తథాపి శాంభవీ శక్తిర్వేదే విష్ణుః ప్రపఠ్యతే 4.2.87.
అయినా, వేదంలో శాంభవీ శక్తి గురించి చెప్పబడింది; విష్ణువు ఘనంగా ప్రకటించబడుతున్నాడు.
దీక్షితో యోశ్వమేధానాం శతస్య కులిశాయుధః
వంద అశ్వమేధ యజ్ఞాలకు దీక్ష పొందినవాడు, వజ్రాయుధాన్ని ధరించినవాడు.
పునరారాధ్య భూతేశం ప్రాపైకామమరావతీమ్
మళ్ళీ భూతేశ్వరుణ్ని ఆరాధించి, ఒక్క అమరావతిని పొందాడు.
బలం తస్యాఖిలైర్జ్ఞాతం శ్వేతం పాశయతః పురా
అతని శక్తి అందరికీ అప్పుడే తెలిసింది, శ్వేతుడిని పాశంతో బంధించినప్పుడు.
పార్ష్ణిగ్రాహ్యభవద్రుద్రో దేవాచార్యస్య వై తదా
ఆ సమయంలో పాదములచే పట్టబడే రుద్రుడు దేవతలకు గురువుగా మారాడు.
తం విదంతి వసిష్ఠాద్యాస్తవార్త్విజ్యం భజంతి యే
వసిష్ఠుడు మొదలైన యాజ్ఞికులు ఆయనను గుర్తిస్తారు.
ప్రావర్తంతర్షయోన్యేపి గౌరవాత్తవ తే క్రతౌ
నీపై గౌరవంతో ఇతర ఋషులు కూడా నీ యజ్ఞంలో పాల్గొన్నారు.
తదా క్రతుఫలాధీశం విశ్వేశం త్వం సమాహ్వయ
అందువల్ల, యజ్ఞఫలాల అధిపతి అయిన విశ్వేశ్వరుడిని నీవు ఆహ్వానించాలి.
సతి తస్మ్నిమహాదేవే విశ్వకర్మైకసాక్షిణి
అందులో మహాదేవుడు, సృష్టికి ఏకైక సాక్షిగా ఉన్నప్పుడు,
యథా జడాని బీజాని న ఫలంతి స్వయం తథా
ఎలా నిష్క్రియమైన విత్తనాలు తాముగా ఫలించవో,
అర్థహీనా యథా వాణీ ధర్మహీనా యథా తనుః ।। 4.2.87.
అలాగే, అర్థం లేని మాటలు, ధర్మం లేని శరీరం ఫలించవు.
గంగాహీనా యథా దేశాః పుత్రహీనా యథా గృహాః
గంగా లేని ప్రాంతాలు, కుమారులు లేని ఇళ్ళు ఎలా ఉంటాయో,
మంత్రిహీనం యథా రాజ్యం శ్రుతిహీనా యథా ద్విజాః
మంత్రి లేని రాజ్యం, వేదాలు లేని ద్విజులు ఎలా ఉంటారో,
దర్భహీనా యథా సంధ్యా తిలహీనం చ తర్పణమ్
దర్భ లేని సంధ్యావందనం, నువ్వులు లేని తర్పణం ఎలా ఉంటాయో,
ఇత్థం దధీచినాఖ్యాతం జగ్రాహ వచనం న తత్
ఇలా దధీచి చెప్పినా, అతడు ఆ మాటలను స్వీకరించలేదు.
ప్రోవాచ చ భృశం క్రుద్ధః కా చింతా తవ మే క్రతోః
అతడు చాలా కోపంతో ఇలా అన్నాడు: 'నా యజ్ఞానికి నీకు ఏమి సంబంధం?'
తాని సిద్ధ్యంతి నియతం యథార్థకరణాదిహ
ఇక్కడ యథావిధిగా చేసిన పనులు తప్పకుండా ఫలిస్తాయి.
స్వకర్మసిద్ధయే చాథ సర్వ ఏవ హి చేశ్వరః
తన తన పనులు సిద్ధించేందుకు ప్రభువు అందరిలోనూ ఉన్నాడు.
తత్తథాస్తు పరం సాక్షీ నార్థం దద్యాచ్చ కుత్రచిత్
అలా జరగనీ, పరమసాక్షి ఎక్కడా ఫలితాన్ని ఇవ్వకూడదు.
జడాని సర్వకర్మాణి న ఫలంతీశ్వరం వినా
ప్రభువు లేకుండా అన్ని పనులు నిష్క్రియంగా ఉండి ఫలించవు.
జడాన్యపి చ బీజాని కాలం సంప్రాప్యవాత్మనః 4.2.87.
నిష్క్రియమైన విత్తనాలు కూడా తగిన కాలం వచ్చినప్పుడు తమ స్వభావాన్ని చూపిస్తాయి.
ఆదిదేశ సమీపస్థానాలోక్య పరితస్త్వితి 4.2.87.
అతడు చుట్టూ చూసి, దగ్గర ఉన్నవారికి ఆదేశాలు ఇచ్చాడు.
బ్రహ్మఘోషేణ తారేణ వ్యోమశబ్దగుణం స్ఫుటమ్ 4.2.87.
బ్రహ్మధ్వనితో ఆ నాదంతో ఆకాశధ్వని లక్షణం స్పష్టంగా తెలిసింది.
విద్యాధరైర్ననందే చ వసుధా వవృధే భృశమ్ ఇత్థం ప్రవృత్తేఽథ మునిః కైలాసం నారదో యయౌ
విద్యాధరుల ఆనందంతో భూమి ఎంతో అభివృద్ధి చెందింది. ఇలా జరిగాక, ముని నారదుడు కైలాసానికి వెళ్లాడు.
అగస్త్య ఉవాచ శివలోకం సమాసాద్య మునినా బ్రహ్మసూనునా
అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మ కుమారుడైన ముని శివలోకాన్ని చేరాడు.
స్కంద ఉవాచ శృణు కుంభజ వక్ష్యామి నారదేన మహాత్మనా
స్కందుడు ఇలా అన్నాడు: కుంభజా! మహాత్ముడైన నారదుడు చెప్పినదాన్ని నేను నీకు చెబుతాను, విను.
మునిర్గగనమార్గేణ ప్రాప్య తద్ధామ శాంభవమ్
ఆ ముని ఆకాశ మార్గంలో ప్రయాణించి శంభువు నివాసాన్ని చేరాడు.
తదుద్దిష్టాసనం భేజే పశ్యంస్తత్క్రీడనం పరమ్
అతడు సూచించిన ఆసనంలో కూర్చొని, ఆ పరమమైన క్రీడను చూశాడు.
తదౌత్సుక్యేన స మునిః ప్రేర్యమాణ ఉవాచ హ నారద ఉవాచ దేవదేవ తవ క్రీడాఖిలం బ్రహ్మాండగోలకమ్
ఆ సమయంలో ఉత్సుకతతో నారదుడు ఇలా అన్నాడు: దేవదేవా! నీ ఆడిన ఆట అంతా బ్రహ్మాండమంతటిదే.
కృష్ణాః కృష్ణేతరా యా వై తిథయస్తాశ్చ సారికాః
కృష్ణపక్షం, శుక్లపక్షం అనే పక్షాలు ఆ ఆటలో పక్షులవంటివి.