తథా ఖ్యాతిమసౌ గంతా యథా దేవేన భాషితమ్
దేవుడు చెప్పినట్లు, దీని ఖ్యాతి అలా వ్యాపించబోతుంది.
అగ్రవేదీసమాచారస్త్యక్తతీర్థప్రతిగ్రహః ।। 4.2.98.
ముఖ్యమైన వేదిక వద్ద సరైన ఆచారం — తీర్థాల నుంచి బహుమతులు తీసుకోవడం వదిలేయడం.
అదాంభికోఽక్రూరమనాః సదైవాతిథివల్లభః
అతడు మాయ లేకుండా, మృదువైన మనసుతో, ఎప్పుడూ అతిథులకు ప్రియమైనవాడు.
విషమేషు శరైస్తీవ్రైః కారితస్త్వపదే పదమ్
కష్ట సమయంలో, గట్టి బాణాలతో గాయపడి, నీవు అడుగుపదం వేసావు.
తయా చ ప్రేరితోఽపేయం పపౌ చాపి విమోహితః
ఆమె ప్రేరణతో, తాగకూడదనుకున్నదాన్ని తాగి, మాయలో పడిపోయాడు.
వైష్ణవాన్ధనినో దృష్ట్వా క్షణం వైష్ణవవేషభృత్
విష్ణువుకు బంధించబడినవారిని, ఒక్క క్షణమైనా, వైష్ణవ వేషధారణలో చూసినవారు —
శివభక్తాన్సమాలోక్య కించిచ్చ పరిదిత్సుకాన్
శివభక్తులను చూసి, కొంతైనా ఇవ్వాలని కోరుకున్నవారిని చూసినవారు —
శిఖీ చోపగ్రహకరః సర్వేభ్యోఽసత్ప్రతిగ్రహీ
శిఖధారి, అందరి నుండి అనుచితమైన బహుమతులు స్వీకరించాడు.
ఏవం తస్య ప్రవృత్తస్య కశ్చిత్పర్వతదేశతః
అలా అతడు ప్రవర్తిస్తున్నప్పుడు, కొంతమంది పర్వత ప్రాంతం నుండి వచ్చినవారు —
స్నాత్వా స చక్రసరసి కథయిష్యతి చేతి వై
చక్ర సరస్సులో స్నానం చేసి, అతడు చెప్పబోతున్నాడు అని అంటారు.
అస్తి కశ్చిత్ప్రతిగ్రాహీ యస్మై దద్యామహం ధనమ్ 4.2.98.
బహుమతులు స్వీకరించేవాడు ఎవరో ఉన్నాడు, అతనికి నేను ధనం ఇవ్వాలి.
ఉద్దిష్ట ఉపవిష్టోసౌ యో జపేద్ధ్యానముద్రయా
ఎవరిని సూచించి కూర్చోబెట్టారో, ధ్యాన ముద్రతో జపం చేసే వాడు —
ఇతి తేషాం వచః శ్రుత్వా స గత్వా తత్సమీపతః
వారు చెప్పిన మాటలు విని, అతడు అక్కడికి వెళ్లి వారిని సమీపించాడు.
మాముద్ధర మహావిప్ర తీర్థం మే సఫలీకురు
"మహానుభావుడా, నన్ను పైకి తీసి, నా తీర్థయాత్రను ఫలప్రదంగా చేయి," అని అడిగాడు.
అథాక్షమాలికాం కర్ణే కృత్వా ధ్యానం విసృజ్య చ
అప్పుడు అతడు తన జపమాలను చెవిలో పెట్టి, ధ్యానం విడిచిపెట్టాడు.
తస్య సంజ్ఞాం స వై బుద్ధ్వా ప్రోవాచాతి ప్రహృష్టవత్
అతని ఉద్దేశాన్ని గ్రహించి, అతడు ఆనందంతో మాట్లాడాడు.
ఇతి తద్వచనం శ్రుత్వా త్యక్త్వా మౌనమువాచ హ
ఆ మాటలు విని, తన మౌనాన్ని విడిచి, అతడు మాట్లాడాడు.
పరం తేఽనుగ్రహార్థం తు కరిష్యామి ప్రతిగ్రహమ్
"నీకు పరమ మంగళం కలగాలని, నేను ఈ దానం స్వీకరిస్తాను."
యావదస్త్యఖిలం విత్తం తన్మధ్యే న్యస్య కస్యచిత్
"ఎంత సంపద ఉన్నదో అంతా, ఇతరుల మధ్య ఉంచి—"
తావత్తుభ్యం ప్రదాస్యామి విశ్వేశస్త్వం యతో మమ
"అంతా నీకే ఇస్తాను, ఎందుకంటే నువ్వే నా విశ్వేశ్వరుడవు."
యే వసంతీహ విశ్వేశ రాజధాన్యాం ద్విజోత్తమ 4.2.98.
"విశ్వేశ్వరుడా, ఈ రాజధానిలో నివసించే వారందరూ, ద్విజశ్రేష్ఠుడా—"
పరోద్ధరణశీలా యే యే పరేచ్ఛాప్రపూరకాః
"ఇతరులను రక్షించడంలో నిమగ్నులైనవారు, ఇతరుల కోరికలు నెరవేర్చేవారు—"
ఇతి తద్వచనం శ్రుత్వా ప్రహృష్టేంద్రియమానసః
ఆ మాటలు విని, అతని ఇంద్రియాలు, మనసు ఆనందంతో నిండిపోయాయి.
విశ్వేశః ప్రీయతాం చేతి ప్రోచ్య యాతో యథాగతః
"విశ్వేశ్వరుడు సంతోషించాలి," అని చెప్పి, వచ్చిన విధంగా వెళ్లిపోయాడు.
బహిర్నిర్గతమాత్రస్తు బహుభిః పరిభూయతే
బయటకు వెళ్లిన వెంటనే, అనేక మంది అతన్ని అవమానించారు.
అసావేవ హి చాండాలః సర్వలోకబహిష్కృతః
అతడు నిజంగా చాండాలుడు, అందరి చేతా త్రోసిపెట్టబడ్డవాడు.
స చ తద్భయతో గేహాత్కాకభీతదివాంధవత్
ఆ భయంతో, అతడు కాకులను చూసి భయపడే అంధుడిలా ఇంటి నుండి పారిపోయాడు.
స ఏకదా సంప్రధార్య గృహిణ్యా లోకదూషితః
ఒకసారి ఆలోచిస్తూ ఉండగా, అతడిని భార్య కూడా, జనమూ దూరంగా పెట్టారు.
మధ్యే మార్గం స గచ్ఛన్వై లక్షితస్తు సకాంచనః
మధ్య రోడ్డులో వెళ్తూ, అతడు బంగారు అలంకారం ధరించి ఉండటం గమనించారు.
నీత్వా తే తమరణ్యానీం తస్కరాః సపరిచ్ఛదమ్ 4.2.98.
అప్పుడు దొంగలు తమ సహాయులతో అతడిని అడవిలోకి తీసుకెళ్లారు.