చమత్కారపురే క్షేత్రే పీఠే తత్ర ద్విజోత్తమాః కరోతి శ్రద్ధయా యుక్తః సభార్యః స మహీపతిః
చమత్కారపురం అనే పవిత్ర స్థలంలో, ఆ ప్రాంతంలో, బ్రాహ్మణులారా, ఆ రాజు తన భార్యతో కలిసి భక్తితో పూజలు నిర్వహిస్తాడు.
ఉపవాసపరో భూత్వా ధ్యాయమానో మహేశ్వరమ్ ధర్మాఖ్యానేన విప్రాణాం వేదాధ్యయనవిస్తరైః
ఆయన ఉపవాసంలో నిమగ్నమై, మహేశ్వరునిని ధ్యానిస్తూ, బ్రాహ్మణులు ధర్మాన్ని వివరించడాన్ని, వేద పఠనాన్ని శ్రద్ధగా వింటాడు.
తతః ప్రాతః సముత్థాయ స్నాత్వా ధౌతాంబరః శుచిః
తర్వాత, ఉదయం త్వరగా లేచి, స్నానం చేసి, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, పవిత్రుడై—
దీనాంధకృపణేభ్యశ్చ తథాన్యేభ్యః సహస్రశః వైశాఖ్యాం జాగరం తస్య దేవస్య పురతోఽకరోత్ ॥ ౬.౪౭.
బీదలకు, అంధులకు, దుర్భాగ్యులకు, ఇతరులకు కూడా వేల సంఖ్యలో దానం చేసి, వైశాఖ మాసంలో ఆ దేవుని ముందు జాగరణ చేస్తాడు.
యథాయథా స భూపాలః కురుతే రాత్రిజాగరమ్
ఆ రాజు ఎంతగా రాత్రి జాగరణ చేస్తాడో—
శత్రవో విలయం యాంతి లక్ష్మీర్వృద్ధిం ప్రగచ్ఛతి
అతని శత్రువులు నశిస్తారు, ఐశ్వర్యం పెరుగుతుంది.
తత్రైవ దివసే తావన్మహాకాలస్య చాగ్రతః
అదే రోజున, అక్కడే, మహాకాళుని సమక్షంలో—
వేదాధ్యయనసంపన్నాన్వ్రతనిష్ఠాపరాయణాన్
వేదాధ్యయనంలో నిపుణులు, వ్రతాలలో నిబద్ధత కలిగినవారిని సమకూర్చుకుంటాడు.
రాజర్షీణాం పురాణానాం దేవర్షీణాం తథా పరే యజ్ఞానాం సాగరాణాం చ ద్వీపానాం చ మనోహరాః
రాజర్షుల పురాణాలు, దేవర్షుల కథలు, ఇతరుల విషయాలు, యజ్ఞాల మహాసముద్రాలు, ఆకర్షణీయమైన ద్వీపాలు—
అథ తాన్పృథివీపాలః స ప్రణమ్య యథాక్రమమ్
తర్వాత, ఆ భూమిపతి వారందరికీ క్రమంగా నమస్కరిస్తాడు.
కస్మింశ్చిదథ సంప్రాప్తే కథాంతే తే మునీశ్వరాః
ఒక సందర్భంలో, కథ ముగిసిన తర్వాత, ఆ మహర్షులు—
వైశాఖీదివసే రాజంస్త్వం సదాభ్యేత్య దూరతః
వైశాఖ మాసపు రోజున, రాజా, నువ్వు ఎప్పుడూ దూరం నుంచి వచ్చి చేరుతావు—
ప్రకరోషి ప్రయత్నేన త్యక్త్వాన్యాః సకలాః క్రియాః
ఇతర పనులన్నీ వదిలిపెట్టి, నువ్వు శ్రద్ధగా ఆ కార్యాన్ని నిర్వహిస్తావు—
న తే యది రహస్యం స్యాత్తదాఽశేషం ప్రకీర్తయ ౬.౪౭.
నీకేమైనా రహస్యముంటే అది చెప్పు, లేకపోతే అన్నీ పూర్తిగా వివరించు.
యుష్మాభిః కీర్తయిష్యామి తథాప్యఖిలమేవ హి ॥ ౨౧౦ అహమాసం వణిగ్జాత్యా పురా వై వైదిశే పురే
మీకు కూడా అన్నీ వివరంగా చెబుతాను. పూర్వం నేను వణికుల వంశంలో, వైదిశ నగరంలో జన్మించాను.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య భగవాన్పాకశాసనః
ఒక సమయంలో, భగవంతుడు పాకశాసనుడు—
తతో వృష్టినిరోధేన సర్వే లోకాః క్షుధార్ద్దితాః
ఆ తర్వాత వర్షాలు పడకపోవడం వల్ల, ప్రజలందరూ ఆకలితో బాధపడ్డారు.
తతోఽహం స్వాం సమాదాయ పత్నీం క్షుత్క్షామగాత్రికామ్
ఆ తరువాత, నేను నా భార్యను, ఆకలితో క్షీణించిన దేహంతో, తీసుకుని—
సౌరాష్ట్రం మనసి ధ్యాత్వా ప్రస్థితస్తదనన్తరమ్
తర్వాత నా మనసులో సౌరాష్ట్రాన్ని నిలిపి, వెంటనే ప్రయాణం మొదలుపెట్టాను.
క్రమేణ గచ్ఛమానోఽథ భిక్షాన్నకృతభోజనః
అక్కడ నేను ఒక్కొక్క అడుగు వేసుకుంటూ, భిక్షగా వచ్చిన అన్నం తిని ముందుకు సాగాను.
తత్ర రమ్యం మయా దృష్టం పద్మినీఖణ్డమండితమ్
అక్కడ నేను కమలాలతో అలంకరించబడిన ఒక అందమైన ప్రదేశాన్ని చూశాను.
తతోఽహం తత్సమాసాద్య స్నాతః శీతేన వారిణా
ఆ ప్రదేశానికి చేరుకుని, చల్లని నీటిలో స్నానం చేశాను.
అథాహం భార్యయా ప్రోక్తో గృహాణేశ జలాశయాత్ ౬.౪౭.
అప్పుడు నా భార్య, 'ప్రభూ! ఈ చెరువులోంచి కొన్ని కమలాలు తీసుకోండి' అని చెప్పింది.
తతో మయా గృహీతాని పద్మాని ద్విజసత్తమాః
అందుకే నేను ఆ కమలాలను తీసుకున్నాను, ద్విజశ్రేష్ఠులారా!
చమత్కారపురం ప్రాప్య తతోఽహం ద్విజసత్తమాః
తర్వాత నేను చమత్కారపురానికి చేరుకున్నాను, ద్విజశ్రేష్ఠులారా!
న కశ్చిత్ప్రతిగృహ్ణాతి తాని పద్మాని మానవః
ఆ కమలాలను ఎవ్వరూ నన్ను చూసి తీసుకోలేదు.
అథ క్షుత్క్షామకణ్ఠస్య శ్రాంతస్య మమ భాస్కరః
ఆ సమయంలో నేను ఆకలితో గొంతు ఎండిపోయి, అలసిపోయి ఉండగా, సూర్యుడు...
తతో వైరాగ్యమాపన్నః సుప్తోఽహం భగ్నమందిరే ॥ తాని పద్మాని భూపృష్ఠే నిధాయ సహ భార్యయా
ఆ తర్వాత నాకు విరక్తి వచ్చి, భార్యతో కలిసి ఆ పాడుబడిన ఇంట్లో పడుకుని, ఆ కమలాలను నేలపై పెట్టాను.
అథార్ధరాత్రే సంప్రాప్తే శ్రుతో గీతధ్వనిర్మయా
అలా అర్ధరాత్రి వచ్చినప్పుడు, నాకు పాటలు వినిపించాయి.
తస్మాద్గచ్ఛామి చేత్కశ్చిత్పద్మాన్యేతాని మే నరః
అది విని, 'ఎవరైనా ఈ నా కమలాలను తీసుకుంటే బాగుంటుంది' అని అనుకున్నాను.