తదోత్థితా పునర్వాణీ తారా గగనగోచరా
అప్పుడు మళ్లీ ఆకాశంలో సంచరించే తార వంటి వాణి వినిపించింది.
నాతిదూరే వనాదస్మాదత్ర సంతి జలాశయాః
ఈ అడవికి చాలా దూరంగా కాకుండా, ఇక్కడే కొంత దూరంలో నీటి చెరువులు ఉన్నాయి.
ఊర్ధ్వవక్త్రం ద్వితీయే చ తిర్యగ్వక్త్రం తృతీయకే
మొదటి చెరువులో ముఖం పైకి ఉంటుంది; రెండవదానిలో ముఖం పక్కకు తిరిగి ఉంటుంది;
పార్శ్వవక్త్రైర్ద్విజశ్రేష్ఠ మధ్యమం పరికీర్తితమ్ ౬.౪౫.
మూడవదానిలో పక్కవైపు ముఖాలు ఉంటాయి, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా! మధ్యవానిగా అది చెప్పబడింది.
ఏతైశ్చిహ్నైర్మునిశ్రేష్ఠ జ్ఞాత్వా స్నానం సమాచర
ఈ లక్షణాల ద్వారా, ఓ మునిశ్రేష్ఠా! తెలుసుకొని, అక్కడ స్నానం చేయు.
తాదృశైః కమలైస్తత్ర సంస్థితాస్తే జలాశయాః
ఆ చెరువుల్లో అలాంటి కమలాలు కనిపిస్తాయి.
తతశ్చ విధినా సమ్యక్చకారపితృతర్పణమ్
తర్వాత, విధానంగా పితృదేవతలకు తర్పణం చేశాడు.
తతః శాకైశ్చ మూలైశ్చ నీవారైః ఫలసంయుతైః
తర్వాత, ఆకులు, మూలికలు, ధాన్యాలు, పండ్లతో కలిపి సమర్పించాడు.
తత్ర తస్యైవ తీరస్థో వీక్షాంచక్రే సమాహితః
అక్కడ, ఆ చెరువు ఒడ్డున నిలబడి, మనస్సు ఏకాగ్రతతో చూశాడు.
సంప్రాప్తే కృత్తికాయోగే సర్వం తత్ర వదాశు నః
కృత్తికా నక్షత్ర యోగం వచ్చినప్పుడు, అక్కడ జరిగినదంతా మాకు త్వరగా చెప్పు.
తదా నిష్క్రామతి శ్రేష్ఠం కమలం జలమధ్యతః
అప్పుడు నీటిలోనుండి అద్భుతమైన కమలం వెలువడింది.
తన్మధ్యేంఽగుష్ఠమాత్రస్తు పురుషో దృశ్యతే జనైః
ఆ కమలమధ్యంలో బొటనవేలంత పరిమాణంలో ఒక మనిషిని జనులు చూశారు.
ఏతస్మాత్కారణాత్స్నాత్వా విశ్వామిత్రో మహామునిః
ఈ కారణంగా మహాముని విశ్వామిత్రుడు స్నానం చేశాడు.
తస్యైవం వీక్షమాణస్య విశ్వామిత్రస్య ధీమతః ౬.౪౫.
అలా ధీమంతుడు విశ్వామిత్రుడు చూస్తుండగా,
అత్యంతం మృగయాశ్రాంతో హత్వా మృగగణాన్బహూన్
అతడు వేటలో పూర్తిగా అలిసి, అనేక జింకల సమూహాలను వధించాడు.
సింహాన్వ్యాఘ్రాన్వృకాంశ్చైవ హింసానారణ్యచారిణః
అలాగే అడవిలో సంచరించే సింహాలు, పులులు, నక్కలను కూడా సంహరించాడు.
అథాపశ్యద్ద్రుమోపాంతే విశ్వామిత్రం మునీశ్వరమ్
తర్వాత, ఒక చెట్టు అడుగున మహర్షి విశ్వామిత్రుడిని అతడు చూశాడు.
తతస్తం ప్రణిపత్యోచ్చైరవతీర్య తురంగమాత్
అప్పుడతడు గుర్రం నుండి దిగిపడి, విశ్వామిత్రుడికి భక్తితో నమస్కరించాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే తోయాత్కమలం తద్వినిర్గతమ్
అదే సమయంలో నీటిలోనుండి ఆ కమలం బయటకు వచ్చింది.
తద్దృష్ట్వా స మహీపాలః పద్మమత్యద్భుతం మహత్
ఆ అద్భుతమైన, పెద్ద కమలాన్ని చూసి రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు.
స్పృష్టమాత్రే తతస్తస్మిన్కమలే ద్విజసత్తమాః
ఆ కమలాన్ని తాకగానే, ద్విజశ్రేష్ఠులారా,
తం శబ్దం స మహీపాలః శ్రుత్వా మూర్ఛాముపావిశత్
ఆ శబ్దాన్ని విని రాజు మూర్చపోయాడు.
తతః కృచ్ఛ్రేణ మహతా కర్షితః సలిలాద్బహిః
తర్వాత, అతడిని ఎంతో కష్టపడి నీటిలోనుండి బయటకు లాగారు.
తతస్తీరం సమాసాద్య కృచ్ఛ్రాత్ప్రాప్యాథ చేతనామ్ ౬.౪౫.
తీరానికి చేరుకుని, కొంతసేపటికి అతడు మళ్లీ స్పృహ పొందాడు.
తతో విషాదమాపన్నో దృష్ట్వా తాదృఙ్నిజం వపుః
తర్వాత తన శరీరం అలా మారిపోయినదాన్ని చూసి రాజు బాధపడ్డాడు.
అథ గత్వా మునేః పార్శ్వే విశ్వామిత్రస్య భూమిపః
ఆ తరువాత రాజు విశ్వామిత్ర ముని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
భగవన్పశ్య మే జాతం యాదృశం వపురేవ హి
"భగవన్, నా శరీరం ఎలా అయిందో చూడండి!"
తత్కిం పానీయదోషో వా కిం వా భూమేర్మునీ శ్వర
"మునీశ్వరా, ఇది నీటిలోని లోపమా, లేక భూమిలోదేనా?"
ఉచ్ఛిష్టేన రవిర్మధ్యే స్వయం యస్య వ్యవస్థితః
భోజన అవశేషాలతో కూడినప్పుడు, మధ్యాహ్న సమయంలో సూర్యుడు తానే స్వయంగా నిలిచినప్పుడు,
యదా స్యాత్కృత్తికాయోగః కార్తికే మాసి పార్థివ
ఓ రాజా, కార్తిక మాసంలో కృత్తికా నక్షత్రం కలిసినప్పుడు,