పుండరీకాక్ష దైత్యారే దామోదర బలప్రియ
కమలనేత్రుడు, దైత్యులకు శత్రువు, దామోదరుడు, బలవంతాన్ని ఇష్టపడేవాడు —
విష్వక్చమూస్తార్క్ష్య రథవనమాలిన్నరోత్తమ
అన్ని సైన్యాలకు అధిపతి, గరుత్మంతునిపై సవారీ చేసేవాడు, వనమాల ధరించినవాడు, మానవుల్లో శ్రేష్ఠుడు —
నృసింహ యజ్ఞవారాహ గోపగోపాలవల్లభ
నృసింహుడు, యజ్ఞకర్త, వరాహావతారం, గోపులు గోపికలకు ప్రియమైనవాడు —
జయ చాణూరమథన జయ త్రైలోక్యరక్షణ
ఓ చాణూరుడిని సంహరించినవాడా, నీకు విజయము కలుగును గాక! మూడు లోకాలను రక్షించేవాడా, నీకు విజయము కలుగును గాక!
కౌస్తుభోద్భూషితోరస్క పూతనాధాతుశోషణ
కౌస్తుభమణి వక్షస్సు అలంకరించినవాడు, పూతన poison ను ఎండబెట్టినవాడు —
సహస్రశీర్షపురుష పురుహూత సుఖప్రద
వెయ్యి తలలతో ఉన్న పురుషుడు, ఇంద్రునికి సుఖాన్ని ప్రసాదించేవాడు —
ఇత్యాది నామమాలాభిః సంస్తువన్వనమాలినమ్ 4.2.95.
ఇలా ఎన్నో పేర్ల మాలతో వనమాల ధరించినవాడిని స్తుతించాడు.
వ్యాసో విశ్వేశభవనం సమాయాతః సుహృష్టవత్
వ్యాసుడు ఆనందంతో విశ్వేశ్వరుని నివాసానికి చేరుకున్నాడు.
విరాజమానసత్కంఠస్తులసీవరదామభిః
ఆయన గొంతు పవిత్రమైన తులసి హారాలతో ప్రకాశించేది.
వేణువాదనతత్త్వజ్ఞః స్వయం శ్రుతిధరోభవత్
వేణువాదన రహస్యాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, తానే వేదాలను గ్రహించినవాడు అయ్యాడు.
పునరూర్ధ్వభుజం కృత్వా దక్షిణం శిష్యమధ్యగః
తన కుడి చేయిని మళ్లీ పైకి ఎత్తి, శిష్యుల మధ్య నిలిచాడు.
పరినిర్మథ్య వాగ్జాలం సునిశ్చిత్యాసకృద్బహు
పదబంధాలను పూర్తిగా తిప్పికొట్టి, సత్యాన్ని పదే పదే బలంగా స్థాపించాడు.
ఇత్యాది శ్లోకసంఘాతం స్వప్రతిజ్ఞా ప్రబోధకమ్
ఇలాంటి శ్లోకాల సమాహారం అతని స్వప్రతిజ్ఞను మేల్కొలిపింది.
తస్తంభ తావత్తద్బాహుం స శైలాదిః స్వలీలయా
ఆ తర్వాత, తన లీలతో శైలాధిపతి ఆ చేయిని స్థిరంగా నిలిపాడు.
తతో గుప్తం సమాగమ్య విష్ణుర్వ్యాసమభాషత
తర్వాత, విష్ణువు రహస్యంగా వచ్చి వ్యాసునితో మాట్లాడాడు.
తవైతదపరాధేన భీతిర్మేపి మహత్తరా
నీ తప్పు వల్ల నాకు కూడా గొప్ప భయం కలిగింది.
తత్ప్రసాదాదహం చక్రీ లక్ష్మీశస్తత్ప్రభావతః 4.2.95.
అతని కృపవల్లే నేను చక్రాన్ని ధరించినవాడిని, లక్ష్మీ దేవిని పాలించే వాడిని అయ్యాను.
తద్భక్త్యా పరమైశ్వర్యం మయా లబ్ధం వరాత్తతః
అతనిపై ఉన్న భక్తితో, అతని వరంతో నేను పరమాధికారం పొందాను.
అన్యదాపి న వై కార్యా భవతా శేముషీదృశీ
ఇలాంటి అహంకారంతో మళ్లీ ఎప్పుడూ నీవు ప్రవర్తించకూడదు.
భుజస్తంభః కృతస్తేన నందినా దృష్టిమాత్రతః
నంది కేవలం చూపుతోనే నీ చేయి కఠినంగా మారిపోయింది.
యథా స్తోతుం భవానీశ ప్రభవాభి భవాంతకమ
ప్రభూ! నీవు సృష్టికి ఆది, అంతం అయినవాడవు. నిన్ను ఎవరూ ఎలా స్తుతించగలరు?
తతః సత్యవతీసూనుస్తథా స్తంభితదోర్లతః
అప్పుడా సత్యవతీ కుమారుడు చేయి కఠినంగా మారినవాడిగా నిలిచిపోయాడు.
యః క్షీరాబ్ధేర్మందరాఘాతజాతో జ్వాలామాలీ కాలకూటోతి భీమః
మందర పర్వతంతో పాల సముద్రాన్ని మథించినప్పుడు, అగ్నికిరీటంతో భయంకరంగా జన్మించినవాడు కాలకూటుడు.
యద్వాణోభూచ్ఛ్రీపతిర్యస్య యంతా లోకేశో యత్స్యందనం భూః సమస్తా
వాడి మాట శ్రీమహాలక్ష్మీ నాథుడయ్యాడు, వాడి రథసారథి లోకనాథుడు, వాడి రథం మొత్తం భూమి.
యం కదర్పో వీక్షమాణః సమానం దేవైరన్యైర్భస్మజాతః స్వయం హి
దేవతలతో సమానమని భావించి మన్మథుడు వాడిని చూచినప్పుడు, తానే బస్మమయ్యాడు.
యం వై వేదో వేద నో నైవ విష్ణుర్నోవా వేధా నో మనో నైవ వాణీ 4.2.95.
వేదాలు కూడా వాడిని పూర్తిగా తెలుసుకోలేవు; విష్ణువు, బ్రహ్మ, మనస్సు, వాక్కు కూడా కాదు.
యస్మిన్సర్వం యస్తు సర్వత్ర సర్వో యో వై కర్తా యోఽవితా యోఽపహర్తా
అందులోనే అన్నీ ఉన్నాయి, అన్ని చోట్ల ఉన్నవాడు, సర్వం అయినవాడు, సృష్టికర్త, రక్షకుడు, సంహారకుడు కూడా వాడే.
యస్యైకాఖ్యా వాజిమేధేన తుల్యా యస్యా న త్యా చైకయాల్పేంద్రలక్ష్మీః
వాడి ఒక్క పేరే అశ్వమేధ యాగానికి సమానం; ఆ ఒక్క పేరుతో ఇంద్రుడి ఐశ్వర్యం కూడా తక్కువే.
నాన్యం దేవం వేద్మ్యహం శ్రీమహేశాన్నాన్యం దేవం స్తౌమి శంభోర్ఋతేఽహమ్
శ్రీమహేశ్వరుడిని తప్ప ఇంకెవరినీ నేను దేవుడిగా గుర్తించను; శంభువును తప్ప ఇంకెవరినీ నేను స్తుతించను.
ఇత్థం యావత్స్తౌతి శంభుం మహర్షిస్తావన్నందీ శాంభవాద్దృక్ప్రసాదాత్
మహర్షి శంభువును ఎంతకాలం స్తుతించాడో, అంతవరకూ నంది శంభువు కృపతో చూపు నిలిపాడు.