తతః స్వయంవరం ప్రాప్తా మాం విజ్ఞాయ నిజం పతిమ్
తర్వాత, ఆమె స్వయంవరంలో నన్ను తన భర్తగా గుర్తించి ఎంచుకుంది.
ఏతస్మాత్కారణాదస్య మహాకాలస్య జాగరమ్ ౬.౪౭.
ఈ కారణంగా మహాకాళుని జాగరణ చేయబడింది.
అనయా ప్రియయా సార్ధం పుష్పధూపానులేపనైః
ఈ ప్రియమైన భార్యతో కలిసి పుష్పాలు, ధూపం, లేపనాలతో—
కృతో విప్రా మయా త్వేష స తదా రాత్రిజాగరః
ఓ బ్రాహ్మణులారా, నేను అప్పుడు ఆ రాత్రి జాగరణను ఉత్సాహంగా చేశాను.
అధునా శ్రద్ధయా యుక్తో యథోక్తవిధినా తతః
ఇప్పుడు అతడు విశ్వాసంతో, చెప్పిన విధంగా ఆ కర్మలను నిర్వహించాడు.
ఏతద్వః సర్వమాఖ్యాతం మయా సత్యం ద్విజోత్తమాః
ఇవి అన్నీ నేను మీకు నిజాయితీగా చెప్పాను, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా.
ప్రచక్రుర్జపతేస్తస్య సాధువాదాననేకశః
అతని జపాన్ని వారు ఎన్నో మంచి మాటలతో ప్రశంసిస్తూ కొనియాడారు.
మహాకాలప్రసాదేన న కించిద్దుర్లభం భువి
మహాకాళుని కృపతో భూమిపై ఏదీ అసాధ్యం కాదు.
తస్మాద్విశేషతః సర్వే వర్షేవర్షే వయం నృప
అందుకే రాజా, మేమందరం ప్రతి సంవత్సరం ప్రత్యేకంగా దీనిని నిర్వహిస్తాము.
తతః స పార్థివస్తే చ సర్వ ఏవ ద్విజాతయః
తర్వాత ఆ రాజు కూడా అందరు ద్విజులతో కలిసి అదే విధంగా చేశాడు.
విశేషాద్ధర్షసంయుక్తా వివిధైర్గీతవాదనైః తదారభ్య నృపాః సర్వే ప్రచక్రుర్విస్మయాన్వితాః
ప్రత్యేక ఉత్సాహంతో, వివిధ పాటలు వాయిద్యాల మధ్య, అందరు రాజులు ఆశ్చర్యంతో దీన్ని ప్రారంభించారు.
తతః ప్రభాతే విమలే సముత్థాయ స భూపతిః అనుజ్ఞాప్య యయౌ హృష్టః ససైన్యః స్వపురం ప్రతి ॥ ౬.౪౭.
తరువాత, ఉదయం ఆకాశం నిర్మలంగా ఉన్నప్పుడు, ఆ భూపతి లేచి, అనుమతి తీసుకుని, సైన్యంతో ఆనందంగా తన నగరానికి బయలుదేరాడు.
తతః కాలేన సంప్రాప్య దేహాన్తం స మహీపతిః
కొంతకాలం తర్వాత, ఆ రాజు తన జీవితాంతానికి చేరుకున్నాడు.
ఏతద్వః సర్వమాఖ్యాతం మహాకాలసముద్భవమ్
మహాకాళుని ఉద్భవానికి సంబంధించిన ఈ సంగతులన్నీ మీకు చెప్పాను.
ఆశ్రమో ఽస్తి సువిఖ్యాతో నానాద్రుమసమావృతః
అక్కడ ఒక ప్రసిద్ధమైన ఆశ్రమం ఉంది, ఎన్నో రకాల చెట్లతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
యత్ర తేన తపస్తప్తం సంస్థాప్యోమామహేశ్వరౌ
అక్కడ అతడు ఉమా, మహేశ్వరులను ప్రతిష్ఠించి, తపస్సు చేశాడు.
ఆసీద్రాజా హరిశ్చంద్రస్త్రిశంకుతనయః పురా
పూర్వం త్రిశంకు కుమారుడు హరిశ్చంద్రుడు అనే రాజు ఉండేవాడు.
న దుర్భిక్షం న చ వ్యాధిర్నాకాలమరణం ధ్రువమ్
అక్కడ కరవు లేదు, వ్యాధి లేదు, అకారణ మరణం అసలు ఉండేది కాదు.
కాలవర్షీ సదా మేఘః సస్యాని ప్రచురాణి చ
అక్కడ మేఘాలు ఎప్పుడూ కాలానుగుణంగా వర్షం కురిపించేవి, పంటలు సమృద్ధిగా పండేవి.
౨ దండస్తత్రాభవద్వాస్తౌ గృహరోధోఽక్షదేవనే
అక్కడ దొంగతనం, ఇంట్లో నిర్బంధం, పాశా ఆటలకు మాత్రమే శిక్ష ఉండేది.
స్నేహక్షయశ్చ దీపేషు వివాహే చ కరగ్రహః
దీపాల్లో ప్రేమ తగ్గిపోవడం, పెళ్లిలో చేతులు పట్టుకోవడం మాత్రమే ఉండేది.
తస్యైవం గుణయుక్తస్య సార్వభౌమస్య భూపతేః
అలాంటి గొప్ప గుణాలున్న సార్వభౌముడైన ఆ రాజుకు—
తతః పుత్రకృతే గత్వా చకార సుమహత్తపః
తర్వాత కుమారుని కోసం అతను వెళ్లి గొప్ప తపస్సు చేశాడు.
పంచాగ్నిసాధకో గ్రీష్మే వర్షాస్వాకాశసంస్థితః ౬.౪౮.
వెయ్యి అగ్నుల మధ్య వేసవిలో తపస్సు చేసి, వానకాలంలో ఆకాశం కింద నిలిచాడు.
తతో వర్షసహస్రాంతే తస్య తుష్టో మహేశ్వరః
అలా వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత, మహాదేవుడు అతనిపై సంతోషించాడు.
తతస్తం ప్రణిపత్యోచ్చైః స్తుత్వా సూక్తైః శ్రుతైరపి
తర్వాత అతడు భక్తితో నమస్కరించి, వేదమంత్రాలతో మహేశ్వరుణ్ని స్తుతించాడు.
త్వత్ప్రసాదాత్సురశ్రేష్ఠ యత్కించిద్ధరణీతలే
దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, నీ కృప వల్ల భూమిపై ఉన్నది ఏదైనా—
యస్మాత్త్వయా మహామూర్ఖ న ప్రణామః కృతో మమ
ఎందుకంటే, ఓ మహామూర్ఖా, నువ్వు నాకు నమస్కారం చేయలేదు,
తవ సంలప్స్యతే పుత్రో యథోక్తః శూలపాణినా ౬.౪౮.
శూలాన్ని ధరించినవాడు చెప్పినట్లుగా, నీ కుమారుడు నీతో మాట్లాడతాడు.
ఏవముక్త్వా భగవతీ సార్ధం దేవేన శంభునా
ఇలా చెప్పి, ఆ దేవి శంభునితో కలిసి—