తతః పూర్ణే సహస్రాంతే వర్షాణాం నృపసత్తమ
అయ్యా మహారాజా, వెయ్యేళ్లు పూర్తయ్యాక,
పూర్వం జాతా మహారాజ ధూమమూర్తిర్భయావహా దృష్ట్వా తాం తుష్టువుర్దేవాః కృతాంజలిపుటాస్తతః
అంతకు ముందు, ఓ రాజా, పొగ రూపంలో భయంకరమైన ఒక ఆవిడ జన్మించింది. ఆమెను చూసి దేవతలు చేతులు జోడించి స్తుతించారు.
నమోఽస్తు సర్వగే దేవి నమస్తే సర్వపూజితే
అమ్మా, అన్నిచోట్ల ఉన్న దేవీ, నీకు నమస్కారం. అందరూ పూజించే అమ్మా, నీకు నమస్కారం.
నమస్తే పరమాదేవి బ్రహ్మయోనే నమోనమః
పరమదేవీ, బ్రహ్మకు మూలమైనవాడవు, నీకు పునఃపునః నమస్కారం.
నమస్తే పద్మపత్రాక్షి విశ్వమాతర్నమోనమః
పద్మాకారమైన కళ్లుగల అమ్మా, జగతికి తల్లి, నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
స్వస్వరూపస్థితే దేవి త్వం చ సంసారలక్షణమ్
తన స్వరూపంలో నిలిచిన దేవీ, నీవే ఈ లోక జీవన లక్షణంగా ఉన్నావు.
త్వం వృద్ధిస్త్వం గతిః కర్త్రీ శచీ లక్ష్మీశ్చ పార్వతీ 7.3.22.
నీవే అభివృద్ధి, నీవే మార్గం, నీవే కార్యసాధకురాలు. నీవే శచీ, నీవే లక్ష్మీ, నీవే పార్వతీ.
యచ్చాన్యదత్ర దేవేశి త్రైలోక్యేఽస్తీతిసంజ్ఞితమ్
దేవతలకీ దేవత అయిన అమ్మా, ఈ మూడు లోకాల్లో ఉన్న ఏదైనా 'ఉన్నది' అనే భావన కలిగినదంతా,
వహ్నినా చ యథా కాష్ఠం తంతునా చ యథా పటః
ఎలా చెక్కను అగ్ని దహించునో, ఎలా దారంతో వస్త్రం తయారవుతుందో,
వరో మే యాచ్యతాం శీఘ్రమభీష్టః సురసత్తమాః
దేవతలారా, మీరు కోరిన వరాన్ని త్వరగా అడగండి.
కిమత్ర గుప్తభావేన తిష్ఠథ శ్వభ్రమధ్యగాః
మీరు ఇక్కడ గుహలో రహస్యంగా ఎందుకు ఉంటున్నారు?
దేవా ఊచుః తేన వ్యాప్తమిదం సర్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్
దేవతలు చెప్పారు: ఆయన వల్ల ఈ మూడు లోకములన్నీ, చలించేవి అచలమయినవన్నీ వ్యాపించిపోయాయి.
యజ్ఞభాగో హృతోఽస్మాకం దైత్యానాం స ప్రకల్పితః
మాకు యజ్ఞఫలం దొరకలేదు; అది దానవులకు ఇచ్చారు.
హత్వా దైత్యాన్యథా భూయః శక్రః స్వపదమాప్నుయాత్
దానవులను సంహరించి, ఇంద్రుడు మళ్లీ తన స్థానాన్ని పొందాలి.
విశేషో నాస్తి మే కశ్చిదుభయోః సురసత్తమాః
దేవతలారా, నాకు ఇద్దరిలోను ఎవరిపట్లా ప్రత్యేకమైన భేదం లేదు.
తస్మాత్తాన్వారయిష్యామి శక్రాద్యాంస్త్రిదివాత్పునః
అందుకే, నేను వారిని ఆపి, ఇంద్రుడు మొదలైనవారిని మళ్లీ స్వర్గానికి తీసుకెళ్తాను.
దూతం కలింగదైత్యాయ త్యజ త్వం త్రిదివం ద్రుతమ్ 7.3.22.
దూతా, వెంటనే వెళ్లి కలింగ అనే దానవునికి చెప్పు — 'వెంటనే స్వర్గాన్ని విడిచిపెట్టు.'
శ్రీమాతా జగతాం మాతా దేవైరారాధితా పరా
శ్రీమాత, జగత్తుకు తల్లి, దేవతలు ఆరాధించే పరమమైనవారు.
స్వస్థానం గచ్ఛ శీఘ్రం త్వం శక్రో యాతు త్రివిష్టపమ్
నీవు వెంటనే నీ స్థలానికి వెళ్ళిపో. ఇంద్రుడు స్వర్గానికి వెళ్లిపోవచ్చు.
అహం లోకేశ్వరో మత్వా సగర్వమిదమబ్రవీత్
నేను లోకాధిపతినని భావించి, గర్వంతో ఈ మాటలు చెప్పాను.
న తాం జానామి తాంశ్చైవ గత్వా బ్రూహి మమాజ్ఞయా
ఆమెను, వారిని నేను తెలియను. నా ఆజ్ఞతో వెళ్లి వారికి ఇదే చెప్పు.
న భవద్భ్యస్వహం స్వర్గం ప్రయచ్ఛామి కథంచన ఏతస్మాత్కారణాద్దూత న త్వాం ప్రాణైర్వియోజయే
మీకు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నేను స్వర్గాన్ని ఇవ్వను. కానీ ఈ కారణంగా, దూతా, నీ ప్రాణాన్ని తీయను.
శ్రీమాతాం యది మే దూత దర్శయిష్యసి చేత్తతః
దూతా, నాకైనా నా తల్లిని చూపిస్తే—
అహం త్వయా సమం తత్ర యాస్యే యత్ర స్థితా చ సా
ఆమె ఉన్న చోటు ఎక్కడైనా, నేను నీతో కలిసి అక్కడికి వెళ్తాను.
అర్బుదం ప్రయయౌ తూర్ణం రోషేణ మహతా వృతః
అర్బుదుడు గొప్ప కోపంతో వేగంగా వెళ్లిపోయాడు.
దృష్ట్వా బాష్కలిమాయాంతం దేవాః శక్రపురోగమాః
బాష్కలి దగ్గరికి వస్తున్నాడు అని చూసి, ఇంద్రుడు ముందుండి దేవతలు—
భయేన మహతావిష్టా దిశో భేజుః సమంతతః 7.3.22.
భయంతో పూర్తిగా కంగారు పడి, అందరూ దిక్కులా పరుగెత్తారు.
శ్రీమాతా తిష్ఠతే యత్ర పర్వతేర్బుదసంజ్ఞకే
నా తల్లి అర్బుద అనే పర్వతంపై నివసిస్తోంది.
భార్యా మే భవ సుశ్రోణి అహం తే వశగః సదా
సుందర నడుము కలదానివి, నీవు నా భార్యవిగా మారు. నేను ఎప్పుడూ నీకు లోబడి ఉంటాను.
భవిష్యతి హి మే రాజ్యం సర్వం వశగతం తవ
నా రాజ్యం అంతా నిజంగా నీ ఆధీనంలో ఉంటుంది.