శ్రీవర్ధనఇతిఖ్యాతో నానాశాస్త్రకృతశ్రమః ౬.౨౯.
శ్రీవర్ధనుడు అనబడే వాడు, అనేక శాస్త్రాలు చదివి అలిసిపోయాడు.
నాతిదూరస్థితం మాం చ జ్ఞాత్వా తత్కర్మకారిణమ్
దూరంగా లేని నన్ను, ఆ కార్యాన్ని చేసినవాడిగా గుర్తించాడు.
స్ఫురతాధరయుగ్మేన బాష్పగద్గదయా గిరా
అడుగులు వణికే పెదవులతో, కన్నీళ్లతో గొంతు కదిలింది.
నిర్వికల్పేన చిత్తేన యది ధ్యాతో మహేశ్వరః ఈదృక్కాయో భవత్వాశు గురుర్మే యేన ధర్షితః
మనస్సు ఎటూ తూలకుండా మహేశ్వరుడిని ధ్యానిస్తే, గురువుని బాధించిన ఈ శరీరం నాకు త్వరగా కలగాలని కోరాడు.
అథాహం సర్పతాం ప్రాప్తస్తత్క్షణాదేవ దారుణామ్
అప్పుడే, ఆ క్షణంలోనే, నేను భయంకరమైన పాము రూపం పొందాను.
అథ గత్వా సమాధేః స పర్యంతం సంయతో మునిః
తర్వాత ఆ నియమితుడు ముని, ధ్యానం ముగించాక బయటికొచ్చాడు.
అథ సర్పాకృతిం మాం చ దుఃఖేన మహతాన్వితమ్ తటస్థం భయసంత్రస్తం తథా సర్వజనం తదా
తర్వాత, నేను పాము రూపంలో, పెద్ద బాధతో, ఒడ్డున భయంతో నిలబడి ఉండగా, అక్కడ ఉన్న అందరూ భయపడిపోయారు.
శపతా బ్రాహ్మణం దీనం నైష ధర్మస్తపస్వినామ్
ఆ దుఃఖిత బ్రాహ్మణుడిని శపిస్తూ, 'ఇది తపస్వులకు తగిన పని కాదు' అన్నాడు.
సమో మానేఽపమానే చ సమలోష్టాశ్మకాంచనః
గౌరవం, అవమానం రెండింటిలో సమానంగా ఉంటాడు; మట్టి, రాయి, బంగారం అన్నీ ఒకటిగా చూస్తాడు.
తస్మాదజానతా వత్స శప్తోఽయం బ్రాహ్మణస్త్వయా ౬.౨౯.
కాబట్టి, వత్సా! తెలియకపోయినా, నువ్వు ఈ బ్రాహ్మణుడిని శపించావు.
అథ శ్రీవర్ధనః ప్రాహ ప్రణిపత్య నిజం గురుమ్
అప్పుడు శ్రీవర్ధనుడు తన గురువుకు నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
అజ్ఞానాద్యదివా జ్ఞానాన్మయా యద్వ్యాహృతం వచః
తెలిసినా తెలియకపోయినా, నేను ఏ మాటలు మాట్లాడానో అవన్నీ...
న మృషా వచనం ప్రోక్తం స్వైరేణాపి గురో మయా
నేను నా గురువుగారికి ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు, స్వేచ్ఛగా ఉన్నప్పటికీ కూడా.
పశ్చాదుదయతే సూర్యః శోషం యాతి మహార్ణవః
తర్వాత సూర్యుడు ఉదయిస్తాడు, అప్పుడు మహాసముద్రం ఎండిపోతుంది.
తమువాచ గురుః శిష్యం స పునః శ్లక్ష్ణయా గిరా
అప్పుడా గురువు మళ్లీ తన శిష్యునితో మృదువుగా ఇలా అన్నాడు.
సదా శిష్యో వయఃస్థోపి శాసనీయః ప్రయత్నతః ॥। కిం పునర్బాల ఏవ త్వం తేన త్వాం వచ్మి భూరిశః
శిష్యుడు ఎంత వయస్సులో ఉన్నా, ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా బోధించాలి. మరి నువ్వు ఇంకా చిన్నవాడివి కదా, అందుకే మళ్లీ మళ్లీ నీకు చెబుతున్నాను.
ధర్మం న వ్యయతే కోఽపి మునీనాం పూర్వసంచితమ్
పూర్వకాల మునులు కూడిన ధర్మాన్ని ఎవ్వరూ నాశనం చేయలేరు.
తస్మాత్క్షమాం పురస్కృత్య వర్తితవ్యం తపస్విభిః
అందుకే తపస్వులు ఎప్పుడూ సహనంతో ప్రవర్తించాలి.
న పాపం ప్రతి పాపః స్యాద్బుద్ధిరేషా సనాతనీ
పాపానికి ప్రతిగా పాపం చేయకూడదు — ఇదే శాశ్వతమైన ధర్మం.
దగ్ధః స దహతే భూయో హతమేవ నిహంతి చ ౬.౨౯.
ఎవరు కాల్చబడ్డారో వారు మళ్లీ కాలుస్తారు; ఎవరు హతమయ్యారో వారు తిరిగి హింసిస్తారు.
ఉపకారిషు యః సాధుః సాధుత్వే తస్య కో గుణః
మనకు ఉపకారం చేసినవారికి మంచిగా ఉండడంలో ఏమి గొప్పతనం ఉంది?
ఏవముక్త్వా స తం శిష్యం తతో మామిదమబ్రవీత్
ఇలా చెప్పి, ఆ గురువు తన శిష్యునితో ఇలా అన్నాడు.
నాన్యథా వచనం భావి మమ శిష్యస్య పన్నగ
ఓ పాము, నా శిష్యునికి నేను చెప్పిన మాట తప్పదు.
ప్రసాదం కురు దీనస్య శాపస్యాజ్ఞానినస్తథా
ఆ శాపాన్ని తెలియని దయనీయుడికి కరుణ చూపు.
న తస్య శక్యతే కర్తుం సంఖ్యా ధర్మస్య భద్రక
ఓ భాగ్యవంతుడా, అతని ధర్మాన్ని లెక్కించలేం.
ముహూర్తమపి యో విఘ్నం కరోతి చ మహోత్సవే
ఎవరైనా మహోత్సవ సమయంలో క్షణమైనా ఆటంకం కలిగిస్తే—
శైవం షడక్షరం మంత్రం యోజపేచ్ఛ్రద్ధయాన్వితః
శివునికి సంబంధించిన ఆరు అక్షరాల మంత్రాన్ని భక్తితో జపించాలి.
దశభిర్దినజం పాపం వింశత్యా వత్సరోద్భవమ్
దానివల్ల పది రోజుల్లో చేసిన పాపం, ఇరవై సంవత్సరాల్లో చేసిన పాపం కూడా నశిస్తుంది.
తస్మాత్త్వం జలమధ్యస్థస్తం మంత్రం జప సాదరమ్ ౬.౨౯.
కాబట్టి నువ్వు నీళ్ల మధ్య నిలబడి, ఆ మంత్రాన్ని గౌరవంగా జపించు.
యదా త్వాం జలమధ్యస్థం వత్సోనామ ద్విజో రుషా
నువ్వు నీళ్ల మధ్య నిలబడి ఉన్నప్పుడు, వత్సన్ అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు కోపంతో—