తథా తే లింగినో దాన్తాః సిద్ధికామాః సమంతతః
ఇలా లింగాన్ని ధరించిన, మనస్సు నియంత్రణ కలిగి, సిద్ధి కోరే వారు ఎక్కడ చూసినా కనిపిస్తారు.
తత్ర సిద్ధేశ్వరంనామ లింగమస్తి ద్విజోత్తమాః
అక్కడ, ద్విజశ్రేష్ఠులారా, సిద్ధేశ్వరమనే లింగం ఉంది.
నిర్విద్య భూతలే శర్వః సర్వవ్యాపీ సదా శివః
ఈ భూమిపై ఎప్పుడూ మంగళకరుడైన, అన్నింటినీ వ్యాపించిన శర్వుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
లింగరూపేణ భగవాన్ప్రాదుర్భూతః స్వయం హరః
భగవంతుడు హరుడు లింగరూపంలో స్వయంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
సిద్ధేనారాధితో యస్మాత్తస్మాత్సిద్ధేశ్వరః స్మృతః
ఒక సిద్ధుడు ఆ లింగాన్ని పూజించినందువల్ల, దాన్ని సిద్ధేశ్వరమని పిలుస్తారు.
యస్తం పశ్యతి సద్భక్త్యా శుచిః స్పృశతి వా నరః
ఎవరైనా శుద్ధిగా, నిజమైన భక్తితో ఆ లింగాన్ని దర్శించినా, తాకినా,
తత్ర సిద్ధిం గతాః పూర్వం శతశః పురుషా భువి
అక్కడ, పూర్వకాలంలో వందలాది మంది భూమిపై సిద్ధిని పొందారు.
దక్షిణామూర్తిమాసాద్య మన్త్రం తస్య షడక్షరమ్ ౬.౨౯.
దక్షిణామూర్తిని చేరుకుని, ఆరు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపించాలి.
యావత్సంఖ్యం జపేన్మత్రం తావత్సంఖ్యాన్యహాని సః
ఎన్ని రోజులు చేయాలో, అంతసార్లు ఆ మంత్రాన్ని జపించాలి.
ఆయుషోఽప్యధికం మర్త్యో జీవతే యది మానవః
ఒక మానవుడు అయితే, తన ఆయుష్కాలాన్ని మించి కూడా బతకగలడు.
సూత ఉవాచ । వదతస్తత్సముద్దిశ్య యద్వత్సస్య మహాత్మనః
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: అట్టి మహాత్ముడిని ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పాడు—
పురా మే వసమానస్య పురతోఽత్ర పితుర్గృహే
పూర్వం నేను ఇక్కడ నా తండ్రి ఇంట్లో నివసిస్తున్నప్పుడు—
వహమానో యువావస్థాం ద్వాదశార్కసమద్యుతిః
అప్పుడు నేను యువకుడిగా, పన్నెండు సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ ఉండేవాడిని.
మత్పిత్రా స తదా దృష్టస్తతో భక్త్యాఽభివాదితః
ఆ సమయంలో, నా తండ్రి ఆయనను చూసి, భక్తితో నమస్కరించాడు.
స్వాగతం తవ విప్రేంద్ర కుతస్త్వమిహ చాగతః
"బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నీకు స్వాగతం. నువ్వు ఎక్కడినుంచి ఇక్కడికి వచ్చావు?"
కర్తుమిచ్ఛామ్యనుష్ఠానం శుశ్రూషాం చేత్కరోషి మే
"నేను ఒక కర్మ చేయాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు నాకు సేవ చేయగలవా?"
ధన్యోఽస్మ్యనుగృహీతోఽస్మి యస్త్వం మే గృహమాగతః
"నీవు నా ఇంటికి వచ్చినందుకు నేను ధన్యుడిని, అదృష్టవంతుడిని."
ఏవముక్తాథ మామాహ స పితా ద్విజసత్తమాః ౬.౨౯.
ఇలా అన్న తరువాత, నా తండ్రి నన్ను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు, ద్విజశ్రేష్ఠులారా.
తతోఽహం వినయోపేతస్తస్య కృత్యాని కృత్స్నశః
ఆ తరువాత నేను వినయంతో ఆయన చెప్పిన పనులన్నీ పూర్తిగా చేసాను.
రాజర్షీణాం పురాణానాం దేవదానవరక్షసామ్
ఆ పనులు పూర్వకాల రాజర్షులు, దేవతలు, దానవులు, రాక్షసులు చేసినవే.
ఏకదా తు మయా పృష్టః కథాంతే ప్రాప్య కౌతుకమ్
ఒకసారి కథ ముగిసిన తర్వాత నాకు ఆసక్తి కలిగి ఆయనను అడిగాను.
భగవన్సుకుమారం తే శరీరం ప్రథమం వయః
భగవంతుడా, మీ శరీరం చాలా సున్నితంగా, మీరు అప్పుడే యవ్వనంలో ఉన్నారు.
కథం సర్వం ధరాపృష్ఠం ససముద్రం నిరీక్షితమ్
అయితే మీరు భూమి మొత్తం, సముద్రాలతో సహా, ఎలా చూశారు?
త్వయా యే కీర్తితా ద్వీపాః సముద్రాః పర్వతాస్తథా
మీరు చెప్పిన ద్వీపాలు, సముద్రాలు, పర్వతాలు—
అత్ర కౌతూహలం జాతమశ్రద్ధేయం వచస్తథా
ఇవి నాకు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించాయి, మీ మాటలు నమ్మశక్యంగా అనిపించడం లేదు.
తపసః కిం ప్రభావోఽయం కిం వా మంత్రపరాక్రమః
ఇది తపస్సు వల్ల కలిగిన శక్తి, లేక మంత్రబలం వల్లా?
కిం వా దేవప్రసాదస్తు తవౌషధికృతోఽథవా
లేక దేవతల అనుగ్రహమా, లేదా ఏదైనా ఔషధ ప్రభావమా?
అథ మాం స మునిః ప్రాహ విహస్య మునిసత్తమాః ౬.౨౯.
అప్పుడు ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు చిరునవ్వుతో నన్ను ఇలా ఉద్ది చెప్పాడు.
సదాహమష్టసంయుక్తం సహస్రం శివసన్నిధౌ
నేను ఎప్పుడూ శివుని సమక్షంలో ఎనిమిది విధాలుగా వెయ్యి సార్లు ఆచరించేవాడిని.
త్రికాలం తేన మే జాతం సుస్థిరం యౌవనం మునే
దాంతో, మునీశ్వరా, నాకు యవ్వనం ఎప్పుడూ స్థిరంగా నిలిచింది.