అథాసౌ కలినావిష్టో ద్యూతం చక్రే మహీపతిః
తర్వాత, కలియుగ ప్రభావంతో ఆ రాజు జూదంలో మునిగిపోయాడు.
తతః స వ్యసనాసక్తో వార్యమాణోఽపి సజ్జనైః
అనంతరం, మంచి వారు అడ్డుకున్నా, దురదృష్టంలో అలవాటు పడిపోయి ఆపలేదు.
అథ తాం స సమాదాయ ప్రవిష్టో గహనం వనమ్
తర్వాత, ఆమెను తీసుకుని, దట్టమైన అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
తతః స చింతయామాస యద్యేషా భీమమందిరే
తర్వాత, ఆమె భీముని ఇంట్లో ఉంటే ఎలా ఉంటుందో అని ఆలోచించసాగాడు.
న మయా తత్ర గంతవ్యం కథంచిదపి మానినా
నేను గర్వంతో ఉన్నవాడిని, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అక్కడికి వెళ్లకూడదు అని భావించాడు.
యేన త్యక్తా మయా సాధ్వీ కుణ్డినం యాతి తత్పురమ్ ప్రజగామ వనం ఘోరం వన్యశ్వాపదసంకులమ్॥ ౬.౫౪.
నేను వదిలిన ఆ సతీమంతుడు కుండినపురానికి వెళ్లింది. నేను మాత్రం అడవి మృగాలతో నిండిన భయంకరమైన అడవిలోకి వెళ్లిపోయాను.
ప్రత్యూషే చాపి సోత్థాయ యావత్పశ్యతి భాభినీ
ఉషస్సు వేళ, ఆమె లేచి, తన చూపు ఎంతదూరం పోతుందో అంతదూరం చూసింది.
తతో విలప్య దుఃఖార్తా కరుణం తత్ర కాననే
అక్కడ అడవిలో, ఆమె దుఃఖంతో బాధపడుతూ, హృదయాన్ని కలచివేసేలా విలపించింది.
నలోఽపి చ వనే తస్మిన్భ్రమమాణో మహీపతిః
అలాగే నలుడు అనే రాజు కూడా ఆ అడవిలో తిరిగాడు.
తతస్తద్వనముత్సృజ్య జగామాన్యన్మహావనమ్
తర్వాత, ఆ అడవిని వదిలేసి, ఇంకొక పెద్ద అడవికి వెళ్లాడు.
ఏవం స పృథివీపాలో భ్రమమాణోవనాద్వనమ్
ఇలా ఆ భూమిపై పాలించే రాజు అడవి నుంచి అడవికి తిరుగుతూ పోయాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తం తన్మహానవమీదినమ్
ఇంతలో, ఆ మహానవమి పర్వదినం వచ్చింది.
తతః స మృన్మయీం కృత్వా చర్మముణ్డధరాం నృపః
ఆ తరువాత, రాజు మట్టి తో కర్మముండ అనే దేవత విగ్రహాన్ని తయారు చేశాడు.
తతస్తస్యాః స్తుతిం కృత్వా పురః స్థిత్వా కృతాంజలిః
తర్వాత, ఆ విగ్రహం ముందు చేతులు జోడించి నిలబడి, ఆమెను స్తుతించాడు.
జయ సర్వగతే దేవి చర్మముణ్డధరే వరే
అఖిలలోకాల్లో విస్తరించి ఉన్న దేవీ! వరాలిచ్చే కర్మముండా! నీకు విజయము కలుగును గాక.
కాలరాత్రి జయాచిన్త్యే నవమ్యష్టమివల్లభే ॥ ౬.౫౪.
కాలరాత్రి! అందరికీ అర్థం కానిది! నవమి, అష్టమి రోజులకు ప్రియమైనవాడివి! నీకు జయము.
భీమరూపే సురూపే చ మహావిద్యే మహాబలే
భయంకరమైన రూపమూ, అందమైన రూపమూ కలదివి. గొప్ప జ్ఞానమూ, అపార శక్తి కలదివి.
నిత్యరూపే జగద్ధాత్రి సురామాంసవసాప్రియే
నిత్యమైన రూపం కలదివి, జగత్తును పోషించేవాడివి, దేవతల మాంసం, కొవ్వు ఇష్టపడేవాడివి.
శవయానరతే రమ్యే భుజంగాభరణాన్వితే
శ్మశానంలో ఆనందించే దేవీ! పాము అలంకారాలు ధరించి ఉన్నావు.
ఫేత్కారా రవశోభిష్ఠే గీతవాద్యవిరాజితే
'ఫెట్' అనే అరుపులతో మారుమోగుతూ, పాటలు, వాద్యాల ధ్వనులతో ఉల్లాసంగా ఉంది.
త్వం రతిస్త్వం ధృతిస్తుష్టిస్త్వం గౌరీ త్వం సురేశ్వరీ
నీలోనే కామం, నీలోనే ధైర్యం, నీలోనే తృప్తి. నీవే గౌరీ, నీవే దేవతల రాణి.
యత్కించిత్త్రిషు లోకేషు స్త్రీరూపం దేవి దృశ్యతే
ఈ మూడింట్లో ఏ లోకంలోనైనా కనబడే స్త్రీరూపం, దేవీ! అది నీవే.
యేన సత్యేన తేన త్వమత్రావాసం ద్రుతం కురు
ఈ సత్యంతో, నీవు త్వరగా ఇక్కడ ప్రత్యక్షమవాలి.
ప్రోవాచ దర్శనం గత్వా తం నృపం భక్తవత్సలా
అప్పుడు, భక్తులను ప్రేమించే ఆ దేవత ప్రత్యక్షమై, ఆ రాజుతో మాటలాడింది.
తస్మాద్గృహాణ మత్తస్త్వం వరం మనసి సంస్థితమ్
కాబట్టి, నీవు మనసులో కోరుకున్న వరాన్ని నా నుండి తీసుకో.
సా మయా నిర్జనే ముక్తా వనే వ్యాలగణాన్వితే ॥ ౬.౫౪.
ఆమెను నేను అడవిలో, పశువుల గుంపులతో నిండిన ఒంటరిగా విడిపించాను.
అఖణ్డశీలాం నిర్దోషాం యథాహం త్వత్ప్రసాదతః
నీ కృప వల్ల, నీవెలా నిరంతర నియమంతో, నిస్సందేహంగా ఉన్నావో, నేనూ అలానే దోషరహితురాలిగా అయ్యాను.
స్తోత్రేణానేన యో దేవి స్తుతిం కుర్యాత్పురస్తవ
దేవీ! ఈ స్తోత్రంతో నీ ముందు ఎవరు స్తుతి చేస్తారో,
సోఽపి పార్థివశార్దూలో లేభే సర్వం తయోదితమ్
ఆ రాజులలో సింహుడు కూడా ఆమె చెప్పిన అన్నీ పొందాడు.
ఇతి శ్రీస్కాందే మహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే నలనిర్మితచర్మముణ్డామాహాత్మ్యవర్ణనంనామ చతుష్పఞ్చాశత్తమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలో, ఎనభై ఒక వేల శ్లోకాల సమాహితిలో, ఆరో భాగంలో, నాగరఖండంలో, హాటకేశ్వరక్షేత్ర మహాత్మ్యంలో, నలుడు నిర్మించిన చర్మముండా మహాత్మ్య వర్ణన అనే నలుపై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.