తతః కతిపయాహస్య మయోఢా సా సువిస్మితా
కొన్ని రోజులు గడిచాక, నేను ఆమెను పెళ్లి చేసుకున్నాను. ఆమె చాలా ఆశ్చర్యపోయింది.
అథ వీరుధసంఛన్నే వనే తస్మిన్సుసంస్థితే
తర్వాత, ఆ మొక్కలతో నిండిన అందమైన అడవిలో,
సా దష్టా సహసా తేన పతితా వసుధాతలే
ఆమెను అతను అకస్మాత్తుగా కరిచి, ఆమె నేలపై పడిపోయింది.
అథ సఖ్యః సమాగత్య తస్యా దుఃఖేన దుఃఖితాః
తర్వాత, ఆమె స్నేహితులు అక్కడికి చేరి, ఆమె బాధతో దుఃఖించారు.
తతోఽహం సత్వరం గత్వా దృష్ట్వా తాం పతితాం భువి
తర్వాత నేను తొందరగా అక్కడికి వెళ్లి, ఆమె నేలపై పడిపోయినదాన్ని చూశాను.
ఇయం మే సువిశాలాక్షీ మనఃప్రాణసమా ప్రియా
ఈ విశాలమైన కన్నులు కలిగిన నా ప్రాణప్రియమైన భార్య,
సోఽహమద్య గమిష్యామి పరలోకం సహానయా
ఈ రోజు నేను ఆమెతో కలిసి పరలోకానికి వెళ్ళిపోతాను.
పుత్రపౌత్రవధూభిశ్చ భృత్యవర్గయుతస్య చ ౬.౨౯.
కొడుకులు, మనవళ్లు, కోడళ్లు, సేవకులు నన్ను చుట్టుముట్టి ఉన్నారు.
యదీయం కర్ణనేత్రాంతా తన్వంగీ మధురస్వరా
ఆమె సన్నని శరీరం, మధురమైన స్వరం, చెవులు, కళ్ళ మూలలు—
ఏవం విలపమానస్య మమ సూత కులోద్వహ
నేను ఇలా విలపిస్తూ ఉన్నప్పుడు, ఓ ఉత్తమ రథికా,
రుదిత్వా సుచిరం తత్ర తైః సమం మహతీం చితామ్
అక్కడ నేను వారితో కలిసి చాలా సేపు ఏడ్చిన తర్వాత, పెద్ద చితిని సిద్ధం చేశారు.
తత ఆదాయ మాం కృచ్ఛ్రాన్నిన్యుశ్చ స్వగృహం ప్రతి
తర్వాత వారు కష్టపడి నన్ను తీసుకుని నా ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.
తతో నిశావశేషేఽహముత్థాయ త్వరయాఽన్వితః
తర్వాత రాత్రి చివర్లో నేను త్వరగా లేచి నిలబడ్డాను.
కామేనోన్మత్తతాం ప్రాప్తో భ్రమమాణ ఇతస్తతః
కామంతో పిచ్చివాడై, ఇక్కడ అక్కడ తిరుగుతూ ఉన్నాను.
క్వ గతాసి విశాలాక్షి విజనేఽస్మిన్విహాయ మామ్
ఓ విశాలకంటి, నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి ఈ వెలితిలో ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావు?
ఏషోఽరుణకరస్పర్శాత్స్వాభాం త్యజతి చంద్రమాః
ఇప్పుడు అరుణోదయ కిరణాల స్పర్శతో, చంద్రుడు తన వెలుతురును విడిచిపెడుతున్నాడు.
అయం తనుః సమాయాతి సవితా రక్తమండలః
ఈ ఎర్ర వలయంతో కూడిన సూర్యుని శరీరం ఉదయిస్తోంది.
గగనం వ్యాపయన్సూర్యః సంతాపయతి మాం భృశమ్ ౬.౨౯.
సూర్యుడు ఆకాశమంతా వ్యాపించి, నన్ను బాగా వేధిస్తున్నాడు.
కరీందః స్వయమభ్యేతి తత్కుచాభౌ సముద్వహన్
ఏనుగు అధిపతి తానే వచ్చి, ఆమె రెండు వక్షోజాలను మోస్తూ వస్తున్నాడు.
ఏవం ప్రలపమానస్య మమ మోహో మహానభూత్
నేను ఇలా ప్రలాపిస్తూ ఉండగా, నాకు గొప్ప మోహం కలిగింది.
యంయం పశ్యామి తత్రాహం భ్రమమాణో మహావనే
పెద్ద అడవిలో తిరుగుతూ నేను ఏది చూసినా—
త్వద్దంతముసలప్రఖ్యం యస్యా ఊరుయుగం గజ ౭౪ త్వయా జంబూక చేద్దృష్టా బింబాఫలనిభాధరా
ఓ ఏనుగూ, ఆమె తొడలు మొసలి లాంటి దండాలవంటివి, ఓ నక్కా, ఆమె పెదాలు బింబపండు లాంటివి— మీరు ఆమెను ఎక్కడైనా చూసారా?
అథవా బిల్వ శంస త్వం యది బిల్వోపమస్తనీ
లేదా, బిల్వవృక్షమా, నీ ఫలాలు ఆమె వక్షోజాల్లా ఉంటే, నీవు చెప్పు.
త్వత్పుష్పసదృశాంగీ సా మమ భార్యా మనస్వినీ
నీ పువ్వుల్లా అందమైన అవయవాలు కలిగిన ఆ మానసికంగా ఉన్నతురాలు నా భార్య.
మధూక తవ పుష్పేణ దయితాయాః సమౌ శుభౌ
ఓ మధూకవృక్షమా, నీ పువ్వులతో పోలిస్తే, నా ప్రియురాలి రెండు చెంపలు సమానంగా అందంగా ఉన్నాయి.
కదలీస్తంభ సువ్యక్తం ప్రియాయాశ్చ సుకోమలౌ
ఓ అరటికాండమా, నా ప్రియురాలి తొడలు నీవంటి మృదువుగా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
భోభో మృగ న మే భార్యా త్వయా దృష్టాఽత్ర కాననే ౬.౨౯.
ఓ జింకా, ఈ అరణ్యంలో నా భార్యను నువ్వు చూడలేదు.
కాంతాయాః పురతో నిత్యం విధత్తేంఽగం కలాపకృత్
నా ప్రియమయి ముందుగా నీవు ఎప్పుడూ అందంతో అలంకరించిన నీ రూపాన్ని చూపిస్తావు.
యోఽయం సందృశ్యతే హంసో హంసీమనుస్మరత్యసౌ
ఇక్కడ కనిపిస్తున్న ఈ హంస తన జత హంసిని గుర్తు చేసుకుంటోంది.
ఏక ఏవ సుధన్యోఽయం చక్రవాకో విహంగమః
ఈ ఒక్కటే నిజంగా అదృష్టవంతమైన చక్రవాకపక్షి.