స్పర్ద్ధయా గిరిముఖ్యస్య సుమేరోర్మునిసతమ
మహర్షీ, సుమేరు అనే గొప్ప పర్వతంతో పోటీ కారణంగా,
సామాద్యైర్వివిధోపాయైస్తస్మాదేనం నివారయ
సామం మొదలైన అనేక మార్గాలతో అతన్ని ఆపండి.
అగస్త్య ఉవాచ అహం తే వారయిష్యామి వర్ధమానం కులాచలమ్
అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: నీ కోసం ఆ పెరుగుతున్న పర్వతాన్ని నేను ఆపుతాను.
తతః స ప్రేషితస్తే న భాస్కరస్తీక్ష్ణదీధితిః
అప్పుడా భయంకరమైన కిరణాలున్న సూర్యుడు, నీ ఆజ్ఞతో ముందుకు పోకుండానే ఉన్నాడు.
అగస్త్యోఽపి ద్రుతం గత్వా వింధ్యం ప్రోవాచ సాదరమ్
అగస్త్యుడు కూడా వేగంగా వెళ్లి, విన్ధ్య పర్వతాన్ని గౌరవంగా ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
దాక్షిణాత్యేషు తీర్థేషు స్నానే జాతాద్య మే మతిః
ఇప్పుడు నాకు దక్షిణ భారతదేశంలోని పవిత్ర క్షేత్రాలలో స్నానం చేయాలనే మనస్సు కలిగింది.
స తస్య వచనం శ్రుత్వా వింధ్యః పర్వతసత్తమః
అతని మాటలు విని, విన్ధ్య అనే గొప్ప పర్వతుడు,
అగస్త్యోఽపి సమాసాద్య తస్యాంతం దక్షిణం ద్విజాః ౬.౩౩.
అగస్త్యుడు కూడా దాని దక్షిణ చివరకు చేరాడు, ద్విజులారా.
స తథేతి ప్రతిజ్ఞాయ శాపాద్భీతో నగోత్తమః
ఆ గొప్ప పర్వతుడు శాపభయంతో అంగీకరించి, 'అలా చేస్తాను' అని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.
సోఽపి తేనైవమార్గేణ నివృత్తిం న కరోతి చ
అయినా, అదే మార్గంలో అతను వెనక్కి తిరిగి పోలేదు.
అథ తత్రైవ చానీయ లోపాముద్రాం మునీశ్వరః
అప్పుడు అక్కడే అగస్త్య మహర్షీ లోపాముద్రను తీసుకొచ్చాడు.
తవ వాక్యాన్మయా త్యక్తః స్వాశ్రమస్తీక్ష్ణదీ ధితే
నీ మాటల వలన, ప్రకాశవంతుడా, నేను నా ఆశ్రమాన్ని వదిలి వచ్చాను.
తస్మాన్మద్వచనాద్భానో చతుర్దశ్యాం మధౌ సితే
కాబట్టి, నా మాట ప్రకారం, ఓ భాను, మధు మాసంలో శుక్ల పక్ష చతుర్దశి రోజున,
పూజయిష్యామి తల్లింగం వర్షాంతే స్వయమేవ హి
ఆ సంవత్సరాంతంలో ఆ లింగాన్ని నేను స్వయంగా పూజిస్తాను.
యోఽన్యో హి తద్దినే లింగం పూజయిష్యతి మానవః
ఆ రోజున మరెవరు ఆ లింగాన్ని పూజించినా,
చైత్రశుక్లచతుర్దశ్యాం సాంనిధ్యం కురుతే సదా
చైత్రమాస శుక్ల పక్ష చతుర్దశినాడు అతడు ఎప్పుడూ సమీపాన్ని పొందుతాడు.
ఏతద్వః సర్వమాఖ్యాతం యత్పృష్టోస్మి ద్విజోత్తమాః ౬.౩౩.
మీరడిగినందుకు నేను మీకు ఇది అంతా వివరంగా చెప్పాను, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా.
త్వయా పురా సురార్థాయ ప్రపీతః పయసాంనిధిః
ఒకప్పుడు దేవతల కోసం నువ్వు పాల సముద్రాన్ని త్రాగినవాడివి.
తత్త్వం సూతజ నో బ్రూహి విస్తరేణ మహామతే
ఓ జ్ఞానవంతుడైన సూతా, దాని నిజాన్ని మాకు పూర్తిగా వివరించు.
సంభూతాః సర్వదేవానాం వీర్యోత్సాహప్రణాశకాః
అప్పుడా పాల సముద్రం నుంచి దేవతల శక్తిని, ఉత్సాహాన్ని నశింపజేసే ప్రాణులు పుట్టారు.
తతస్తైః పీడితం దృష్ట్వా విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా
అప్పుడు వాటి వల్ల బాధపడుతున్న దేవతలను చూసి, మహావిశ్ణువు,
ఏతదీశాన దైతేయైస్త్రైలోక్యం పరిపీడితమ్ అద్యైవ తైః సమం దేవ సమాసాద్య ధరాతలమ్
ఓ ఈశానా, ఆ దైత్యులు మూడూ లోకాలను బాధిస్తున్నారు; ఈ రోజే వారితో కలిసి భూమిపైకి రా, ఓ దేవా.
తతో విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ సహస్రాక్షః సురైః సహ
అప్పుడూ విష్ణువు, రుద్రుడు, సహస్రాక్షుడు, ఇతర దేవతలతో కలిసి,
అథ తే దానవాః సర్వే శ్రుత్వా దేవాన్స- మాగతాన్
అప్పుడు ఆ దానవులందరూ దేవతలు వచ్చారని విని,
తతోఽభవన్మహాయుద్ధం దేవానాం దానవైః సహ
అక్కడ దేవతలు, దానవుల మధ్య గొప్ప యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
అథ కాలప్రభోనామ దానవో బలగర్వితః ప్రోవాచ ప్రహసన్వాక్యం మేఘగమ్భీరనిఃస్వనః
అప్పుడు కాలప్రభు అనే దానవుడు, తన బలంపై గర్వంతో, మేఘగంభీరమైన స్వరంతో నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు:
ముంచ వజ్ర సహస్రాక్ష పశ్యామి తవ పౌరుషమ్ ౬.౩౪.
నీ వజ్రాయుధాన్ని వదిలి చూడు, ఓ సహస్రాక్షుడా; నీ పరాక్రమం చూడాలని ఉంది.
తతశ్చిక్షేప సంక్రుద్ధస్తస్య వజ్రం శతక్రతుః
అప్పుడు కోపంతో ఉన్న శతక్రతువు అతనిపై వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
తతః శక్రం సముద్దిశ్య గదాం గుర్వీం ముమోచ సః
ఆ తరువాత, శక్రుడిని లక్ష్యంగా చేసుకుని అతడు బరువైన గదను విసిరాడు.
తయా హతః సహస్రాక్షో విసంజ్ఞో రుధిరప్లుతః
ఆ గదతో తగిలి సహస్రాక్షుడు రక్తంలో తడిసి, స్పృహ కోల్పోయాడు.