తతస్తే మంత్రిణో వృద్ధాః స చ రాజా మునీశ్వరః
ఆ వెంటనే, వృద్ధమైన మంత్రులు, ఆ రాజు మరియు మునిశ్రేష్ఠుడు కూడి,
భ్రూణగర్తాం సమాసాద్య తామేవ ద్విజసత్తమాః
ఆ భ్రూణగర్తా వద్దకు చేరిన బ్రాహ్మణులు కూడా అదే విధంగా చేశారు.
గతాశ్చ పరమాం సిద్ధిం కాలేనాల్పేన దుర్లభామ్
అలాగే వారు తక్కువ సమయంలోనే దుర్లభమైన పరమ సిద్ధిని పొందారు.
తతఃప్రభృతి సా గర్తా ప్రఖ్యాతా ధరణీతలే ౬.౫౩.
ఆ సమయం నుండి ఆ గర్తా భూమిపై ప్రసిద్ధి చెందింది.
తత్ర కృష్ణచతుర్దశ్యాం యః శ్రాద్ధం కురుతే నరః
ఆ భ్రూణగర్తాలో కృష్ణపక్ష చతుర్దశి రోజున ఎవరు శ్రాద్ధం చేస్తారో,
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన తత్ర శ్రాద్ధం సమాచరేత్
కాబట్టి అక్కడ శ్రాద్ధాన్ని అన్ని విధాలా శ్రద్ధతో నిర్వహించాలి.
నలేన స్థాపితా పూర్వం స్వయమేవ మహాత్మనా
ఆదిగా, దయామయుడైన నలుడు తానే స్వయంగా దానిని స్థాపించాడు.
అభ్యర్చయతి తాం భక్త్యా యో మహానవమీ దినే
మహానవమి రోజున ఎవడు భక్తితో ఆమెను పూజిస్తాడో,
వీరసేనసుతః పూర్వం నలోనామ మహీపతిః
వీరసేనుని కుమారుడైన నలుడు గతంలో ఒక రాజు.
భార్యా తస్యాభవత్సాధ్వీ ప్రాణేభ్యోపి గరీయసీ
ఆయన భార్య సద్గుణాలుతో, ఆయన్ను ప్రాణాలకన్నా ఎక్కువగా ప్రీతిపడేవారు.
అథాసౌ కలినావిష్టో ద్యూతం చక్రే మహీపతిః
తర్వాత, కలియుగ ప్రభావంతో ఆ రాజు జూదంలో మునిగిపోయాడు.
తతః స వ్యసనాసక్తో వార్యమాణోఽపి సజ్జనైః
అనంతరం, మంచి వారు అడ్డుకున్నా, దురదృష్టంలో అలవాటు పడిపోయి ఆపలేదు.
అథ తాం స సమాదాయ ప్రవిష్టో గహనం వనమ్
తర్వాత, ఆమెను తీసుకుని, దట్టమైన అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
తతః స చింతయామాస యద్యేషా భీమమందిరే
తర్వాత, ఆమె భీముని ఇంట్లో ఉంటే ఎలా ఉంటుందో అని ఆలోచించసాగాడు.
న మయా తత్ర గంతవ్యం కథంచిదపి మానినా
నేను గర్వంతో ఉన్నవాడిని, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అక్కడికి వెళ్లకూడదు అని భావించాడు.
యేన త్యక్తా మయా సాధ్వీ కుణ్డినం యాతి తత్పురమ్ ప్రజగామ వనం ఘోరం వన్యశ్వాపదసంకులమ్॥ ౬.౫౪.
నేను వదిలిన ఆ సతీమంతుడు కుండినపురానికి వెళ్లింది. నేను మాత్రం అడవి మృగాలతో నిండిన భయంకరమైన అడవిలోకి వెళ్లిపోయాను.
ప్రత్యూషే చాపి సోత్థాయ యావత్పశ్యతి భాభినీ
ఉషస్సు వేళ, ఆమె లేచి, తన చూపు ఎంతదూరం పోతుందో అంతదూరం చూసింది.
తతో విలప్య దుఃఖార్తా కరుణం తత్ర కాననే
అక్కడ అడవిలో, ఆమె దుఃఖంతో బాధపడుతూ, హృదయాన్ని కలచివేసేలా విలపించింది.
నలోఽపి చ వనే తస్మిన్భ్రమమాణో మహీపతిః
అలాగే నలుడు అనే రాజు కూడా ఆ అడవిలో తిరిగాడు.
తతస్తద్వనముత్సృజ్య జగామాన్యన్మహావనమ్
తర్వాత, ఆ అడవిని వదిలేసి, ఇంకొక పెద్ద అడవికి వెళ్లాడు.
ఏవం స పృథివీపాలో భ్రమమాణోవనాద్వనమ్
ఇలా ఆ భూమిపై పాలించే రాజు అడవి నుంచి అడవికి తిరుగుతూ పోయాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తం తన్మహానవమీదినమ్
ఇంతలో, ఆ మహానవమి పర్వదినం వచ్చింది.
తతః స మృన్మయీం కృత్వా చర్మముణ్డధరాం నృపః
ఆ తరువాత, రాజు మట్టి తో కర్మముండ అనే దేవత విగ్రహాన్ని తయారు చేశాడు.
తతస్తస్యాః స్తుతిం కృత్వా పురః స్థిత్వా కృతాంజలిః
తర్వాత, ఆ విగ్రహం ముందు చేతులు జోడించి నిలబడి, ఆమెను స్తుతించాడు.
జయ సర్వగతే దేవి చర్మముణ్డధరే వరే
అఖిలలోకాల్లో విస్తరించి ఉన్న దేవీ! వరాలిచ్చే కర్మముండా! నీకు విజయము కలుగును గాక.
కాలరాత్రి జయాచిన్త్యే నవమ్యష్టమివల్లభే ॥ ౬.౫౪.
కాలరాత్రి! అందరికీ అర్థం కానిది! నవమి, అష్టమి రోజులకు ప్రియమైనవాడివి! నీకు జయము.
భీమరూపే సురూపే చ మహావిద్యే మహాబలే
భయంకరమైన రూపమూ, అందమైన రూపమూ కలదివి. గొప్ప జ్ఞానమూ, అపార శక్తి కలదివి.
నిత్యరూపే జగద్ధాత్రి సురామాంసవసాప్రియే
నిత్యమైన రూపం కలదివి, జగత్తును పోషించేవాడివి, దేవతల మాంసం, కొవ్వు ఇష్టపడేవాడివి.
శవయానరతే రమ్యే భుజంగాభరణాన్వితే
శ్మశానంలో ఆనందించే దేవీ! పాము అలంకారాలు ధరించి ఉన్నావు.
ఫేత్కారా రవశోభిష్ఠే గీతవాద్యవిరాజితే
'ఫెట్' అనే అరుపులతో మారుమోగుతూ, పాటలు, వాద్యాల ధ్వనులతో ఉల్లాసంగా ఉంది.