ఏవం తస్య వ్రతస్థస్య షణ్మాసా దివసైస్త్రిభిః
అలా, ఆ వ్రతాన్ని పాటిస్తున్న వానికి మూడు రోజుల్లో ఆరు నెలలు గడిచిపోయాయి.
తాన్దృష్ట్వా స మునీన్సర్వాన్నమశ్చక్రే మునేః సుతః ౬.౨౧.
అందరు మునులను చూసి, ఆ మునిపుత్రుడు వారికి నమస్కరించాడు.
అథ తం బాలభావేన కౌతుకాద్బ్రహ్మచారిణః
ఆ తర్వాత, బాల్యభావంతో ఉన్న వాడిని చూడాలని, బ్రహ్మచారులు ఆసక్తితో దగ్గరికి వచ్చారు.
సర్వైరేష శిశుః ప్రోక్తో దీర్ఘా యురితి సాదరమ్
అందరూ గౌరవంగా, 'ఈ శిశువుకు దీర్ఘాయువు ఉంది' అని చెప్పారు.
తన్న యుక్తం భవేదీదృగస్మాకం వచనం ద్విజాః
మనమంతా ఇలాంటివి చెప్పడం సరైంది కాదు, బ్రాహ్మణులారా.
తతో మిథః సమాలోచ్య సర్వే తే మునిపుంగవాః
ఆ తర్వాత, అందరు మునిశ్రేష్ఠులు పరస్పరం ఆలోచించి,
తస్మాత్తస్య పురో నీత్వా బాలోఽయం క్షీణజీవితః
అందువల్ల, అతన్ని తమ ముందుకు తీసుకువచ్చి, 'ఈ బాలుడి ప్రాణం తక్కువగా ఉంది' అన్నారు.
తతస్తు తే సమాదాయ సత్వరం బ్రహ్మచారిణమ్
తర్వాత వారు వెంటనే ఆ బ్రహ్మచారిని తీసుకుని వెళ్లిపోయారు.
తతః ప్రణమ్య తం దేవం వేదోక్తైః స్తవనైర్ద్విజాః
అప్పుడు ఆ దేవునికి నమస్కరించి, ద్విజులు వేదాలలో చెప్పిన స్తోత్రాలతో ఆయనను స్తుతించారు.
తేషామనంతరం సోఽపి నమశ్చక్రే పితామహమ్
వారు నమస్కరించిన తరువాత, ఆయన కూడా పితామహుడైన బ్రహ్మకు నమస్కరించాడు.
అథోవాచ మునీన్సర్వాన్విశ్రాంతాన్పద్మయోనిజః
తర్వాత పద్మయోనిగా పిలవబడే బ్రహ్మ, విశ్రాంతి తీసుకున్న మునులందరినీ ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
ప్రోచ్యతాం చాపి యత్కృత్యం యుష్మాకం క్రియతేఽధునా ౬.౨౧.
ఇప్పుడు మీకు ఏ పని జరుగుతోందో నాకు చెప్పండి.
తీర్థయాత్రాప్రసంగేన భ్రమమాణా మహీతలమ్ ః। చమత్కారపురాభ్యాశే వయం ప్రాప్తాః పితామహ
పితామహా, మేము తీర్థయాత్రలో భూమిమీద తిరుగుతూ, ఆ అద్భుతమైన నగరానికి దగ్గరికి వచ్చాము.
తత్రానేన వయం దేవ బాలకేనాఽభివాదితాః
అక్కడ, దేవా, ఈ బాలుడు మమ్మల్ని నమస్కరించి పలికాడు.
ఏతస్య తు పునః శేషమాయుషో దివసత్ర యమ్
ఇప్పుడు ఇతని మిగిలిన ఆయుష్షు గురించి—
తతశ్చైనం సమాదాయ వయం ప్రాప్తాస్తవాంతికమ్
అందుకే, ఇతడిని తీసుకుని మేము మీ వద్దకు వచ్చాము.
తస్మాద్యథా వయం సత్యా భవతా సహ పద్మజ
కాబట్టి, పద్మజా, మేము నిజాయితీగా, మీతో కలిసి—
ప్రోవాచ ప్రహసన్వాక్యం సమాదాయ చ బాలకమ్
ఆయన చిరునవ్వుతో మాటలాడుతూ, ఆ బాలుణ్ణి తీసుకున్నాడు.
మత్ప్రసాదాదయం బాలోజరామృత్యువి వర్జితః
నా కృప వల్ల, ఈ బాలుడు ముదుటనూ మరణానికీ అతీతుడయ్యాడు.
తస్మాత్ప్రాగ్ధరణీపృష్ఠం వ్రజధ్వం మునిసత్తమాః
కాబట్టి, మునిశ్రేష్ఠులారా, మీరు భూమిపైనికి తిరిగి వెళ్ళండి.
యావదస్య పితా వృద్ధః పుత్రదర్శనవిహ్వలః ౩౯. ఆగత్య వసుధాపృష్ఠం తస్యైవాశ్రమసంనిధౌ ॥ ౬.౨౧.
ఇతని వృద్ధుడైన తండ్రి, కుమారుణ్ణి చూసే ఆశతో తపించుకుంటూ, తన ఆశ్రమానికి దగ్గరగా భూమిపైనికి వచ్చే వరకు—
అముంచన్నగ్నితీర్థే తం సమాభాష్య తతః పరమ్
ఆయనతో మాట్లాడిన తరువాత, అగ్నితీర్థంలో అతడిని విడిచిపెట్టండి.
ఏతస్మిన్నంతరే విప్రో మృకండః సుతవత్సలః
ఇంతలో, తన కుమారుడిని ఎంతో ప్రేమించే మృకండుడు బ్రాహ్మణుడు—
అహో మే తనయోఽభీష్టః కథమద్య న దృశ్యతే
అయ్యో! నా ప్రియమైన కుమారుడు! ఈ రోజు ఎందుకు కనిపించడంలేదు?
కృత్వా మాం దుఃఖసంతప్తం మాతరం చాపి పుత్రకః
నా కుమారుడు, నన్ను మరియు అతని తల్లిని దుఃఖంతో బాధపెట్టాడు.
పశ్య బ్రాహ్మణి పాపేన మయా దుష్కృతకారిణా
బ్రాహ్మణీ! చూడు, పాపం, నేను చెడు పని చేసినవాడిగా ఇలా అయ్యింది.
కథితం జ్ఞానినా తేన మమ పూర్వం మహాత్మ నా
ఓ మహాత్మా, ఆ జ్ఞానవంతుడు నాకు ఇదంతా ముందే వివరించాడు.
సోఽహం పుత్రస్య దుఃఖేన సాధయిష్యే హుతాశనమ్
ఇప్పుడు నా కుమారుని బాధతో బాధపడుతూ, నేను అగ్నికి హోమం చేయబోతున్నాను.
తత్కిం చిరయసి బ్రహ్మఞ్ఛీఘ్రం దారూణి చానయ
బ్రాహ్మణా, ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తున్నావు? త్వరగా మట్టికట్టలు తీసుకురా.
యేనాఽహం భవతా సార్ధం ప్రవేక్ష్యామి హుతాశనమ్
నువ్వు నా తోడుగా ఉండగా, మనిద్దరం కలిసి అగ్నిలో ప్రవేశించేందుకు.