తస్యైవం వదతోఽప్యాశు బలాత్స పృథివీపతిః
అతడు ఇలా మాట్లాడుతుండగానే, ఆ రాజును బలవంతంగా పట్టుకున్నారు.
తతః సంవత్సరస్యాంతే చండాలేన ద్విజోత్తమాః
ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణులారా! ఏడాది ముగిసిన తరువాత, ఒక చండాలుడు...
స్వామింస్తవ కులేప్యేవం గూథాశోధనకర్మకృత్
స్వామీ, మీ వంశంలో మీరు ఇలా మలాన్ని శుభ్రం చేసే పనిని చేశారు.
అథ శ్రుత్వా చ తద్వాక్యం స ప్రాహ ద్విజసత్తమః అధికారస్త్వయాత్మీయస్తథా కార్యో యథా పురా
ఆ మాటలు విని, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: 'నీ అధికారమంతా నీదే. మునుపు ఎలా చేస్తే అలా నీ పని కొనసాగించు.'
తదాన్యదివసే ప్రాప్తే సోంఽత్యజః కోపసంయుతః ౬.౩౧.
తర్వాత, మరొక రోజు వచ్చినప్పుడు, ఆ చండాలుడు కోపంతో నిండిపోయి ఉన్నాడు.
శస్త్రోద్యతకరం దృష్ట్వా ప్రహారేకృతనిశ్చయమ్
ఆయన చేతిలో ఆయుధాన్ని పైకి ఎత్తి, కొట్టాలని సంకల్పించడాన్ని చూసారు.
తతస్తస్య వినిష్క్రాంతే లోచనే తత్క్షణాద్ద్విజాః
ఆ సమయంలో, అతని కన్ను తగిలి బయటకు వచ్చేసింది, అదే క్షణంలో, ఓ ద్విజులారా—
తం శ్రుత్వా నిహతం తేన చండాలం నిజకింకరమ్
ఆ చండాలుడు, తన సేవకుడిని తానే చంపాడని విని—
తతః పుత్రైశ్చ పౌత్రైశ్చ సహితోఽన్యైశ్చ బన్ధుభిః
తర్వాత, తన కుమారులు, మనవళ్లు, ఇతర బంధువులతో కలిసి—
సోఽపి సంతాడ్యమానస్తు ప్రహారైర్జర్జరీకృతః
అతడూ కొట్టబడుతూ, దెబ్బలతో బాగా నొప్పిపోయాడు.
అథ తే విస్మితాః సర్వే దేవశర్మపురఃసరాః
అప్పుడు దేవశర్ముడు ముందుండగా అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
పృష్టశ్చ కిమిదం కర్మ తవాంత్యజజనోచితమ్ తత్కిం శాపపరిభ్రష్టస్త్వం కశ్చిద్బ్రాహ్మణోత్తమః
వారు అడిగారు: 'ఈ పని ఏమిటి? ఇది చండాలులకు మాత్రమే తగినదే కదా? నీవేమైనా శాపగ్రస్తుడై పతించిపోయిన బ్రాహ్మణుడివా?'
యేనైవం కురుషే కర్మ గర్హితం చాంత్యజైరపి విష్ణుసేన ఇతి ఖ్యాతో హైహయాన్వయసంభవః
'ఎందుకు ఇలా చేస్తావు? ఇది చండాలులకే నిందించదగిన పని. నీవు హైహయ వంశంలో జన్మించిన విష్ణుసేనుడివని అందరికీ తెలుసు.'
సోహమారాధనార్థాయ త్వస్మిన్స్థాన ఉపాగతః
నేను ఇక్కడికి ఆరాధన కోసం వచ్చాను.
కృతాంజలిపుటో భూత్వా తమువాచ మహీపతిమ్॥౬.౩౧.
చేతులు జోడించి, ఆ మహారాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
నాస్తి మే కిఞ్చిదప్రాప్తం తథాఽసాధ్యం మహీపతే
రాజా, నాకు అందని దేనీ లేదు, సాధించలేనిది ఏమీలేదు.
సోఽత్ర నాగహ్రదే శ్రాద్ధే కృతే ముక్తిమవాప్నుయాత్
ఇక్కడ నాగహ్రదంలో శ్రాద్ధం చేసినవాడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
తస్మాత్తత్తారణార్థాయ విప్రకృత్యం సమాచర
అందువల్ల, అతడిని రక్షించడానికి, బ్రాహ్మణుని తరఫున ఆ కర్మను చేయు.
దేవశర్మోవాచ ఏవం కురు నృపశ్రేష్ఠ శ్రాద్ధేఽహం తే పితుః స్వయమ్
దేవశర్ముడు అన్నాడు: 'అలా చేస్తాను మహారాజా; నీ తండ్రికోసం నేను స్వయంగా శ్రాద్ధం చేస్తాను.'
ప్రోచుర్నైతత్ప్రయుక్తం తే శ్రాద్ధం భోక్తుం విగర్హితమ్
వారు అన్నారు: 'మీరు చేసిన ఈ శ్రాద్ధాన్ని మేము స్వీకరించలేం; ఇది నిందించదగినది.'
తస్మాద్యది భవానస్య శ్రాద్ధే భోక్తా తతః స్వయమ్
అందుచేత, మీరు స్వయంగా అతని శ్రాద్ధంలో భోజనం చేస్తే—
మయైవాస్య ప్రతిజ్ఞాతం భోక్తుం శ్రాద్ధే మహీపతేః
ఈ రాజు శ్రాద్ధంలో భోజనం చేయాలని నేను స్వయంగా వాగ్దానం చేశాను.
ఏవముక్త్వా స విప్రేంద్రస్తేనైవ సహితస్తదా
అలా చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణలోకంలో శ్రేష్ఠుడు, అతనితో కలిసి అక్కడ ఉన్నాడు.
భుక్తమాత్రే తతస్తస్మిన్వాగువాచాశరీరిణీ ౬.౩౧.
ఆ భోజనం పూర్తయ్యగానే, అక్కడ ఒక శరీరం లేని స్వరం వినిపించింది.
ప్రేతభావాద్వినిర్ముక్తః పుత్రాహం త్వత్ప్రభావతః
మీ మహిమ వల్ల నేను ప్రేతయోనిలోంచి విముక్తుడై, మీ కుమారుడినయ్యాను.
తత్కృత్వా నృపతిర్హృష్టస్తం ప్రణమ్య ద్విజోత్తమమ్
అది చేసిన తరువాత, ఆనందంతో నిండిన రాజు ఆ గొప్ప బ్రాహ్మణుడికి నమస్కరించాడు.
అస్తి మాహిష్మతీనామ నగరీ నర్మదాతటే
నర్మదా నది ఒడ్డున మాహిష్మతీ అనే నగరం ఉంది.
అహం యచ్ఛామి తే బ్రహ్మన్సమస్తవిషయాన్వితామ్
బ్రాహ్మణా! ఆ నగరాన్ని అన్ని పరిసర ప్రాంతాలతో కలిపి నీకు ఇస్తున్నాను.
స్వం దేశం హర్షసంయుక్తః కృతకృత్యో ద్విజోత్తమాః
ఆనందంతో, తన కార్యాన్ని పూర్తిచేసుకుని, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు తన స్వదేశానికి తిరిగి వెళ్ళాడు.
సోఽపి సర్వైః పరిత్యక్తో బ్రాహ్మణైః పురవాసిభిః
అతడిని కూడా అక్కడి బ్రాహ్మణులు, పట్టణవాసులు అందరూ విడిచిపెట్టారు.