ప్రాప్యామరావతీం శక్రస్తతో దివిషదాం పురః
అమరావతిని చేరిన ఇంద్రుడు, దేవతల సమక్షంలో
ఆగత్య పునరప్యత్ర శంభోరానందకాననే 4.2.81.
మళ్ళీ ఇక్కడికి వచ్చి, శంభువు ఆనందకాననంలో
తారకేశాత్పశ్చిమత ఇంద్రేశ్వరమితీరితమ్
తారకేశుని పశ్చిమవైపున ఇంద్రేశ్వరుడు ఉన్నాడు.
తద్దక్షిణే శచీశశ్చ స్వయం శచ్యా ప్రతిష్ఠితః
ఆయన దక్షిణంగా శచీతో కలిసి ప్రతిష్ఠించబడిన శచీశుడు ఉన్నాడు.
తత్సమీపేస్తి రంభేశో బహుసౌఖ్యసమృద్ధిదః
దగ్గరలో రంభేశుడు ఉన్నాడు, అతడు ఎంతో ఆనందం, ఐశ్వర్యం ప్రసాదిస్తాడు.
తదర్చనాత్ప్రసీదంతి లోకపాలాః సమృద్ధిదాః తద్దర్శనేన ధైర్యం స్యాద్రాజ్యే రాజకులాదిషు
అక్కడ పూజచేస్తే లోకపాలకులు సంతోషించి ఐశ్వర్యాన్ని ఇస్తారు; అక్కడ దర్శనం చేస్తే రాజులకు, రాజకుటుంబాలకు ధైర్యం కలుగుతుంది.
ధర్మేశాద్దక్షిణే పూజ్యం తత్త్వేశాఖ్యం పరం నరైః
ధర్మేశుని దక్షిణంగా ఉన్న తత్త్వేశుడిని మనుషులు పూజించాలి.
ధర్మేశాత్పూర్వదిగ్భాగే వైరాగ్యేశం సమర్చయేత్
ధర్మేశుని తూర్పువైపున వైరాగ్యేశుని పూజించాలి.
జ్ఞానేశ్వరం తథైశాన్యాం జ్ఞానదం సర్వదేహినామ్
ఈశాన్య దిశలో జ్ఞానేశ్వరుడు ఉన్నాడు, అతడు అందరికీ జ్ఞానం ప్రసాదిస్తాడు.
తద్దర్శనాద్భవేన్నృణామైశ్వర్యం మనసేప్సితమ్
ఆయనను దర్శించడంవల్ల మనుషులకు మనసులో కోరుకున్న ఐశ్వర్యం లభిస్తుంది.
ఏతాన్యవశ్యం సంసేవ్య నరః ప్రాప్నోతి శాశ్వతమ్
ఇవన్నీ తప్పక సేవిస్తే మనిషి శాశ్వతాన్ని పొందుతాడు.
యచ్ఛ్రుత్వాపి నరో ఘోరే సంసారాబ్ధౌ న మజ్జతి 4.2.81.
ఇది వినడమే అయినా భయంకరమైన సంసారసముద్రంలో మనిషి మునగడు.
దమస్య పుత్రస్తత్రాసీద్దుర్దమో నామ పార్థివః
అక్కడ దముని కుమారుడైన దుర్దమ అనే రాజు ఉండేవాడు.
హరేత్పురంధ్రీః ప్రసభం పౌరాణాం కామమోహితః
అతడు కామమోహంతో, పట్టణంలోని ఇతరుల భార్యలను బలవంతంగా తీసుకున్నాడు.
అదండ్యాన్దండయాంచక్రే దండ్యేష్వాసీత్పరాఙముఖః
నిర్దోషులను శిక్షించి, దోషులను శిక్షించకుండా వదిలేవాడు.
వివాసితాః స్వవిషయాత్తేన సన్మతిదాయినః
మంచి సలహా ఇచ్చేవారిని తన రాజ్యంలోనుంచి వెళ్లగొట్టాడు.
పరదారేషుసంతుష్టః స్వదారేషు పరాఙ్ముఖః
ఇతరుల భార్యలతో సంతృప్తిగా ఉండి, తన భార్యల పట్ల నిర్లక్ష్యంగా ఉండేవాడు.
హారిణౌ సర్వపాపానాం సర్వవాంఛితదాయినౌ
వారు అన్ని పాపాలను తొలగించి, కోరుకున్నది అన్నీ ఇచ్చేవారు.
స్వప్రజాస్వేక ఉదితో ధూమకేతురివాపరః
తన ప్రజల్లో అతడు ఒక్కడే పొగతో కూడిన ధూమకేతువులా వెలిగాడు, మరొకడు వేరే విధంగా వెలిగాడు.
స కదాచిన్మృగయుభిః పాపర్ధి వ్యసనాతురః
ఒకసారి, పాపకార్యాలలో మునిగిపోయి, వేటలో మక్కువతో వేటగాళ్లతో బయలుదేరాడు.
ఏకాకీ దైవయోగేన దుర్దమః సోఽవనీపతిః । ధన్వీ తురంగమారుఢోఽవిశదానందకాననమ్
ఒక్కడే, విధి వల్ల, ఆ జయించలేని భూమిపతి విల్లు పట్టుకుని, గుర్రంపై కూర్చొని ఆనందక అరణ్యంలోకి ప్రవేశించాడు.
స విలోక్యాథ సర్వత్ర పాదపా నవకేశినః 4.2.81.
అక్కడ అతడు చుట్టూ అన్ని వైపులా కొత్త ఆకులతో అలంకరించబడిన చెట్లు చూశాడు.
సుగంధేన సుశీతేన సుమదేన సువాయునా
అందమైన సువాసనతో, చల్లని, ఆనందాన్ని కలిగించే, మృదువైన గాలితో ఆ ప్రదేశం నిండిపోయి ఉంది.
కేవలం మృగయా జాతస్తత్ఖేదో న వ్యపావ్రజత్
అతడు కేవలం వేటలోనే ఉన్నా, ఆ అలసట మాత్రం అతడిని వదలలేదు.
అథావరుహ్య తురగాత్స భూపాలోతివిస్మితః
తర్వాత, గుర్రం నుండి దిగిన రాజు ఎంతో ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
ధన్యోస్మ్యహం ప్రసన్నోస్మి ధన్యే మేద్య విలోచనే
నేను ఎంత అదృష్టవంతుడినో, సంతోషంగా ఉన్నాను, శుభదృష్టి కలిగినవాడిని.
పునర్నినింద చాత్మానం ధర్మపీఠ ప్రభావతః
మళ్ళీ, ధర్మపీఠానికి ఉన్న మహిమను గుర్తు చేసుకుని, తనను తాను నిందించుకున్నాడు.
జంతూద్వేగకరం మూఢం ప్రజాపీడనపండితమ్
జంతువులకు బాధ కలిగించే, ప్రజలను ఇబ్బంది పెట్టడంలో మాత్రమే నిపుణుడైన మూర్ఖుడిని.
అద్యయావన్మమ గతం వృథాజన్మాల్పమేధస
ఈ రోజు వరకు నా జీవితం వృథా అయింది, ఎందుకంటే నాకు తక్కువ బుద్ధి ఉంది.
ఏవం బహు వినింద్య స్వం నత్వా ధర్మేశ్వరం విభుమ్
ఇలా తనను తాను ఎక్కువగా నిందించుకుని, ధర్మేశ్వరుడైన పరమేశ్వరుడికి నమస్కరించాడు.