ప్రావర్తత మహాయాగో హృష్టపుష్టమహాజనః
ప్రజలు ఆనందంగా, సమృద్ధిగా ఉండగా గొప్ప యజ్ఞం ప్రారంభమైంది.
భగిన్యోపి చ యా దేవి తవ తత్ర సభర్తృకాః
దేవీ, నీ సోదరీమణులు కూడా వారి భర్తలతో అక్కడ ఉన్నారు.
ఇతి దేవీ సమాకర్ణ్య సతీ దక్షకుమారికా
అలా వినిపించిన తరువాత, సతీదక్ష కుమారికా దేవి,
ఉవాచ చ భవత్వేవం శరణం భవ ఏవ మే 4.2.88.
అమ్మింది: 'అలా జరగనీ, నీవే నాకు శరణు.'
ద్రుతమేవ సముత్తస్థౌ ప్రణనామ చ శంకరమ్
ఆమె వెంటనే లేచి, శంకరునికి నమస్కరించింది.
చరణౌ శరణం తే మే దేహ్యనుజ్ఞా సదాశివ
సదాశివా, నీ పాదాలే నాకు శరణు ఇవ్వు, అనుమతి దయచేయు.
మా నిషేధీః ప్రార్థయామి యాస్యమి పితురంతికమ్
నీవు నన్ను ఆపవద్దు, నేను వేడుకుంటున్నాను; నాన్నగారి దగ్గరకు వెళ్తాను.
అథోక్తా శంభునా దేవీ మృడాన్యుత్తిష్ఠ భామిని
అప్పుడు శంభుడు దేవిని ఇలా అన్నాడు: 'లేచి రా, మృదువైనవాడివి.'
లక్ష్మ్యా అపి చ సౌభాగ్యం బ్రహ్మాణ్యై కాంతిరుత్తమా
లక్ష్మీదేవికి సౌభాగ్యం ఉంది, బ్రహ్మాణికి అత్యుత్తమ కాంతి ఉంది.
త్వయా చ శక్తిమానస్మి మహదైశ్వర్యరక్షణే
నీ వల్ల నేను మహత్తర ఐశ్వర్యాన్ని కాపాడే శక్తిని పొందాను.
ఏతత్సృజామి పామ్యద్మి త్వల్లీలాప్రేరితోంగనే
అమ్మా! నీ లీలకు ప్రేరణగా, ఈ లోకాన్ని నేను సృష్టించి పోషిస్తున్నాను.
శివా శివోదితం చేతి శ్రుత్వాప్యాహ మహేశ్వరమ్
శివుడు చెప్పిన మాటలు వినిన దేవి, మహేశ్వరునికి ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
మనో మే చరణద్వంద్వే తవ స్థాస్యతి నిశ్చలమ్
నా మనస్సు నీ రెండు పాదాల వద్ద స్థిరంగా నిలిచి ఉంటుంది.
శంభుః కాత్యాయనీవాక్యామితి శ్రుత్వా తదాబ్రవీత్ 4.2.88.
కాత్యాయనీ మాటలు విని శంభుడు అప్పుడు ఇలా అన్నాడు.
మచ్ఛక్తి ధారిణీ త్వం వా సృజైవాన్యాం క్రతుక్రియామ్
నీవే నా శక్తిని ధరించినవాడివి, ఇంకొక యజ్ఞాన్ని నిర్వహించు.
అన్యానాశు విధేహి త్వమృషీనార్త్విజ్యకర్మణి
ఋషులకు యజ్ఞంలో కర్మకాండలు చేయడానికి వెంటనే ఇతరులను నియమించు.
పితుర్యజ్ఞోత్సవో నాథ ద్రష్టవ్యోఽత్ర మయా ధ్రువమ్
ప్రభూ! నా తండ్రి యజ్ఞోత్సవాన్ని నేను తప్పక ఇక్కడ చూడాలి.
కః ప్రతీపయితుం శక్తశ్చేతో వా జలమేవ వా
మనస్సైనా, నీళ్లైనా, ఎవరు ఎదిరించగలరు?
నిశమ్యేతి పునః ప్రాహ సర్వజ్ఞో భూతనాయకః
ఇలా విని, భూతాల అధిపతి, సర్వజ్ఞుడు మళ్లీ మాట్లాడాడు.
అద్య ప్రాచీం యియాసుం త్వాం వారయేత్పంగువాసరః
ఈ రోజు పూర్వదిక్కు వెళ్లదలచిన నిన్ను, ఒక లెమ్మెడు రోజు అడ్డుకుంటుంది.
అద్య సప్తదశో యోగో వియోగోద్య తనోఽశుభః
ఈ రోజు పదిహేనవ సంయోగం, ఇప్పుడే జరిగే వేరుదూరం శుభం కాదు.
మా గా దేవి గతాద్య త్వం నహి ద్రక్ష్యసి మాం పునః
దేవీ! నువ్వు ఈ రోజు వెళ్లవద్దు, లేకపోతే నన్ను మళ్లీ చూడలేవు.
తదా తన్వంతరేణాపి కరిష్యే తవ దాసతామ్
ఈ శరీరం లేకపోయినా, నేను నీ సేవకుడిగా ఉంటాను.
పరిక్షుబ్ధమనోవృత్తిం స్త్రియం వా పురుషం తు వా 4.2.88.
స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, ఎవరి మనస్సు కలతలో ఉందో—
పరం న దేవి గంతవ్యం మహామానధనేచ్ఛుభిః
దేవీ! గొప్ప గౌరవం లేదా ధనాన్ని కోరుతూ, ఎవరూ ముందుకు పోకూడదు.
యథా సింధుగతా సింధుర్న పునః పరివర్తతే
సముద్రాన్ని చేరిన నది మళ్లీ వెనక్కి తిరిగి రాదు కదా.
తథా త్వమేవ మే నాథో భవిష్యసి భవాంతరే
అలాగే, మరొక జన్మలో కూడా నీవే నాకు రక్షకుడవుగా ఉంటావు.
ఇత్యుక్త్వా నిర్యయౌ దేవీ కోపాంధీకృతలోచనా
ఇలా చెప్పి, ఆ దేవి కోపంతో కళ్లు ఎర్రబడి బయటకు వెళ్లింది.
న ననామ మహాదేవం న చ చక్రే ప్రదక్షిణమ్
ఆమె మహాదేవునికి నమస్కరించలేదు, ప్రదక్షిణ కూడా చేయలేదు.
అప్రణమ్య మహేశానమకృత్వాపి ప్రదక్షిణమ్
మహేశ్వరునికి నమస్కరించక, ప్రదక్షిణ చేయక,