అథ సాఽపి దధే గర్భం మానుషం వై ప్రభావతః
ఆ శక్తివల్ల, ఆమె కూడా మానవ శిశువును గర్భంలో ధరించింది.
జనయామాస దీప్తాంగీ కన్యాం పద్మదలేక్షణామ్
ఆమె ప్రకాశవంతమైన రూపంతో, తామరపువ్వు కన్నుల కూతురిని ప్రసవించింది.
అథ తాం స మునిర్జ్ఞాత్వా స్వజ్ఞానేన స్వవీర్యజామ్
తర్వాత ఆ ముని తన జ్ఞానంతో, ఆమె తన వీర్యంతో పుట్టిందని తెలుసుకున్నాడు.
స్నేహేన మహతా యుక్తః కృతకౌతుకమంగలః
పెద్ద ప్రేమతో, ఆనందోత్సవాలు, శుభకార్యాలు నిర్వహించాడు.
ఆజహార సుమృష్టాని తత్కృతే సుఫలాని సః
ఆమె కోసం మంచి, రుచికరమైన ఫలాలను తెచ్చి ఇచ్చాడు.
తత్రస్థా వవృధే సా చ నామ్నా ఖ్యాతా మృగావతీ
ఆమె అక్కడే పెరిగి, మృగావతి అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందింది.
అథ సా భ్రమమాణేన మయా దృష్టా మృగేక్షణా
తర్వాత, నేను తిరుగుతూ ఉండగా, ఆ మృగకన్నుల యువతిని చూశాను.
విజ్ఞాయ చ కుమారీం తాం సవర్ణాం చారుహాసినీమ్ ౬.౨౯.
ఆమె నా వర్ణానికి చెందినదని, అందమైన నవ్వుతో ఉన్నదని గుర్తించాను.
ప్రయచ్ఛైనాం మమ బ్రహ్మన్పత్న్యర్థం నిజ కన్యకామ్
బ్రాహ్మణా, ఆయన తన కూతురిని నాకు భార్యగా ఇచ్చాడు.
తతస్తేన ప్రదత్తా మే తత్క్షణాదేవ సున్దరీ
అలా, ఆ అందమైన యువతిని ఆయన వెంటనే నాకు ఇచ్చాడు.
తతః కతిపయాహస్య మయోఢా సా సువిస్మితా
కొన్ని రోజులు గడిచాక, నేను ఆమెను పెళ్లి చేసుకున్నాను. ఆమె చాలా ఆశ్చర్యపోయింది.
అథ వీరుధసంఛన్నే వనే తస్మిన్సుసంస్థితే
తర్వాత, ఆ మొక్కలతో నిండిన అందమైన అడవిలో,
సా దష్టా సహసా తేన పతితా వసుధాతలే
ఆమెను అతను అకస్మాత్తుగా కరిచి, ఆమె నేలపై పడిపోయింది.
అథ సఖ్యః సమాగత్య తస్యా దుఃఖేన దుఃఖితాః
తర్వాత, ఆమె స్నేహితులు అక్కడికి చేరి, ఆమె బాధతో దుఃఖించారు.
తతోఽహం సత్వరం గత్వా దృష్ట్వా తాం పతితాం భువి
తర్వాత నేను తొందరగా అక్కడికి వెళ్లి, ఆమె నేలపై పడిపోయినదాన్ని చూశాను.
ఇయం మే సువిశాలాక్షీ మనఃప్రాణసమా ప్రియా
ఈ విశాలమైన కన్నులు కలిగిన నా ప్రాణప్రియమైన భార్య,
సోఽహమద్య గమిష్యామి పరలోకం సహానయా
ఈ రోజు నేను ఆమెతో కలిసి పరలోకానికి వెళ్ళిపోతాను.
పుత్రపౌత్రవధూభిశ్చ భృత్యవర్గయుతస్య చ ౬.౨౯.
కొడుకులు, మనవళ్లు, కోడళ్లు, సేవకులు నన్ను చుట్టుముట్టి ఉన్నారు.
యదీయం కర్ణనేత్రాంతా తన్వంగీ మధురస్వరా
ఆమె సన్నని శరీరం, మధురమైన స్వరం, చెవులు, కళ్ళ మూలలు—
ఏవం విలపమానస్య మమ సూత కులోద్వహ
నేను ఇలా విలపిస్తూ ఉన్నప్పుడు, ఓ ఉత్తమ రథికా,
రుదిత్వా సుచిరం తత్ర తైః సమం మహతీం చితామ్
అక్కడ నేను వారితో కలిసి చాలా సేపు ఏడ్చిన తర్వాత, పెద్ద చితిని సిద్ధం చేశారు.
తత ఆదాయ మాం కృచ్ఛ్రాన్నిన్యుశ్చ స్వగృహం ప్రతి
తర్వాత వారు కష్టపడి నన్ను తీసుకుని నా ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.
తతో నిశావశేషేఽహముత్థాయ త్వరయాఽన్వితః
తర్వాత రాత్రి చివర్లో నేను త్వరగా లేచి నిలబడ్డాను.
కామేనోన్మత్తతాం ప్రాప్తో భ్రమమాణ ఇతస్తతః
కామంతో పిచ్చివాడై, ఇక్కడ అక్కడ తిరుగుతూ ఉన్నాను.
క్వ గతాసి విశాలాక్షి విజనేఽస్మిన్విహాయ మామ్
ఓ విశాలకంటి, నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి ఈ వెలితిలో ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావు?
ఏషోఽరుణకరస్పర్శాత్స్వాభాం త్యజతి చంద్రమాః
ఇప్పుడు అరుణోదయ కిరణాల స్పర్శతో, చంద్రుడు తన వెలుతురును విడిచిపెడుతున్నాడు.
అయం తనుః సమాయాతి సవితా రక్తమండలః
ఈ ఎర్ర వలయంతో కూడిన సూర్యుని శరీరం ఉదయిస్తోంది.
గగనం వ్యాపయన్సూర్యః సంతాపయతి మాం భృశమ్ ౬.౨౯.
సూర్యుడు ఆకాశమంతా వ్యాపించి, నన్ను బాగా వేధిస్తున్నాడు.
కరీందః స్వయమభ్యేతి తత్కుచాభౌ సముద్వహన్
ఏనుగు అధిపతి తానే వచ్చి, ఆమె రెండు వక్షోజాలను మోస్తూ వస్తున్నాడు.
ఏవం ప్రలపమానస్య మమ మోహో మహానభూత్
నేను ఇలా ప్రలాపిస్తూ ఉండగా, నాకు గొప్ప మోహం కలిగింది.