తతస్తైః పీడితం దృష్ట్వా విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా
అప్పుడు వాటి వల్ల బాధపడుతున్న దేవతలను చూసి, మహావిశ్ణువు,
ఏతదీశాన దైతేయైస్త్రైలోక్యం పరిపీడితమ్ అద్యైవ తైః సమం దేవ సమాసాద్య ధరాతలమ్
ఓ ఈశానా, ఆ దైత్యులు మూడూ లోకాలను బాధిస్తున్నారు; ఈ రోజే వారితో కలిసి భూమిపైకి రా, ఓ దేవా.
తతో విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ సహస్రాక్షః సురైః సహ
అప్పుడూ విష్ణువు, రుద్రుడు, సహస్రాక్షుడు, ఇతర దేవతలతో కలిసి,
అథ తే దానవాః సర్వే శ్రుత్వా దేవాన్స- మాగతాన్
అప్పుడు ఆ దానవులందరూ దేవతలు వచ్చారని విని,
తతోఽభవన్మహాయుద్ధం దేవానాం దానవైః సహ
అక్కడ దేవతలు, దానవుల మధ్య గొప్ప యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
అథ కాలప్రభోనామ దానవో బలగర్వితః ప్రోవాచ ప్రహసన్వాక్యం మేఘగమ్భీరనిఃస్వనః
అప్పుడు కాలప్రభు అనే దానవుడు, తన బలంపై గర్వంతో, మేఘగంభీరమైన స్వరంతో నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు:
ముంచ వజ్ర సహస్రాక్ష పశ్యామి తవ పౌరుషమ్ ౬.౩౪.
నీ వజ్రాయుధాన్ని వదిలి చూడు, ఓ సహస్రాక్షుడా; నీ పరాక్రమం చూడాలని ఉంది.
తతశ్చిక్షేప సంక్రుద్ధస్తస్య వజ్రం శతక్రతుః
అప్పుడు కోపంతో ఉన్న శతక్రతువు అతనిపై వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
తతః శక్రం సముద్దిశ్య గదాం గుర్వీం ముమోచ సః
ఆ తరువాత, శక్రుడిని లక్ష్యంగా చేసుకుని అతడు బరువైన గదను విసిరాడు.
తయా హతః సహస్రాక్షో విసంజ్ఞో రుధిరప్లుతః
ఆ గదతో తగిలి సహస్రాక్షుడు రక్తంలో తడిసి, స్పృహ కోల్పోయాడు.
అథ తం మాతలిర్దృష్ట్వా విసంజ్ఞం వలఘాతినమ్
ఆ సమయంలో మాతలి, విలవిలాడుతున్న వలఘాతిని చూసి,
తతః పరాఙ్ముఖీభూతే రథే శక్రస్య సంగరే
అప్పుడే యుద్ధంలో ఇంద్రుని రథం వెనక్కి తిరిగిపోయింది.
ఆదిత్యా వసవో రుద్రా విశ్వేదేవా మరుద్గణాః
ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, విశ్వదేవతలు, మరుత్గణాలు,
అథ భగ్నం బలం దృష్ట్వా దానవైర్మధుసూదనః
దానవులు సైన్యాన్ని చీల్చివేసిన దాన్ని చూసి మధుసూదనుడు,
స తైరాచ్ఛాదితో విష్ణుః శుశుభే చ సమంతతః
విష్ణువు చుట్టూ వారంతా చేరి ఉన్నప్పుడు, ఆయన ప్రతి వైపునా ప్రకాశించాడు.
తతః శార్ఙ్గవినిర్ముక్తైః శరైః కంకపతత్రిభిః ౬.౩౪.
తర్వాత శారంగం ధనుస్సు నుండి వదిలిన, కాక తుప్పలతో అలంకరించిన బాణాలతో,
తతో దైత్యగణాః సర్వే హన్యమానా సురారిణా
అప్పుడు దేవతలకు శత్రువైనవాడి చేతిలో దైత్య గణాలు అంతా చంపబడుతున్నాయి.
ఏతస్మిన్నంతరే దైత్యః కాలఖంజ ఇతి స్మృతః
అలాంటి సమయంలో కాలఖంజ అనే ఒక దైత్యుడు అక్కడ కనిపించాడు.
స హత్వా పఞ్చభిర్బాణైర్వాసుదేవం శిలా శితైః
అతడు ఐదు పదునైన రాళ్లతో చేసిన బాణాలతో వాసుదేవుని మీద దాడి చేశాడు.
తతః సుదర్శనం చక్రం తస్య దైత్యస్య మాధవః ।] ప్రముమోచ వధార్థాయ జ్వాలామాలాసమావృతమ్
అప్పుడు మాధవుడు, అ దైత్యుని నాశనం చేయడానికి, అగ్నిమాలలతో కప్పబడ్డ సుదర్శన చక్రాన్ని వదిలాడు.
సోఽపి తచ్చక్రమాలోక్య వాసుదేవకరాచ్చ్యుతమ్
వాసుదేవుని చేతిలోంచి ఆ చక్రం వస్తున్నదాన్ని ఆ దైత్యుడు కూడా చూశాడు.
అగ్రసచ్చ మహాదైత్యస్తిష్ఠతిష్ఠేతి చాబ్రవీత్
ఆ గొప్ప దైత్యుడు ఆ చక్రాన్ని పట్టుకుని, 'నిలువు, నిలువు!' అని అన్నాడు.
తతశ్చక్రీ స దైత్యేన గ్రస్తచక్రేణ తాడితః
తర్వాత ఆ దైత్యుడు చక్రాన్ని పట్టుకుని, చక్రాన్ని ధరించిన వాడిని గట్టిగా కొట్టాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే క్రుద్ధో భగవాంస్త్రిపురాంతకః
అలాంటి సమయంలో కోపంతో తిపురాంతకుడు భగవంతుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
తతః శూలప్రహారేణ తం నిహత్య దనోః సుతమ్
తర్వాత తన త్రిశూలంతో దానవుని కుమారుడిని చంపాడు.
కాలప్రభం ప్రకాలం చ కాలాస్యం కాలవిగ్రహమ్ ౬.౩౪.
కాళప్రభ, ప్రకాళ, కాలాస్య, కాలవిగ్రహ అనే దైత్యులు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
తతః ప్రధానాస్తే సర్వే దానవా అపిదారుణాః
తర్వాత ప్రధానమైన ఆ భయంకరమైన దానవులు అందరూ అక్కడ చేరారు.
తతః శక్రశ్చ విష్ణుశ్చ లబ్ధసంజ్ఞౌ ధృతాయుధౌ
తర్వాత ఇంద్రుడు, విష్ణువు తిరిగి స్పృహ పొందిన తర్వాత ఆయుధాలు పట్టుకున్నారు.
ఏతస్మిన్నంతరే భగ్నాన్సముద్వీక్ష్య దనోః సుతాన్
అంతలో, దాను కుమారులు ఓడిపోయినదాన్ని చూసి,
అథ తే హతభూయిష్ఠా దానవా బలవత్తరాః
అప్పుడా దానవుల్లో ఎక్కువ మంది చనిపోయినా, మిగిలిన బలమైనవారు,