ఏకో బ్రాహ్మణదాయాద ఉజ్జయిన్యా ఇహాగతః
ఉజ్జయినీ నుండి ఒకే ఒక్క బ్రాహ్మణ సంతానుడు ఇక్కడికి వచ్చాడు.
స్థలీం పాశుపతీం కాశీం స విలోక్య సమంతతః
ఆయన పాశుపతీ కాశీ ప్రాంతాన్ని చుట్టూ చూసాడు.
కృతలింగసమర్చైశ్చ భూతిభూషితవర్ష్మభిః
స్థాపితమైన లింగాన్ని భక్తితో పూజిస్తూ, శరీరాన్ని భస్మతో అలంకరించినవారు అక్కడ ఉన్నారు.
బభూవానందితమనా వ్రతం జగ్రాహ చోత్తమమ్
ఆయన మనసు ఆనందంతో నిండిపోయింది, అప్పుడు అతను అత్యుత్తమ వ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
స చ శిష్యో వశిష్ఠోభూత్సర్వపాశుపతోత్తమః
ఆయన అన్ని పాశుపతులలో శ్రేష్ఠుడైన వశిష్ఠుని శిష్యుడయ్యాడు.
విభూత్యాహరహః స్నాతి త్రికాలం లింగమర్చయన్
ప్రతి రోజు భస్మను ధరిస్తూ, మూడుసార్లు స్నానం చేసి లింగాన్ని పూజించేవాడు.
స ద్వాదశాబ్దదేశీయో వశిష్ఠో గురుణా సహ
ఆ వశిష్ఠుడు తన గురువుతో కలిసి అక్కడ పన్నెండు సంవత్సరాలు ఉన్నాడు.
యత్ర గత్వా న శోచంతి కించిత్సంసారిణః క్వచిత 4.2.77.
అక్కడికి వెళ్లిన వారు, ఎక్కడా, ఏ విషయమై కూడా సంసార బంధనంలో ఉన్న వారు బాధపడరు.
అసిధారం గిరిం ప్రాప్య వశిష్ఠస్య తపస్వినః
కత్తిలా పదునైన కొండను చేరుకున్న వశిష్ఠుడు, ఆ తపస్వి—
పశ్యతాం తాపసానాం చ విమానే సార్వకామికే
తపస్వులు చూస్తుండగా, అన్ని కోరికలు తీరే దివ్య విమానంలో—
యస్తు కేదారముద్దిశ్య గేహాదర్ధపథేప్యహో
ఎవరైనా, ఇంటి నుంచి అర్ధమార్గంలోనైనా, కేదారాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకుని బయలుదేరితే—
తదాశ్చర్యం సమాలోక్య స వశిష్ఠస్తపోధనః
ఆ అద్భుతాన్ని చూసి, తపస్సులో నిండిన వశిష్ఠుడు ఆశ్చర్యపోయాడు.
అథ కృత్వా స కైదారీం యాత్రాం వారాణసీమగాత్
తర్వాత, కేదార యాత్రను పూర్తి చేసి, వారణాసికి వెళ్లాడు.
ప్రతి చైత్రం సదా చైత్ర్యాం యావజ్జీవమహం ధ్రువమ్
ప్రతి సంవత్సరం, చైత్రమాసంలో, నేను జీవించేవరకు ఇదే చేస్తాను అని నిశ్చయించుకున్నాడు.
తేన యాత్రాః కృతాః సమ్యక్ షష్టిరేకాధికా ముదా
అలా, ఆనందంతో, అతను అరవై ఒక యాత్రలను పూర్తిగా చేసాడు.
పునర్యాత్రాం స వై చక్రే మధౌ నికటవర్తిని
మళ్లీ, వసంతం సమీపంలో ఉన్నప్పుడు, అతను యాత్రను మొదలుపెట్టాడు.
తపోధనైస్తన్నిధనం శంకమానైర్నివారితః
తపస్వులు, అతని మరణం సమీపంలో ఉందేమో అని భయపడి, అతన్ని ఆపారు.
తతోపి న తదుత్సాహభంగోభూద్దృఢచేతసః 4.2.77.
అయినా, అతని దృఢమైన మనస్సు మారలేదు, అతని ఉత్సాహం తగ్గలేదు.
ఇతి నిశ్చితచేతస్కే వశిష్ఠే తాపసే శుచౌ
ఈ విధంగా, దృఢనిశ్చయంతో ఉన్న, పవిత్రమైన హృదయాన్ని కలిగిన వశిష్ఠ మహర్షికి నేను ఇలా చెప్పాను.
స్వప్రేమయా స సంప్రోక్తో వశిష్ఠస్తాపసోత్తమః
నా హృదయపూర్వక ప్రేమతో, తపస్సులో అగ్రగణ్యుడైన వశిష్ఠుడిని నేను సంభోదించాను.
అభీష్టం చ వరం మత్తః ప్రార్థయస్వావిచారితమ్
నీకు కావలసిన వరాన్ని ఎలాంటి సందేహం లేకుండా నన్ను అడుగు.
తతోపి స మయా ప్రోక్తః స్వప్నో మిథ్యాఽశుచిష్మతామ్
ఆ తరువాత నేను అతనితో ఇలా చెప్పాను: 'ఓ పవిత్రహృదయుడా, ఆ కల నిజం కాదు.'
వరం బ్రూహి ప్రసన్నోస్మి స్వప్నశంకాం త్యజ ద్విజ
నీవు కోరిన వరాన్ని చెప్పు, నేను సంతోషంగా ఉన్నాను. ఆ కలపై ఉన్న నీ అనుమానాన్ని వదిలిపెట్టు, ఓ ద్విజుడా.
ఇత్యుక్తం మే సమాకర్ణ్య వరయామాస మామితి
ఇలా నేను చెప్పిన మాటలు విని, వశిష్ఠుడు తన వరాన్ని అడగడం ప్రారంభించాడు.
యది ప్రసన్నో దేవేశ తదా మే సానుగా ఇమే
ఓ దేవతాధిపతీ, మీరు నిజంగా సంతోషంగా ఉంటే, నా వెంట ఉన్న వీరందరికీ కూడా వరం కలగాలి.
దేవి తస్యేదమాకర్ణ్య పరోపకృతిశాలినః
ఓ దేవీ, ఇతరుల మేలుకోసం ప్రయత్నించే వశిష్ఠుడు ఇలా అడిగిన మాటలు విని—
పునః పరోపకరణాత్తత్తపో ద్విగుణీకృతమ్
ఇతరులకు మేలు చేసినందువల్ల, అతని తపస్సు మరింత రెట్టింపు అయింది.
స వశిష్ఠో మహాప్రాజ్ఞో దృఢ పాశుపతవ్రతః 4.2.77.
అతడు మహాజ్ఞాని, దృఢమైన పాశుపతవ్రతాన్ని పాటించే వశిష్ఠుడు.
తతస్తత్తపసాకృష్టః కలామాత్రేణ తత్ర హి
ఆ తపస్సు ప్రభావంతో, క్షణంలోనే అక్కడికి ఆకర్షితుడయ్యాడు.
తతః ప్రభాతే సంజాతే సర్వేషాం పశ్యతామహమ్
ఆ తరువాత, ఉదయం వచ్చినప్పుడు, అందరూ చూస్తుండగా—