ఏవం తస్య నరేంద్రస్య సార్ధం తేన మహాత్మనా। అతిక్రాంతో మహాన్కాలో భ్రమమాణస్య భూతలే॥౬.౪.
అలా ఆ మహాత్ముడితో కలిసి, రాజుకు భూమిపై తిరుగుతూ చాలా కాలం గడిచిపోయింది.
ముచ్యతే న చ పాపేన చండాలత్వేన స ద్విజాః। ఏవంవిధేషు తీర్థేషు స్నాతోపి చ పృథక్పృథక్॥౬.౪.
ద్విజులారా, అటువంటి పవిత్ర తీర్థాల్లో వేరువేరుగా స్నానం చేసినా, అతడు పాపం నుంచి, చండాలత్వం నుంచి విముక్తి పొందలేదు.
తతః క్రమాత్సమాయాతః సోఽర్బుదం పర్వతం ప్రతి। తత్రారుహ్య సమాలోక్య పాపఘ్నమచలేశ్వరమ్॥౬.౪.
తర్వాత, క్రమంగా అర్బుదపర్వతానికి వచ్చాడు. అక్కడ ఎక్కి, పాపాలను హరించే అచలేశ్వరుడిని దర్శించాడు.
యావదాయతనాత్తస్మాన్నిర్గచ్ఛతి మునీశ్వరః। తావత్తేనేక్షితో నామమార్కండో మునిసత్తమః॥౬.౪.
ఆ మహర్షి ఆ ఆలయం నుంచి బయటకు వస్తుండగా, గొప్ప మునిగా పేరుగాంచిన మార్కండేయుడు అతన్ని చూశాడు.
సోఽపి దృష్ట్వా జగన్మిత్రం విశ్వామిత్రం మునీశ్వరమ్। ప్రోవాచాథ కుతః ప్రాప్తః సాంప్రతం త్వం మునీశ్వర॥౬.౪.
అతడూ జగన్మిత్రుడైన మహర్షి విశ్వామిత్రుణ్ని చూసి, 'మహర్షీ, నీవు ఇప్పుడు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు?' అని అడిగాడు.
కోఽయం తవానుగో రౌద్రో దృశ్యతే చాంత్యజాకృతిః। ఏతత్సర్వం సమాచక్ష్వ పృచ్ఛతో మమ సన్మునే॥౬.౪.
నీతో పాటు ఉన్న ఈ ఉగ్రుడెవరు? చండాల రూపంలో కనిపిస్తున్నాడు. గొప్ప మునీశ్వరా, నేను అడుగుతున్న ఈ విషయాన్ని నాకు వివరంగా చెప్పు.
విశ్వామిత్ర ఉవాచ। ఏష పార్థివశార్దూలస్త్రిశంకురితి విశ్రుతః। వసిష్ఠస్య సుతైర్నీతశ్చండాలత్వం ప్రకోపతః॥౬.౪.
విశ్వామిత్రుడు చెప్పాడు: ఇతడు త్రిశంకు అనే పేరుతో రాజుల్లో ప్రసిద్ధుడు. వసిష్ఠుని కుమారులు కోపంతో ఇతనిని చండాలుడిగా మార్చారు.
మయా చాస్య ప్రతిజ్ఞాతం సప్తద్వీపవతీం మహీమ్। ప్రభ్రమిష్యామ్యహం యావన్మేధ్యత్వం త్వముపేష్యసి॥౬.౪.
ఇతనికి నేను ప్రమాణం చేశాను. ఏడు ద్వీపాలతో కూడిన భూమిని తిరుగుతాను. నీవు మళ్లీ పవిత్రుడవయ్యే వరకు నేను ఇతనితో ఉంటాను.
భ్రాంతోఽహం భూతలే యాని తీర్థాన్యాయతనాని చ। నచైష మేధ్యతాం ప్రాప్తః పరిశ్రాంతోస్మి సాంప్రతమ్॥౬.౪.
నేను భూమి మీద ఉన్న అన్ని పవిత్ర స్థలాలు, దేవాలయాలు చుట్టూ తిరిగాను. అయినా నాకు పవిత్రత రాలేదు. ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా అలసిపోయాను.
తస్మాత్సర్వాం మహీం త్యక్త్వా లజ్జయా పరయా యుతః। ద్వీపాన్మహార్ణవాంస్త్యక్త్వా సంప్రయాస్యామ్యతః పరమ్॥౬.౪.
కాబట్టి, నాకు ఎంతో సిగ్గుతో, ఈ భూమిని, దీవులు, మహాసముద్రాలను కూడా వదిలేసి ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపోతాను.
మా వసిష్ఠస్య పుత్రాణాముపహాసపదం గతః। ప్రతిజ్ఞారహితో విప్ర సత్యమేద్బ్రవీమ్యహమ్॥౬.౪.
ఓ బ్రాహ్మణా, వసిష్ఠుని కుమారులకు నేను హాస్యపాత్రగా మారకూడదు. నేను ఇచ్చిన మాటను తప్పకూడదు. నేను నీకు నిజంగా చెప్పుతున్నాను.
శ్రీమార్కండేయ ఉవాచ। యద్యేవం మునిశార్దూల కురుష్వ వచనం మమ। సప్తద్వీపవతీం పృథ్వీం మా త్యక్త్వా కుత్రచిద్వ్రజ॥౬.౪.
శ్రీమార్కండేయుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ మునిశార్దూలా, ఇది నిజమే అయితే నా మాట విను. ఏడు ద్వీపాలతో కూడిన భూమిని వదిలిపెట్టి ఎక్కడికీ వెళ్లవద్దు.
ఏతస్మాత్పర్వతాత్క్షేత్రం హాటకేశ్వరసంజ్ఞితమ్। అస్తి నైర్ఋతదిగ్భాగే దేశే చానర్తసంజ్ఞకే॥౬.౪.
ఈ పర్వతం దగ్గర నుండి, నైరుతి దిశలో, అనర్త దేశంలో హాటకేశ్వరమనే పవిత్ర క్షేత్రం ఉంది.
తత్రాద్యం స్థాపితం లింగం హాటకేన సురోత్తమైః। యత్తత్సంకీర్త్యతే లోకే పాతాలే హాటకేశ్వరమ్॥౬.౪.
అక్కడ హాటకుడు మరియు ఉత్తమ దేవతలు మొదట లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించారు. అదే లోకంలో, పాతాళంలో హాటకేశ్వరమని ప్రసిద్ధి పొందింది.
పాతాలజాహ్నవీతోయం యత్రైవాస్తి ద్విజోత్తమ। ఉద్ధృతే శంభునా లింగే వినిష్క్రాంతం రసాతలాత్॥౬.౪.
ఓ ఉత్తమ ద్విజా, అక్కడ పాతాళజాహ్నవీ జలాలు ఉన్నాయి. శంభుడు లింగాన్ని పాతాళం నుండి పైకి తీసినప్పుడు ఆ జలాలు బయటపడ్డాయి.
తత్ర ప్రవిశ్య యత్నేన పాతాలం వసుధాధిపః। కరోతు జాహ్నవీతోయే స్నానం శ్రద్ధాసమన్వితః॥౬.౪.
అక్కడికి శ్రమతో ప్రవేశించి, భూమిపతి విశ్వాసంతో పాతాళజాహ్నవీ జలాల్లో స్నానం చేయాలి.
పశ్చాత్పశ్యతు తల్లింగం హాటకేశ్వరసంజ్ఞితమ్। భవిష్యతి తతః శుద్ధశ్చండాలత్వవివర్జితః॥౬.౪.
తర్వాత హాటకేశ్వరమనే ఆ లింగాన్ని దర్శించాలి. అప్పుడు అతడు పవిత్రుడై, చండాలత్వం నుండి విముక్తుడవుతాడు.
త్వమపి ప్రాప్స్యసి శ్రేయః పరం హృదయసంస్థితమ్। తతోన్యదపి యత్కించిత్తత్రైవ తపసి స్థితః॥౬.౪.
నీవు కూడా నీ హృదయంలో స్థిరమైన పరమ శ్రేయస్సును పొందుతావు. ఇంకా ఏదైనా కావాలంటే అక్కడే తపస్సు చేస్తూ ఉండి.
సూత ఉవాచ। తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా విశ్వామిత్రో మునీశ్వరః। త్రిశంకునా సమాయుక్తో గతస్తత్ర ద్రుతం తతః॥౬.౪.
సూతుడు చెప్పాడు: ఆయన మాటలు విని, మహర్షి విశ్వామిత్రుడు త్రిశంకుతో కలిసి వెంటనే అక్కడికి వెళ్లాడు.
పాతాలే దేవమార్గేణ ప్రవిశ్య నృపసత్తమమ్। త్రిశంకుం స్నాపయామాస విధిదృష్టేన కర్మణా॥౬.౪.
దేవమార్గం ద్వారా పాతాళంలోకి ప్రవేశించి, రాజులలో ఉత్తముడైన త్రిశంకుని విధిప్రకారం స్నానం చేయించాడు.
స్నాతమాత్రోథ రాజా స హాటకేశ్వదర్శనాత్। చండాలత్వేన నిర్ముక్తో బభూవార్కసమద్యుతిః॥౬.౪.
రాజు స్నానం చేసి, హాటకేశ్వరాన్ని దర్శించిన వెంటనే చండాలత్వం నుండి విముక్తుడై, సూర్యుని వంటి కాంతితో మెరిసిపోయాడు.
తతస్తం స మునిః ప్రాహ ప్రణతం గతకల్మషమ్। దిష్ట్యా ముక్తోసి రాజేంద్ర చండాలత్వేన సాంప్రతమ్॥౬.౪.
అప్పుడు ఆ ముని, పాపాలు తొలగిపోయి నమస్కరించిన రాజుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ రాజేంద్రా, నీకు ఇప్పుడు చండాలత్వం నుండి విముక్తి కలిగింది, ఇది నీ అదృష్టం.'
దిష్ట్యా ప్రాప్తః పరం తేజో దిష్ట్యా ప్రాప్తః పరం తపః। తస్మాద్యజస్వ సత్రేణ విధివద్దక్షిణావతా॥౬.౪.
'నీకు పరమ తేజస్సు లభించింది, పరమ తపస్సు లభించింది, ఇది నీ అదృష్టం. కాబట్టి, ఇక్కడే విధిగా, దక్షిణలతో కూడిన యజ్ఞం నిర్వహించు.'
యేన సంప్రాప్స్యసే సిద్ధిం నిత్యం యా హృదయే స్థితా। త్వత్కృతే ప్రార్థయిష్యామి స్వయం గత్వా పితామహమ్॥౬.౪.
'దీనివల్ల నీ హృదయంలో ఎప్పుడూ ఉండే సిద్ధిని పొందుతావు. నీ కోసం నేను స్వయంగా బ్రహ్మను కలిసి ప్రార్థిస్తాను.'
మఖాంశం సర్వదేవాద్యో యేన గృహ్ణాతి తే మఖే। తస్మాదత్రైవ సంభారాన్సర్వాన్యజ్ఞసముద్భవాన్। ఆనయ బ్రహ్మలోకాచ్చ యావదాగమనం మమ॥౬.౪.
'నీ యజ్ఞంలో మొదట అన్ని దేవతల నుండి భాగాన్ని స్వీకరించేవాడు — యజ్ఞానికి కావలసిన అన్ని వస్తువులను బ్రహ్మలోకంనుంచి నేను తిరిగి వచ్చే వరకు ఇక్కడకు తెప్పించు.'
బాఢమిత్యేవ సోఽప్యాహ స మునిః సంశితవ్రతః। పితామహముపాగమ్య ప్రణిపత్యాబ్రవీద్వచః॥౬.౪.
అతడు 'అలాగె' అని సమాధానమిచ్చి, ఆ నిశ్చయబుద్ధి ముని బ్రహ్మను దర్శించి, నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
యాజయిష్యామ్యహం భూపం త్రిశంకుం ప్రపితామహ। మానుషేణ శరీరేణ యేన గచ్ఛతి తే పదమ్॥౬.౪.
పితామహా! నేను త్రిశంకు మహారాజును యజ్ఞం చేయించిస్తాను. ఆ యజ్ఞంతో అతడు తన మానవ దేహంతోనే నీ లోకానికి చేరతాడు.
తస్మాదాగచ్ఛ తత్ర త్వం యజ్ఞవాటం పితామహ। సర్వైః సురగణైః సార్ధం శివవిష్ణుపురఃసరైః॥౬.౪.
కాబట్టి, పితామహా! నీవు శివుడు, విష్ణువు ముందుండగా, దేవతలందరితో కలిసి ఆ యజ్ఞస్థలానికి రా.
ప్రగృహాణ స్వహస్తేన యజ్ఞభాగం యథోచితమ్। సశరీరో దివం యాతి యేనాసౌ త్వత్ప్రసాదతః॥౬.౪.
నీవు నీ చేతితో యజ్ఞంలో నీకు కట్టిన భాగాన్ని స్వీకరించు. నీ అనుగ్రహంతో అతడు తన శరీరంతోనే స్వర్గానికి చేరతాడు.
బ్రహ్మోవాచ। న యజ్ఞకర్మణా స్వర్గఃస్వేన కాయేన లభ్యతే। ముక్త్వా దేహాంతరం బ్రహ్మంస్తస్మాన్మైవం వదస్వ మామ్॥౬.౪.
బ్రహ్ముడు ఇలా అన్నాడు: యజ్ఞకర్మలతో తన శరీరంతో స్వర్గాన్ని పొందడం సాధ్యం కాదు. శరీరం విడిచిన తర్వాతే బ్రహ్మాన్ని పొందగలం. అందుకే నాకు అలాంటి మాటలు చెప్పవద్దు.