గచ్ఛామః సంనిధౌ తేషాం యది పార్థివసతమ
రాజులలో శ్రేష్ఠుడా! మీరు అనుమతిస్తే, మనం వారి దగ్గరకు వెళ్లాలా?
తథా రసవతీ సిద్ధాః పశ్యామో దూరసంస్థితాః ౬.౧౮.
అలాగే, దూరంగా నిలబడి, రుచి కలిగి సిద్ధులైన వారిని చూస్తున్నాము.
తథా సుఫలినో వృక్షాన్కలపక్షిభిరావృతాన్
అలాగే, పండ్లతో నిండిన చెట్లు, పక్షుల గుంపులతో కప్పబడి ఉన్నాయి.
కింవా తే బహునోక్తేన యద్యత్కర్మ విగర్హితమ్
నీకు ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు; దూషించబడిన కార్యం ఏదైనా —
న చ్ఛిద్రేణ వినాఽస్మాకం ప్రాణయాత్రా ప్రజాయతే
లోపం లేకుండా మనకు జీవనాధారం కలగదు.
ఏతస్మాత్కారణాన్నిత్యం భ్రమామశ్ఛిద్రహేతవే
ఈ కారణంగా, మేము ఎప్పుడూ లోపం కోసం తిరుగుతూనే ఉంటాము.
యత్త్వం శంససి చాఽస్మాకం ఖేచరత్వం మహీపతే
రాజా! మనం ఆకాశంలో సంచరిస్తామని నీవు చెప్పిన విషయానికి వస్తే —
క్రియతే ఖేచరత్వేన కింకిం ధర్మం వినిశ్చయైః
ఆకాశంలో సంచరించడం వల్ల నిజంగా ఏ ధర్మం సాధ్యమవుతుంది?
తస్మాద్దోషాదిమే రాజన్గుణా యద్యపి కీర్తితాః
అందుచేత, మహారాజా, ఈ మంచితనాలు చెప్పబడినా, అవన్నీ ఒక లోపం వల్లే కలుగుతున్నాయి.
విషాదో జాయతే భూయో గుణైరేతైర్నరాధిప
ఈ మంచితనాల వల్ల, నరాధిపా, మళ్లీ మళ్లీ దుఃఖం కలుగుతుంది.
రాజోవాచ । తత్కరిష్యామి సర్వేషాం గయాశ్రాద్ధమసంశయమ్
రాజు ఇలా అన్నాడు: నేను అందరికోసం గయలో శ్రాద్ధం తప్పకుండా చేస్తాను.
తారయిష్యామి సర్వాంశ్చ సర్వపాపైః ప్రయత్నతః ॥ ౬.౧౮.
ప్రయత్నంతో వారందరినీ అన్ని పాపాల నుండి విముక్తులను చేస్తాను.
యస్మాద్ధృద్గతశంకా మే హృతా యుష్మాభిరద్య వై
నేడు మీరు నా హృదయంలో ఉన్న సందేహాన్ని పూర్తిగా తొలగించారు కనుక,
ఇతః స్థానాన్మహారాజ నాతిదూరే జలాశయః । అస్తి నానాద్రుమోపేతశ్చిత్తాహ్లాదకరః పరః
ఇక్కడినుంచి ఎక్కువ దూరం కాదు, మహారాజా, ఎన్నో రకాల చెట్లతో అలంకరించబడిన, మనసుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే ఒక సరస్సు ఉంది.
తస్మాదుదఙ్ముఖో గచ్ఛ యత్ర తే జలపక్షిణః
అందువల్ల, నీ జలపక్షులు ఉన్న ఉత్తర దిశలోని ఆ చోటికి వెళ్ళు.
సౌమ్యాం దిశం సముద్దిశ్య ప్రతస్థే స తు దుఃఖితః
ఆ మృదువైన దిశవైపు, దుఃఖంతో ఉన్నవాడిగా, అతను ప్రస్థానం చేశాడు.
ఏవం ప్రగచ్ఛతా తేన క్షుత్పిపాసాకులేన చ । అదూరాదేవ సందృష్టం నీలం ద్రుమకదంబకమ్
అతను ఆకలి దప్పితో బాధపడుతూ వెళ్తున్నప్పుడు, దగ్గరలోనే నీలిరంగు చెట్ల సమూహాన్ని చూశాడు.
అథాఽపశ్యన్మనోహారి సౌమ్యసత్త్వనిషేవితమ్
తర్వాత, మృదువైన జంతువులు నివసించే ఆకర్షణీయమైన ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
పుష్పితైః ఫలితైర్వృక్షైః సమంతాత్పరివేష్టితమ్
అది పుష్పాలతో, ఫలాలతో ఉన్న చెట్లతో四వైపులా చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
తత్రాపశ్యన్నగాధస్తాత్తపస్విగణసేవితమ్
అక్కడ, చెట్ల కింద, తపస్సు చేసే సమూహాలు ఉండే ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
అథ గత్వా స రాజేంద్రః ప్రణిపత్య మునీశ్వరమ్ ౬.౧౮.
తర్వాత ఆ రాజు అక్కడికి చేరి, మునుల అధిపతికి నమస్కరించాడు.
తే దృష్ట్వాఽదృష్టపూర్వం తం రాజలక్షణలక్షితమ్
పూర్వం ఎప్పుడూ చూడని, రాజలక్షణాలతో ఉన్న అతన్ని చూసి,
మన్యమానా మహీపాలం విస్మయోత్ఫుల్లలోచనాః
అతను రాజు అనుకుని, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవిగా చేసి అతనిని చూశారు.
కుతస్త్వమనుసంప్రాప్తో వనేఽస్మిఞ్జనవర్జితే
ఈ మనుషులు లేని అడవిలో నీవు ఎలా వచ్చావు?
పార్థివస్యేవ లింగాని దృశ్యంతే తవ భూరిశః
నీలో రాజుకు ఉండే లక్షణాలు చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
అథోవాచ నృపః కృచ్ఛ్రాత్పిపాసా మాం ప్రబాధతే
అప్పుడు రాజు ఇలా అన్నాడు: దాహం నన్ను చాలా బాధిస్తోంది.
తతస్తైర్దర్శితం తోయం సమీపే యన్మహీపతేః
ఆ తరువాత వారు రాజుకు దగ్గరలో ఉన్న నీటిని చూపించారు.
తతః ఫలాని పక్వాని తరూణాం పతితాన్యధః
ఆ తరువాత చెట్ల కింద పండ్లు పక్కాగా పడి ఉన్నాయి.
తతస్తృప్తిం పరాం ప్రాప్య గత్వా జైమినిసంనిధౌ
తరువాత పరమ సంతృప్తిని పొందినవాడు జైమినిని దర్శించడానికి వెళ్లాడు.
ఉవాచ చ నిజాం వార్తాం కృతాంజలిపుటః స్థితః
ఆయన చేతులు జోడించి నిలబడి తన పరిస్థితిని వివరించాడు.