అథ సా నర్మదా పుణ్యా విధిపూర్వాం ప్రతిష్ఠితిమ్
అప్పుడా పవిత్రమైన నర్మదా, విధి ప్రకారం ప్రతిష్ఠను పొందింది.
తతః శంభుః ప్రసన్నోభూఽత్తస్యై నద్యై శుభాత్మనే
తర్వాత శంభు సంతోషంతో, ఆ మంగళకరమైన నదికి అనుగ్రహించాడు.
సరిద్వరా నిశమ్యేతి రేవా ప్రాహ మహేశ్వరమ్
అదంతా విని, నదుల్లో శ్రేష్ఠమైన రేవా, మహేశ్వరునితో ఇలా చెప్పింది:
నిర్ద్వంద్వా త్వత్పదద్వంద్వే భక్తిరస్తు మహేశ్వర
ఓ మహేశ్వరా! నీ పాదయుగళంపై నిరంతర భక్తి కలుగనీ.
ప్రోవాచ చ సరిచ్ఛేష్ఠే త్వయోక్తం యత్తథాస్తు తత్ 4.2.92.
నదుల్లో శ్రేష్ఠురాలు ఇలా చెప్పింది: 'మీరు చెప్పినట్లే అగునుగాక.'
యావంత్యో దృషదః సంతి తవ రోధసి నర్మదే
నర్మదా! నీ తీరాల్లో ఎంతమంది రాళ్లు ఉన్నాయో,
అన్యం చ తే వరం దద్యా తమప్యాకర్ణయోత్తమమ్
నీకు ఇంకొక వరం ఇస్తాను; ఈ ఉత్తమ వరాన్ని కూడా విను.
సద్యః పాపహరా గంగా సప్తాహేన కలిందజా
గంగా పాపాలను వెంటనే తొలగిస్తుంది; కలిందీ ఏడురోజుల్లో పాపాలను పోగొడుతుంది.
అపరం చ వరం దద్యాం నర్మదే దర్శనాఘహే
నర్మదా! నీ దర్శనం మాత్రమే పాపాలను నశింపజేస్తుంది — ఇదీ ఇంకొక వరం.
యత్తల్లింగం మహాపుణ్యం ముక్తిం దాస్యతి శాశ్వతీమ
ఆ మహాపుణ్య లింగం శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.
ప్రణమిష్యంతి యత్నేన మహాశ్రేయోభివృద్ధయే
ఎవరైనా శ్రద్ధతో నమస్కరిస్తే, వారికి పరమ శ్రేయస్సు కలుగుతుంది.
పరం హి నర్మదేశస్య మహిమా కోపి చాద్భుతః
నర్మదా మహిమ నిజంగా అపూర్వమైనదీ, అద్భుతమైనదీ.
నర్మదాపి ప్రహృష్టాసీత్పావిత్ర్యం ప్రాప్య చాద్భుతమ్
నర్మదా నది అపూర్వమైన పవిత్రతను పొందిన ఆనందంతో ఉల్లాసంగా మారింది.
వాక్యం మృకండజమునేస్తేపి శ్రుత్వా మునీశ్వరాః
మృకండుని మాటలు విని, ఆ మహర్షులు ఎంతో శ్రద్ధగా వినిపించారు.
పాపకంచుకముత్సృజ్య ప్రాప్స్యతి జ్ఞానముత్తమమ్ ।। 4.2.92.
పాపపు పొగడిని వదిలి, మనిషి ఉత్తమమైన జ్ఞానాన్ని పొందుతాడు.
ఇదానీం కథయ స్కంద సతీశ్వర సముద్భవమ్
ఇప్పుడు, ఓ స్కందా, సతీశ్వరుని ఉద్భవాన్ని వివరించు.
స్కంద ఉవాచ మిత్రావరుణసంభూత కథయామి కథాం శృణు
స్కందుడు ఇలా అన్నాడు: మిత్రావరుణుల నుండి జన్మించిన కథను నేను చెబుతాను, విను.
పురా తతాప సుమహత్తపః శతధృతిర్మునే
పూర్వం శతధృతిః అనే ఋషి గొప్ప తపస్సు చేశాడు, ఓ మునీంద్రా.
ఉవాచ చాపి బ్రహ్మాణం నితరాం బ్రాహ్మణప్రియః
ఆయన బ్రాహ్మణులను ఎంతో ఇష్టపడే బ్రహ్మను కూడా సంభాషించాడు.
తదా త్వం మే భవ సుతో దేవీ దక్షసుతాఽస్తు చ
అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నాడు: నువ్వు నా కుమారుడవు కావాలి, దేవీ దక్షుని కుమార్తె కావాలి.
ఇతి శ్రుత్వా మహాదేవః సర్వదో బ్రహ్మణో వరమ్
ఇలా విని, సర్వదాత మహాదేవుడు బ్రహ్మ నుండి వరం పొందాడు.
బ్రహ్మంస్త్వద్వాంఛితం భూయాత్కిమదేయం పితామహ
బ్రహ్మా, నీ కోరిక నెరవేరాలి; పితామహా, ఏ పేరును ఇవ్వాలి?
రుదన్స ఉత్తానశయో బ్రహ్మణో ముఖమైక్షత
అతడు ఏడుస్తూ, వెనుకపడుకుని బ్రహ్మ ముఖాన్ని చూశాడు.
కిం మాం జనకమాప్యాపి త్వం రోదిషి ముహుర్ముహుః
నీకు నేను తండ్రినై ఉన్నా, నువ్వు ఎందుకు మళ్లీ మళ్లీ ఏడుస్తున్నావు?
నామ్నే రోదిమి మే స్రష్టుర్నామ దేహి పితామహ 4.2.93.
నాకు పేరు కావాలి అని నేను ఏడుస్తున్నాను; ఓ సృష్టికర్తా, ఓ పితామహా, నాకు పేరు పెట్టు.
యది వేత్సి తదాచక్ష్వ మహత్కౌతూహలం హి మే
నీవు తెలుసుకుంటే చెప్పు, నాకు చాలా ఆసక్తిగా ఉంది.
రోదనే కారణం వచ్మి శృణు కుంభసముద్భవ
నేను ఎందుకు ఏడుస్తున్నానో చెబుతాను, విను, ఓ కుంభంలో పుట్టినవాడా.
మనసీతి విచారోభూద్దేవస్య పరమాత్మనః
పరమాత్మ అయిన దేవుని మనసులో ఒక ఆలోచన కలిగింది.
సత్యలోకాధినాథస్య చతురాస్యస్య వేధసః
ఆ ఆలోచన సత్యలోకాధిపతి, నాలుగు ముఖాలున్న సృష్టికర్త బ్రహ్మకు సంబంధించినది.
కిం బుద్ధివైభవం ధాతుః శంభునా మనసీక్షితమ్ । యేనానందాశ్రు సంభారో బాల్యేప్యభవదీశితుః
శంభుడు తన మనసులో ధాతువు యొక్క బుద్ధి వైభవాన్ని ఆలోచించాడు; దాని వలన, భగవంతుని బాల్యంలో కూడా ఆనందబాష్పాలు ఉప్పొంగాయి.