రాజోవాచ । తత్కరిష్యామి సర్వేషాం గయాశ్రాద్ధమసంశయమ్
రాజు ఇలా అన్నాడు: నేను అందరికోసం గయలో శ్రాద్ధం తప్పకుండా చేస్తాను.
తారయిష్యామి సర్వాంశ్చ సర్వపాపైః ప్రయత్నతః ॥ ౬.౧౮.
ప్రయత్నంతో వారందరినీ అన్ని పాపాల నుండి విముక్తులను చేస్తాను.
యస్మాద్ధృద్గతశంకా మే హృతా యుష్మాభిరద్య వై
నేడు మీరు నా హృదయంలో ఉన్న సందేహాన్ని పూర్తిగా తొలగించారు కనుక,
ఇతః స్థానాన్మహారాజ నాతిదూరే జలాశయః । అస్తి నానాద్రుమోపేతశ్చిత్తాహ్లాదకరః పరః
ఇక్కడినుంచి ఎక్కువ దూరం కాదు, మహారాజా, ఎన్నో రకాల చెట్లతో అలంకరించబడిన, మనసుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే ఒక సరస్సు ఉంది.
తస్మాదుదఙ్ముఖో గచ్ఛ యత్ర తే జలపక్షిణః
అందువల్ల, నీ జలపక్షులు ఉన్న ఉత్తర దిశలోని ఆ చోటికి వెళ్ళు.
సౌమ్యాం దిశం సముద్దిశ్య ప్రతస్థే స తు దుఃఖితః
ఆ మృదువైన దిశవైపు, దుఃఖంతో ఉన్నవాడిగా, అతను ప్రస్థానం చేశాడు.
ఏవం ప్రగచ్ఛతా తేన క్షుత్పిపాసాకులేన చ । అదూరాదేవ సందృష్టం నీలం ద్రుమకదంబకమ్
అతను ఆకలి దప్పితో బాధపడుతూ వెళ్తున్నప్పుడు, దగ్గరలోనే నీలిరంగు చెట్ల సమూహాన్ని చూశాడు.
అథాఽపశ్యన్మనోహారి సౌమ్యసత్త్వనిషేవితమ్
తర్వాత, మృదువైన జంతువులు నివసించే ఆకర్షణీయమైన ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
పుష్పితైః ఫలితైర్వృక్షైః సమంతాత్పరివేష్టితమ్
అది పుష్పాలతో, ఫలాలతో ఉన్న చెట్లతో四వైపులా చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
తత్రాపశ్యన్నగాధస్తాత్తపస్విగణసేవితమ్
అక్కడ, చెట్ల కింద, తపస్సు చేసే సమూహాలు ఉండే ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
అథ గత్వా స రాజేంద్రః ప్రణిపత్య మునీశ్వరమ్ ౬.౧౮.
తర్వాత ఆ రాజు అక్కడికి చేరి, మునుల అధిపతికి నమస్కరించాడు.
తే దృష్ట్వాఽదృష్టపూర్వం తం రాజలక్షణలక్షితమ్
పూర్వం ఎప్పుడూ చూడని, రాజలక్షణాలతో ఉన్న అతన్ని చూసి,
మన్యమానా మహీపాలం విస్మయోత్ఫుల్లలోచనాః
అతను రాజు అనుకుని, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవిగా చేసి అతనిని చూశారు.
కుతస్త్వమనుసంప్రాప్తో వనేఽస్మిఞ్జనవర్జితే
ఈ మనుషులు లేని అడవిలో నీవు ఎలా వచ్చావు?
పార్థివస్యేవ లింగాని దృశ్యంతే తవ భూరిశః
నీలో రాజుకు ఉండే లక్షణాలు చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
అథోవాచ నృపః కృచ్ఛ్రాత్పిపాసా మాం ప్రబాధతే
అప్పుడు రాజు ఇలా అన్నాడు: దాహం నన్ను చాలా బాధిస్తోంది.
తతస్తైర్దర్శితం తోయం సమీపే యన్మహీపతేః
ఆ తరువాత వారు రాజుకు దగ్గరలో ఉన్న నీటిని చూపించారు.
తతః ఫలాని పక్వాని తరూణాం పతితాన్యధః
ఆ తరువాత చెట్ల కింద పండ్లు పక్కాగా పడి ఉన్నాయి.
తతస్తృప్తిం పరాం ప్రాప్య గత్వా జైమినిసంనిధౌ
తరువాత పరమ సంతృప్తిని పొందినవాడు జైమినిని దర్శించడానికి వెళ్లాడు.
ఉవాచ చ నిజాం వార్తాం కృతాంజలిపుటః స్థితః
ఆయన చేతులు జోడించి నిలబడి తన పరిస్థితిని వివరించాడు.
విదూరథో మహీపోఽహం మాహిష్మత్యాం కృతాస్పదః ౬.౧౮.
నేను విదూరథుడు, మాహిష్మతిలో స్థిరమైన రాజును.
తతో మే భ్రమమాణస్య ప్రణష్టాః సర్వసైనికాః
తరువాత నేను తిరుగుతున్నప్పుడు నా సైనికులంతా పోయారు.
ఆసీద్ధయో మమాఽధస్తాజ్జాత్యః సర్వగుణాన్వితః ॥ సోఽపి కర్మవిపాకేన పఞ్చత్వం సముపస్థితః ।ా
నా కంటే క్రింద నా అన్నయ్య ఉండేవాడు, అతడు అన్ని మంచి లక్షణాలతో ఉండేవాడు. కానీ అతడూ తన పూర్వ కర్మ ఫలితంగా మరణించాడు.
తతస్తే తాపసాః ప్రోచుర్విద్మహే న వయం పురీమ్
అప్పుడు ఆ తపస్వులు, 'మాకు పట్టణం తెలియదు' అని చెప్పారు.
నరేన్ద్రైర్నైవ నః కార్యం న దిశైర్న పురైర్నృప
రాజులతో, దిక్కులతో, పట్టణాలతో మాకు ఎలాంటి పని లేదు, రాజా.
సర్వే శీర్ణాని వృక్షాణాం పుష్పాణి చ ఫలాని చ
చెట్లపై ఉన్న పువ్వులు, పండ్లు అన్నీ వాడిపోయాయి.
మానుషైః సహ సంసర్గం సంభాషం చ నరాధిప
మానవులతో మేము కలవము, మాట్లాడము, నరాధిపా.
ఏకైకస్య తరోర్మూలే దివసం వా దినద్వయమ్
మేమందరం ఒక్కొక్క చెట్టు వేరుశాఖ వద్ద ఒకటి లేదా రెండు రోజులు ఉంటాము.
కారణాత్తవ రాజేంద్ర నిశామేతాం వనస్పతౌ
ఈ కారణంగా, రాజా, ఈ రాత్రి ఈ చెట్లను గమనించు.
ఏకాకినం పదాతిం చ విశస్త్రం శ్రమవిహ్వలమ్ ౬.౧౮. । ఏకాకీ పార్థివేన్ద్రోఽయం నేష్యతి చ కథం నిశామ్
ఒక్కడే, కాలినడకన, ఆయుధం లేకుండా, అలసిపోయిన ఈ రాజు రాత్రిని ఎలా గడుపుతాడు?