మహామాంసాశనం యస్మాత్కారితోఽహం త్వయాధమ
'నీ వల్లనే, ఓ దుష్టుడా, నేను పెద్ద మాంసం తినాల్సి వచ్చింది.'
తతః సంశోధయామాస తస్య మాంసస్య చాగమమ్
ఆ తర్వాత అతడు ఆ మాంసం ఎలా వచ్చిందో తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
తేఽబ్రువన్నైతదస్మాభిః శ్రపితం మాంసమీదృశమ్ ౬.౫౩.
వారు, 'ఈ విధమైన మాంసాన్ని మేమే వండాము' అని చెప్పారు.
రాక్షసం వా పిశాచం వా దానవం వా వినా విభో
'ఓ ప్రభూ, రాక్షసుడు లేదా పిశాచుడు లేదా దానవుడు కాకుండా...'
ఏతస్మిన్నంతరే తస్య నారదో మునిసత్తమః
అంతలోనే ఆ మహర్షి నారదుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
. తచ్ఛ్రుత్వా కోపమాపన్నః స రాజా శప్తుముద్యతః శాపోద్యతం చ తం దృష్ట్వా నారదో వాక్యమబ్రవీత్
అది విని రాజు కోపంతో శాపించడానికి సిద్ధమయ్యాడు. రాజు శాపించబోతున్నాడని గమనించిన నారదుడు ఇలా అన్నాడు.
నిఘ్నన్తో వా శపన్తో వా ద్విషన్తో వా ద్విజాతయః గురురేష పునర్మాన్యస్తవ పార్థివసత్తమ
వారు హత్య చేసినా, శాపించినా, ద్వేషించినా, బ్రాహ్మణులను గురువులుగా గౌరవించాలి, ఓ ఉత్తమ రాజా.
తస్మాన్నార్హసి శప్తుం త్వం ప్రతిశాపేన సన్మునిమ్ పాదయోః కృత్స్నముపరి ప్రముమోచ తతః పరమ్
కాబట్టి, నీవు ఈ మునిని శాపించకూడదు. అలా చెప్పి అతని పాదాలను పూర్తిగా విడిచిపెట్టాడు.
అథ తౌ చరణౌ తస్య తప్త శాపోదకప్లుతౌ
ఆ తరువాత అతని రెండు పాదాలు శాపజలంతో తడిసిపోయాయి.
కల్మాషపాద ఇత్యుక్తస్తతఃప్రభృతి స క్షితౌ
అప్పటి నుండి భూమిపై అతడిని కల్మాషపాదుడు అని పిలిచేవారు.
జ్ఞాత్వా దత్తం వృథా శాపం తస్య భూమిపతేస్తదా
ఆ సమయంలో రాజుకు ఇచ్చిన శాపం వృథా అయినదని తెలుసుకున్నాడు.
ఉవాచ వ్యర్థః శాపోఽయం తవ దత్తో మయా నృప
అప్పుడు అతను, 'ఓ రాజా, నేను నీకు ఇచ్చిన ఈ శాపం వ్యర్థమైంది' అని చెప్పాడు.
తస్మాత్త్వం రాక్షసో భూత్వా కఞ్చిత్కాలం నృపో త్తమ ౬.౫౩.
కాబట్టి, ఓ ఉత్తమ రాజా, కొంతకాలం నీవు రాక్షసుడవుగా మారిపోతావు.
యదా త్వం క్రూరబుద్ధిం తం రాక్షసం నిహనిష్యసి
నీవు ఆ క్రూరబుద్ధి రాక్షసుడిని సంహరించినప్పుడు—
ఊర్ధ్వకేశో మహాకాయః కృష్ణదన్తో భయా నకః
తలపై జుట్టు నిక్కబొడుచుకొని, పెద్ద శరీరంతో, నల్ల దంతాలతో, భయంకరమైన రూపంతో—
తతో జఘాన విప్రేన్ద్రాన్రాక్షసం భావమాశ్రితః
అప్పుడు రాక్షస స్వభావాన్ని స్వీకరించి, అతడు బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులను హతమార్చాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య క్రూర బుద్ధిః స రాక్షసః
కొంతకాలం తరువాత, ఆ క్రూరబుద్ధి రాక్షసుడు—
భ్రాతుర్వధకృతం వైరం స్మరమాణస్తతః పరమ్
తన అన్నను హత్య చేసిన కారణంగా ఏర్పడిన శత్రుత్వాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ—
తతస్తం వేష్టయిత్వాపి సమంతాద్రాక్షసో నృపమ్
ఆ రాక్షసుడు రాజును అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టి బంధించాడు.
త్వయా యో నిహతోఽస్మాకం జ్యేష్ఠో భ్రాతా సుదుర్మతే
'నీచబుద్ధి కలిగినవాడా, నీవు మా పెద్ద అన్నను హతమార్చావు,' అని అన్నాడు.
శారదస్యేవ మేఘస్య గర్జితం తవ నిష్ఫలమ్
శరదృతువులో మేఘం గర్జించినా వర్షం పడనట్టే, నీ గర్జన కూడా వ్యర్థమే.
ఏవముక్త్వా సమాదాయ తతో వృక్షం స పార్థివః
అలా చెప్పి, రాజు అక్కడే ఒక చెట్టును పట్టుకున్నాడు.
సోఽపి వృక్షం సముత్పాట్య క్రోధసంరక్తలోచనః ౬.౫౩.
అతడూ కోపంతో కళ్లూ ఎర్రబడిపోయి, ఒక చెట్టును పెకిలించి తీసేశాడు.
ఏవం ద్వావపి తౌ శూరౌ వృక్షయుద్ధం మహాబలౌ
అలా ఆ ఇద్దరు వీరులు, మహాశక్తిశాలులు, చెట్లతో యుద్ధం చేయడం మొదలుపెట్టారు.
కృతవన్తౌ వనే తత్ర బహువృక్షక్షయావహమ్
అక్కడ అడవిలో వారు పోరాడుతూ అనేక చెట్లను నాశనం చేశారు.
అథ తం శ్రాంతమాలోక్య కూరబుద్ధిం మహీపతిః
తర్వాత అతడు అలసిపోయి, మనస్సు తడబడుతున్నట్టు చూసి, రాజు—
తతశ్చాస్ఫోటయామాస భూమౌ కోపసమన్వితః
అప్పుడే కోపంతో రాజు నేలపై బలంగా కొట్టాడు.
తస్మింస్తు నిహతే శూరే రాక్షసే స మహీపతిః
ఆ వీర రాక్షసుడు చనిపోయిన తరువాత, ఆ రాజు—
తతస్తే రాక్షసాః శేషాః సమంతాత్తం మహీపతిమ్
తర్వాత మిగిలిన రాక్షసులు రాజును అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టారు.
తతస్తానపి భూపాలో జఘాన ప్రహసన్నివ
ఆ రాజు, నవ్వుతున్నట్టు, వారినీ చంపేశాడు.