రుదిత్వా సుచిరం తత్ర తైః సమం మహతీం చితామ్
అక్కడ నేను వారితో కలిసి చాలా సేపు ఏడ్చిన తర్వాత, పెద్ద చితిని సిద్ధం చేశారు.
తత ఆదాయ మాం కృచ్ఛ్రాన్నిన్యుశ్చ స్వగృహం ప్రతి
తర్వాత వారు కష్టపడి నన్ను తీసుకుని నా ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.
తతో నిశావశేషేఽహముత్థాయ త్వరయాఽన్వితః
తర్వాత రాత్రి చివర్లో నేను త్వరగా లేచి నిలబడ్డాను.
కామేనోన్మత్తతాం ప్రాప్తో భ్రమమాణ ఇతస్తతః
కామంతో పిచ్చివాడై, ఇక్కడ అక్కడ తిరుగుతూ ఉన్నాను.
క్వ గతాసి విశాలాక్షి విజనేఽస్మిన్విహాయ మామ్
ఓ విశాలకంటి, నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి ఈ వెలితిలో ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావు?
ఏషోఽరుణకరస్పర్శాత్స్వాభాం త్యజతి చంద్రమాః
ఇప్పుడు అరుణోదయ కిరణాల స్పర్శతో, చంద్రుడు తన వెలుతురును విడిచిపెడుతున్నాడు.
అయం తనుః సమాయాతి సవితా రక్తమండలః
ఈ ఎర్ర వలయంతో కూడిన సూర్యుని శరీరం ఉదయిస్తోంది.
గగనం వ్యాపయన్సూర్యః సంతాపయతి మాం భృశమ్ ౬.౨౯.
సూర్యుడు ఆకాశమంతా వ్యాపించి, నన్ను బాగా వేధిస్తున్నాడు.
కరీందః స్వయమభ్యేతి తత్కుచాభౌ సముద్వహన్
ఏనుగు అధిపతి తానే వచ్చి, ఆమె రెండు వక్షోజాలను మోస్తూ వస్తున్నాడు.
ఏవం ప్రలపమానస్య మమ మోహో మహానభూత్
నేను ఇలా ప్రలాపిస్తూ ఉండగా, నాకు గొప్ప మోహం కలిగింది.
యంయం పశ్యామి తత్రాహం భ్రమమాణో మహావనే
పెద్ద అడవిలో తిరుగుతూ నేను ఏది చూసినా—
త్వద్దంతముసలప్రఖ్యం యస్యా ఊరుయుగం గజ ౭౪ త్వయా జంబూక చేద్దృష్టా బింబాఫలనిభాధరా
ఓ ఏనుగూ, ఆమె తొడలు మొసలి లాంటి దండాలవంటివి, ఓ నక్కా, ఆమె పెదాలు బింబపండు లాంటివి— మీరు ఆమెను ఎక్కడైనా చూసారా?
అథవా బిల్వ శంస త్వం యది బిల్వోపమస్తనీ
లేదా, బిల్వవృక్షమా, నీ ఫలాలు ఆమె వక్షోజాల్లా ఉంటే, నీవు చెప్పు.
త్వత్పుష్పసదృశాంగీ సా మమ భార్యా మనస్వినీ
నీ పువ్వుల్లా అందమైన అవయవాలు కలిగిన ఆ మానసికంగా ఉన్నతురాలు నా భార్య.
మధూక తవ పుష్పేణ దయితాయాః సమౌ శుభౌ
ఓ మధూకవృక్షమా, నీ పువ్వులతో పోలిస్తే, నా ప్రియురాలి రెండు చెంపలు సమానంగా అందంగా ఉన్నాయి.
కదలీస్తంభ సువ్యక్తం ప్రియాయాశ్చ సుకోమలౌ
ఓ అరటికాండమా, నా ప్రియురాలి తొడలు నీవంటి మృదువుగా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
భోభో మృగ న మే భార్యా త్వయా దృష్టాఽత్ర కాననే ౬.౨౯.
ఓ జింకా, ఈ అరణ్యంలో నా భార్యను నువ్వు చూడలేదు.
కాంతాయాః పురతో నిత్యం విధత్తేంఽగం కలాపకృత్
నా ప్రియమయి ముందుగా నీవు ఎప్పుడూ అందంతో అలంకరించిన నీ రూపాన్ని చూపిస్తావు.
యోఽయం సందృశ్యతే హంసో హంసీమనుస్మరత్యసౌ
ఇక్కడ కనిపిస్తున్న ఈ హంస తన జత హంసిని గుర్తు చేసుకుంటోంది.
ఏక ఏవ సుధన్యోఽయం చక్రవాకో విహంగమః
ఈ ఒక్కటే నిజంగా అదృష్టవంతమైన చక్రవాకపక్షి.
య ఏష శ్రూయతే రావో విభ్రమం జనయన్మమ
ఇప్పుడు వినిపిస్తున్న ఈ ధ్వని నా మనసులో ఆకాంక్షను కలిగిస్తోంది.
మాం దృష్ట్వాఽయం మృగో యాతి తం మృగీ యాతి పృష్ఠతః
నన్ను చూసి ఈ జింక వెళ్తుంది, ఆ జింక ఆడదాని వెనక వెళ్తోంది.
వారణోఽయం ప్రియాం కాంతామనురాగానుయాయినీమ్
ఈ ఏనుగు తన ప్రియమైన జతను ప్రేమతో అనుసరిస్తోంది.
హా ప్రియే మృగశావాక్షి తప్తకాంచనసంనిభే
హాయ్ ప్రియమైనవాడా, జింక పిల్ల కన్నులతో, కరిగిన బంగారం వలె మెరిసే వాడా!
క్వ సా భక్తిః క్వ సా ప్రీతిః క్వ సా తుష్టిః క్వ సా దయా
ఆ భక్తి ఎక్కడ, ఆ ప్రేమ ఎక్కడ, ఆ సంతృప్తి ఎక్కడ, ఆ దయ ఎక్కడ?
ఏవం ప్రలపమానస్య మమ ప్రాప్తాః సుహృజ్జనాః ౬.౨౯.
ఇలా నేను వేదనతో మాట్లాడుతుండగా, నా స్నేహితులు వచ్చారు.
తతస్తైః కోపరక్తాక్షైః ప్రోక్తోఽహం సూతనందన
ఆ తర్వాత వారు కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్లతో నన్ను ఇలా అడిగారు, ఓ సూతపుత్రుడా.
త్వం కిం శోచసి మూఢాత్మన్నశోచ్యం జీవితం నృణామ్
నీవు ఎందుకు బాధపడుతున్నావు, మూర్ఖుడా? మనుషుల జీవితం శోకించదగినది కాదు.
యూయం వయం తథా చాన్యే సంజాతాః ప్రాణినో భువి
నువ్వు, మేము, ఇంకా ఇతరులు — అందరూ ఈ భూమిపై ప్రాణులు గా పుట్టాము.
అదర్శనాత్ప్రియా ప్రాప్తా పునశ్చాదర్శనం గతా
దూరంగా ఉన్న ప్రియురాలు కలిసింది, మళ్లీ కనిపించకుండా పోయింది.