అగ్నిష్వాత్తాః పితృగణాస్తథా బర్హిషదశ్చ యే
అగ్నిష్వాత్తులు, బర్హిషద్ పితృగణాలు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన శ్రాద్ధం తత్ర సమాచరేత్
అందుకే, అక్కడ శ్రద్ధను అన్ని విధాలా శ్రద్ధగా చేయాలి.
భ్రమమాణో ధరాపృష్ఠే సీతాలక్ష్మణసంయుతః
సీతా, లక్ష్మణులతో కలిసి భూమిపై సంచరిస్తూ,
సమాఽఽయాతో ద్విజశ్రేష్ఠా యత్ర సా పితృకూపికా
అతడు, ద్విజశ్రేష్ఠులారా, ఆ పితృకూపిక దగ్గరకు వచ్చాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తో భగవాన్దిననాయకః
అంతలోనే, దిననాయకుడైన భగవంతుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తతః ప్లక్షనగాధస్తాత్పర్ణాన్యాస్తీర్య భూతలే
తర్వాత, ఒక పిప్పల చెట్టు క్రింద నేలపై ఆకులు పరచాడు.
అథాఽవలోకయామాస స్వప్నే దశరథం నృపమ్
ఆ తరువాత, అతడు స్వప్నంలో దశరథ మహారాజును చూశాడు.
తతః ప్రభాతే విమలే ప్రోద్గతే రవిమణ్డలే
తర్వాత, తెల్లవారినప్పుడు, సూర్యుడు స్పష్టంగా ఉదయించిన వేళ,
అద్య స్వప్నే మయా విప్రాః ప్రియాలాపపరః పితా
"బ్రాహ్మణులారా, నేడు నా తండ్రి స్వప్నంలో ప్రేమగా మాట్లాడుతూ కనిపించాడు."
తత్కీదృక్పరిణామోఽస్య స్వప్నస్య ద్విజసత్తమాః
"ఈ స్వప్నానికి ఫలితం ఏమిటి, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా?"
బ్రాహ్మణా ఊచుః పితరః శ్రాద్ధకామా యే వృద్ధిం పశ్యంతి వా నృప
బ్రాహ్మణులు ఇలా అన్నారు: "ఓ రాజా, శ్రద్ధ కోసం ఆశపడే లేదా అభివృద్ధి చూస్తున్న పితృదేవతలు—
తదస్యాం కూపికాయాం చ స్వయమేవ గయా స్థితా ౬.౨౦.
ఈ కూపికలోనే గయా స్వయంగా ఉంది."
తస్మాత్కురు రఘుశ్రేష్ఠ శ్రాద్ధమత్ర యథోదితమ్
అందువల్ల, రఘుకులశ్రేష్ఠా, ఇక్కడ చెప్పిన విధంగా శ్రద్ధ చేయు.
అథైవామన్త్రయామాస తాన్విప్రాన్రఘుసత్తమః
తర్వాత, రఘుకులశ్రేష్ఠుడు ఆ బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించాడు.
బాఢమిత్యేవ తే చోక్త్వా స్నానార్థం ద్విజసత్తమాః ॥ గతాః సర్వే సుసంహృష్టా స్వకీయానాశ్రమాన్ప్రతి వ
వారు 'అవును' అని సమ్మతించి, స్నానం కోసం అందరూ ఆనందంగా తమ ఆశ్రమాలకు వెళ్లారు.
అథ తేషు ప్రయాతేషు బ్రాహ్మణేషు రఘూత్తమః
ఆ బ్రాహ్మణులు వెళ్లిన తర్వాత, రఘువంశశ్రేష్ఠుడు—
శాకమూలఫలాన్యాశు శ్రాద్ధార్థం సముపానయ
శ్రద్ధ కోసం త్వరగా ఆకులు, కందులు, పండ్లు తీసుకురా.
తచ్ఛ్రుత్వా లక్ష్మణస్తూర్ణం జగామాఽరణ్యమేవ హి
అది విని, లక్ష్మణుడు వెంటనే అరణ్యంలోకి వెళ్లాడు.
ధాత్రీఫలాని చాఽఽమ్రాణి చిర్భటానీం గుదాని చ
నెల్లికాయలు, మామిడికాయలు, దోసకాయలు, బెల్లం ముద్దలు,
తతశ్చ పాచయామాస తదర్థే జనకోద్భవా
ఆ తరువాత, ఆ కోసం జనకుని కుమార్తె వాటిని వండడం ప్రారంభించింది.
తతశ్చ కుతపే ప్రాప్తే కాలే తే ద్విజసత్తమాః
తర్వాత కూటప కాలం వచ్చినప్పుడు, అతి ఉత్తమ బ్రాహ్మణులారా,
ఏతస్మిన్నంతరే సీతా ప్లక్షవృక్షాంతరే స్థితా ౬.౨౦.౨౦ స తాం సీతేతి సీతేతి వ్యాహృత్యాథ ముహుర్ముహుః
ఈ మధ్యలో సీత ఒక అత్తి చెట్టు కొమ్మల మధ్య నిలబడి ఉండగా, అతడు 'సీతా! సీతా!' అని మళ్లీ మళ్లీ పిలిచాడు.
వత్స లక్ష్మణ శుశ్రూషాం విప్రాణాం శ్రాద్ధసంభవామ్
ప్రియమైన లక్ష్మణా, బ్రాహ్మణులకు శ్రాద్ధంలో సేవ చేయు.
బాఢమిత్యేవ సంప్రోక్తో లక్ష్మణః శుభలక్షణః
అందుకు మంగళకర లక్షణాలు కల లక్ష్మణుడు 'అవును' అని సమాధానం ఇచ్చాడు.
తతో నిర్వర్తితే శ్రాద్ధే బ్రాహ్మణేషు గతేష్వథ
తర్వాత శ్రాద్ధం పూర్తయ్యి, బ్రాహ్మణులు వెళ్లిపోయిన తరువాత,
తాం దృష్ట్వా రాఘవః సీతాం కోపసంరక్తలోచనః
సీతను చూసి, రాఘవుని కన్నులు కోపంతో ఎర్రబడ్డాయి.
ఆయాతేషు ద్విజాతేషు శ్రాద్ధకాల ఉపస్థితే
బ్రాహ్మణులు వచ్చినప్పుడు, శ్రాద్ధ సమయం వచ్చినప్పుడు,
నైతద్యుక్తం కులస్త్రీణాం విశేషాదత్ర కాననే
ఇది మంచి కుటుంబ మహిళలకు తగదు, ముఖ్యంగా ఈ అడవిలో.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా భీతా సా జనకోద్భవా
ఆయన మాటలు విని, జనకుని కుమార్తె భయపడింది.
న మామర్హసి కార్యేఽస్మిన్గర్హితుం రఘుసత్తమ
రఘువంశ శ్రేష్ఠుడా, ఈ విషయంలో నన్ను నిందించకూడదు.