స్నానం కృత్వా యథాన్యాయం దదర్శాఽథ పితామహమ్ ౬.౨౦.
స్నానం చేసి, తరువాత ఆయన పితామహుణ్ని దర్శించాడు.
తత్ప్రభావాజ్జఘానాఽథ ఖరాదీన్రాక్షసోత్తమాన్
ఆ ప్రభావంతో ఆయన ఖరుడు మరియు రాక్షసులలో ముఖ్యులను సంహరించాడు.
ఇతి శ్రీస్కాందేమహాపురాణ ఏకాశీతిసాహస్ర్యాం సంహితాయాం షష్ఠే నాగరఖణ్డే హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యే రామకృతయామ్యదిశాప్రయాణే బాలమండనతీర్థమాహాత్మ్య వర్ణనంనామ వింశోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీ స్కాందమహాపురాణంలో ఎనబై ఒక వేల శ్లోకాల సమాహితిలో, ఆరో భాగంలో నాగరఖండంలో హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో రాముడు దక్షిణ దిశకు ప్రయాణించినప్పుడు బాలమండన తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని వివరించే ఇరవైవ అధ్యాయం ముగిసింది.
కస్మిన్స్థానే కృతస్తేన స్వాశ్రమో మునినా వద
ఆ ముని తన ఆశ్రమాన్ని ఏ స్థలంలో నిర్మించాడో చెప్పు.
చమత్కారపురాభ్యాశేవానప్రస్యాశ్రమే స్థితః
అది ఆ అద్భుత నగరానికి దగ్గరగా వనప్రస్థ ఆశ్రమంలో ఉండేది.
శాంతాత్మా నియమోపేతశ్చకార సుమహత్తపః
ఆయన శాంతమైన మనస్సుతో, నియమంతో, గొప్ప తపస్సు చేశాడు.
పశ్చిమే వయసి ప్రాప్తే పుత్రో జజ్ఞే సుశోభనః
వయస్సు ముదిరిన తర్వాత, అతనికి ఒక అద్భుతమైన కుమారుడు జన్మించాడు.
మార్కండ ఇతి నామాఽథ తస్య చక్రే పితా స్వయమ్
ఆ కుమారుడికి మార్కండేయ అనే పేరు తండ్రే పెట్టాడు.
శుక్లపక్షం సమాసాద్య తారాపతిరివాంబరే బాలక్రీడాప్రసక్తస్య పితురుత్సఙ్గవర్తినః
శుక్లపక్షం వచ్చినప్పుడు, ఆ బాలుడు తండ్రి ఒడిలో ఉండి, ఆకాశంలో నక్షత్రాధిపతి లాగా ఆటల్లో మునిగిపోయి ఉండేవాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య కశ్చిత్తత్ర సమాగతః
ఒక సందర్భంలో, అక్కడ ఎవరో ఒకరు వచ్చారు.
స తం శిశుం సమాలోక్య నఖాగ్రాన్మూర్ద్ధజావధిమ్
ఆ శిశువును తన పాదాల నుంచి తల వరకు మృకండుడు పూర్తిగా చూశాడు.
మృకండోఽపి సమాలోక్య జ్ఞానినం సస్మితాననమ్
అప్పుడా జ్ఞానిని, మృదువైన చిరునవ్వుతో ఉన్నవాడిని, మృకండుడు కూడా చూసాడు.
సుచిరం విస్మయావిష్టస్తతోఽభూః సస్మితాననః ॥ ౬.౨౧.
ఆశ్చర్యంతో ఎంతోసేపు మృకండుడు కూడా చిరునవ్వుతో ఉన్నవాడిగా మారాడు.
తతశ్చ కథయామాస హాస్యకారణమేవ హి
తర్వాత, తన నవ్వుకు కారణం ఏమిటో చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
గాత్రస్థాని భవేత్సత్యం తైః పుమానజరామరః
ఈ లక్షణాలు నిజంగా శరీరంలో ఉంటే, ఆ మనిషి వృద్ధాప్యమూ మరణమూ లేకుండా ఉంటాడు.
అస్య భావి పునశ్చాఽస్మాద్దివసాన్నిధనం శిశోః
కానీ ఈ శిశువు మాత్రం, ఈ రోజునుంచి మరలా మరణించబోతున్నాడు.
ఏవం జ్ఞాత్వా ద్విజశ్రేష్ఠ కురుష్వాఽస్య హితం చ యత్
ఇలా తెలిసిన తర్వాత, బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా, అతనికి మేలు అయ్యేలా నీవు చేయి.
ఏవముక్త్వా స విప్రేంద్రో జగామాఽభీప్సితాం దిశమ్
ఇలా చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు తాను కోరుకున్న దిశగా వెళ్లిపోయాడు.
అకాలేఽపి కుమారస్య కించిద్ధ్యాత్వా నిజే హృది
సరైన సమయం కాకపోయినా, కొంతసేపు ఆ బాలుడిని మనసులో ఆలోచించాడు.
యం కం చిద్వీక్షసే పుత్ర భ్రమమాణం ద్విజోత్తమమ్
ఎవరినైనా నీవు చూస్తే, నా కుమారా, ఎవరు అయినా మంచి బ్రాహ్మణుడై తిరుగుతూ ఉంటే,
ఏవం తస్య వ్రతస్థస్య షణ్మాసా దివసైస్త్రిభిః
అలా, ఆ వ్రతాన్ని పాటిస్తున్న వానికి మూడు రోజుల్లో ఆరు నెలలు గడిచిపోయాయి.
తాన్దృష్ట్వా స మునీన్సర్వాన్నమశ్చక్రే మునేః సుతః ౬.౨౧.
అందరు మునులను చూసి, ఆ మునిపుత్రుడు వారికి నమస్కరించాడు.
అథ తం బాలభావేన కౌతుకాద్బ్రహ్మచారిణః
ఆ తర్వాత, బాల్యభావంతో ఉన్న వాడిని చూడాలని, బ్రహ్మచారులు ఆసక్తితో దగ్గరికి వచ్చారు.
సర్వైరేష శిశుః ప్రోక్తో దీర్ఘా యురితి సాదరమ్
అందరూ గౌరవంగా, 'ఈ శిశువుకు దీర్ఘాయువు ఉంది' అని చెప్పారు.
తన్న యుక్తం భవేదీదృగస్మాకం వచనం ద్విజాః
మనమంతా ఇలాంటివి చెప్పడం సరైంది కాదు, బ్రాహ్మణులారా.
తతో మిథః సమాలోచ్య సర్వే తే మునిపుంగవాః
ఆ తర్వాత, అందరు మునిశ్రేష్ఠులు పరస్పరం ఆలోచించి,
తస్మాత్తస్య పురో నీత్వా బాలోఽయం క్షీణజీవితః
అందువల్ల, అతన్ని తమ ముందుకు తీసుకువచ్చి, 'ఈ బాలుడి ప్రాణం తక్కువగా ఉంది' అన్నారు.
తతస్తు తే సమాదాయ సత్వరం బ్రహ్మచారిణమ్
తర్వాత వారు వెంటనే ఆ బ్రహ్మచారిని తీసుకుని వెళ్లిపోయారు.
తతః ప్రణమ్య తం దేవం వేదోక్తైః స్తవనైర్ద్విజాః
అప్పుడు ఆ దేవునికి నమస్కరించి, ద్విజులు వేదాలలో చెప్పిన స్తోత్రాలతో ఆయనను స్తుతించారు.
తేషామనంతరం సోఽపి నమశ్చక్రే పితామహమ్
వారు నమస్కరించిన తరువాత, ఆయన కూడా పితామహుడైన బ్రహ్మకు నమస్కరించాడు.