మణులను ఆదరించే వాడు, శరణు ఇచ్చేవాడు, అన్ని లోకాల మేలుకోసం పనిచేసేవాడు.
తస్య భార్యాఽభవత్సాధ్వీ ప్రాణేభ్యోఽపి గరీయసీ
అతని భార్య సద్గుణాలుతో, తన ప్రాణాలకన్నా గొప్పదిగా ఉండేది.
అథ తస్యాం సముత్పన్నా ప్రాప్తే వయసి పశ్చిమే
ఆమెకు వయస్సు ముదిరిన తరువాత ఒక సంతానం పుట్టింది.
తత ఆనీయ విప్రాన్స జ్యోతిర్జ్ఞానవిచక్షణాన్
తర్వాత జ్యోతిష్య శాస్త్రంలో నిపుణులైన బ్రాహ్మణులను పిలిపించుకున్నాడు.
చంద్రే వాపి చతుర్దశ్యాం సా భవేద్విషకన్యకా
చంద్ర పక్షంలో పద్నాలుగవ తిథిన పుట్టిన అమ్మాయి విషకన్యక అవుతుంది.
యస్తస్యాః ప్రతిగృహ్ణాతి పాణిం పార్థివసత్తమ
ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, ఎవరు ఆమెను పెళ్లి చేసుకుంటారో—
యస్మిన్సా జాయతే హర్మ్యే షణ్మాసాభ్యంతరే చ తత్
ఆమె ఏ ఇంట్లో పుట్టినా, ఆ ఇంట్లో ఆరు నెలల్లో—
సేయం తవ సుతా రాజన్యథోక్తా విష కన్యకా
ఓ రాజా! నీ కుమార్తె, చెప్పినట్లే, విషకన్యక.
తస్మాదిమాం పరిత్యజ్య సుఖీ భవ నరాధిప ౬.౬౧.
కాబట్టి, ఆమెను వదిలిపెట్టి సుఖంగా ఉండు, ఓ నరాధిపా.
అన్యదేహోద్భవం కర్మ ఫలిష్యతి తథాపి మే
అయినా, నాకు మునుపటి జన్మలో చేసిన కర్మ ఫలితం తప్పక వస్తుంది.
శుభం వా యది వా పాపం న తు శక్యం ప్రరక్షితుమ్
మంచిదైనా, చెడుదైనా, దాన్ని ఎవ్వరూ కాపాడలేరు.
యేనయేన శరీరేణ యద్యత్కర్మ కరోతి యః
ఏ శరీరంతో, ఏ పనులు చేసినా—
యస్యాం యస్యామవస్థాయాం క్రియతేఽత్ర శుభాశుభమ్
ఏ స్థితిలో, ఏ మంచి చెడు పనులు చేసినా—
న నశ్యతి పురాకర్మ కృతం సర్వేంద్రియైరిహ
ఇక్కడ అన్ని ఇంద్రియాలతో చేసిన పూర్వపు కర్మలు పోవు.
ఆయుః కర్మ చ విత్తం చ విద్యా నిధనమేవ చ
ఆయుషు, కర్మ, ధనం, విద్య, మరణం కూడా—
యథా వృక్షేషు వల్లీషు కుసుమాని ఫలాని చ
ఎలా చెట్లలో, లతల్లో పువ్వులు, పండ్లు ఉంటాయో—
యేనైవ యద్యథా పూర్వం కృతం కర్మ శుభాశుభమ్
ఎవరైనా ముందుగా చేసిన మంచి చెడు పనులు, ఎలాంటి విధంగా చేసినా—
యథా ధేనుసహస్రేషు వత్సో విన్దతి మాతరమ్
వెయ్యి ఆవుల్లో, పొట్టేలు తన తల్లిని ఎలా కనుగొంటుందో—
అన్యదేహకృతం కర్మ న కశ్చిత్పురుషో భువి ౬.౬౧.
ఇతర శరీరం చేసిన పనికి ఎవ్వరూ భూమిపై ఫలితాన్ని అనుభవించరు.
అన్యథా శాస్త్రగర్భిణ్యా ధియా ధీరో మహీయతే
అలా కాకపోతే, శాస్త్రజ్ఞానం ఉన్నవాడిని ప్రజలు గౌరవించరు.
స్వకృతాన్యుపతిష్ఠంతి సుఖదుఃఖాని దేహినామ్
తానే చేసుకున్న సుఖదుఃఖాలు మనిషిని చేరుకుంటాయి.
సుశీఘ్రమభిధావన్తం నిజం కర్మానుధావతి
ఎంత వేగంగా పరుగెత్తినా, తన కర్మ మనిషిని వెంటాడుతుంది.
యథా ఛాయాతపౌ నిత్యం సుసంబద్ధౌ పరస్పరమ్
ఎలా నీడ, వెలుతురు ఎప్పుడూ కలిసే ఉంటాయో—
యేన యత్రోపభోక్తవ్యం సుఖం వా దుఃఖమేవ వా
ఎవరికి ఎక్కడ సుఖం లేదా దుఃఖం అనుభవించాల్సి ఉంటుందో—
ప్రమాణం కర్మభూతానాం సుఖదుఃఖోపపాదనే
కర్మ పరిమాణమే సుఖదుఃఖాలకు కారణం.
తైలక్షయే యథా దీపో నిర్వాణమధిగచ్ఛతి
ఎలా నూనె అయిపోతే దీపం ఆగిపోతుందో—