వరం విషమపిప్రాశ్యం శివస్వం నైవ భక్షయేత్
శివునికి చెందినదాన్ని తినడం కన్నా విషం తినడమే మేలైనది.
శివస్య పరిపుష్టాంగాః స్పర్శనీయా న సాధుభిః
శివుని నర్మాల్యంతో పెరిగిన శరీరాలను సద్భక్తులు తాకకూడదు.
కశ్చిత్కాకః సమాలోక్య మండూకీం తామితస్తతః
ఒక కాకి ఆ బొద్దింకను చూసి, అటు ఇటు వచ్చి దగ్గరికి వచ్చింది.
వర్షాభ్వీ తేన సా క్షిప్తా కాకేన క్షేత్రబాహ్యతః
వర్షాకాలంలో ఆ బొద్దింకను కాకి పట్టుకుని ఆ క్షేత్రం బయటకు తీసుకెళ్లింది.
ప్రదక్షిణీకరణతో లింగస్యస్పర్శనాదపి
ఆమె లింగాన్ని ప్రదక్షిణ చేసి, తాకినందువల్ల,
శుభావయవసంస్థానా శుభలక్షణలక్షితా
ఆమెకు శుభలక్షణాలతో కూడిన అందమైన రూపం కలిగింది.
సమ్యగ్గీతరహస్యజ్ఞా నితరాం మధురస్వరా 4.2.74.
ఆమెకు పాట రహస్యాలపై సంపూర్ణ జ్ఞానం ఉండేది, ఆమె స్వరం ఎంతో మధురంగా మ్రోగేది.
తానా ఏకోనపంచాశ తాలా ఏకోత్తరంశతమ్
పాటలో నలభై తొమ్మిది స్వరాలు, వంద ఒకటి తాళాలు ఉన్నాయి.
షడ్వింశద్రాగరాగిణ్య ఇతి రాగి ముదావహాః
ఇరవై ఆరు రాగాలు ఉంటాయి, వాటి ప్రతి ఒక్కదానికి ప్రత్యేకమైన భావం ఉంటుంది. ఆ రాగాలు ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయి.
యావంత ఏవ తాలాః స్యు రాగాస్తావంత ఏవ హి
ఎన్ని తాళాలు ఉన్నాయో, అంతే రాగాలు కూడా ఉన్నాయి; నిజంగా, రాగాల సంఖ్య తాళాలకు సమానంగా ఉంటుంది.
మాధవీ మధురాలాపా సదోంకారం సమర్చయేత్
మాధవీ తన మధురమైన మాటలతో, ఓంకార ధ్వనితో పూజ చేసేది.
ప్రాగ్జన్మవాసనాయోగాదోంకారం బహ్వమంస్త వై
మునుపటి జన్మల వాసనల ప్రభావంతో, ఆమె ఓంకారాన్ని ఎంతో గౌరవించేది.
దమనస్థైర్యమగమద్యోగేనేవ మహాత్మనః
ఆమె నియమం, స్థిరత వల్ల మహాత్ముడి స్థితిని పొందింది.
అతంద్రితమనా ఆసీత్సా తల్లింగ నిరీక్షణే
ఆమె మనస్సు ఎటూ తేలకుండా, ఆ లింగాన్ని చూస్తూ కూర్చొని ఉండేది.
తావత్కాలస్తయా సాధ్వ్యా మహాన్విఘ్నోఽనుమీయతే లింగానవేక్షణాత్తత్ర ప్రాయశ్చిత్తం కథం భవేత
ఆ సతీ తాను అక్కడ ఉన్నంతకాలం, లింగాన్ని చూడకపోవడం వల్ల గొప్ప అడ్డంకి ఏర్పడింది; దీనికి ఎలాంటి ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి?
ఇతి సంచితయంత్యేవ సేవాం తత్యాజ నోంకృతేః
ఆమె సేవను కొనసాగిస్తూ, ఓంకార పూజను ఎప్పుడూ వదలలేదు.
నాన్య ద్దిదృక్షిణీ తస్యా అక్షిణీ శ్రుతిగే అపి 4.2.74.
ఆమె కన్నులు మరే దాన్ని చూడాలని కోరలేదు, ఆమె చెవులు మరే ధ్వనిని వినాలని ఆశించలేదు.
తస్యాః శబ్దగ్రహౌ నాన్య శబ్దగ్రహణతత్పరౌ
ఆమె వినికిడి శక్తి మరే ఇతర ధ్వనులపై ఆసక్తి చూపలేదు, మరే శబ్దాన్ని గ్రహించేందుకు ప్రయత్నించలేదు.
నాన్యత్ర చరణౌ తస్యాశ్చరతః సుఖవాంఛయా
ఆమె పాదాలు మరెక్కడికీ పోక, సుఖాన్ని కోరుతూ మాత్రమే నడిచేవి.
ఓంకారం ప్రణవం సారం పరబ్రహ్మప్రకాశకమ్
ఓంకారం అనేది ప్రణవ స్వరం, ఇది పరబ్రహ్మను వెల్లడించే సారం.
సదక్షరం చాదిరూపం విశ్వరూపం పరావరమ్
అది శాశ్వతమైన అక్షరం, ఆది రూపం, విశ్వరూపం, పైకీ లోకికీ అతీతమైనది.
సర్వలోకైకజనకం సర్వలోకైకరక్షకమ్
అది అన్ని లోకాలకూ ఏకైక సృష్టికర్త, అన్ని లోకాలకూ ఏకైక రక్షకుడు.
ఆద్యంతరహితం నిత్యం ర్శివం శంకరమవ్యయమ్
అది ఆది అంతం లేని, నిత్యమైనది, మంగళకరమైనది, శంకర స్వరూపమైనది, అవినాశి.
నిరుపాధిం నిరాకారం నిర్వికారం నిరంజనమ్
అది లక్షణాల్లేని, రూపములేని, మార్పులేని, మలినతలేని స్వరూపం.
స్వాత్మారామమనంతం చ సర్వగం సర్వదర్శినమ్
తనంతట తానే ఆనందించే, ఎక్కడైనా ఉండే, అన్నీ చూసే పరిమితి లేని వాడిని.
వాగింద్రియం తదీయం చ ప్రోచ్చరత్తదహర్నిశమ్
ఆయన మాటలు, ఇంద్రియాలు ఎప్పుడూ చురుకుగా ఉండి, పగలు రాత్రి మాట్లాడుతూనే ఉంటాయి.
ఏతన్నామాక్షరరసం రసయంతీ దివానిశమ్ 4.2.74.
ఈ అక్షరాల సారాన్ని రుచి చూస్తూ, వారు పగలు రాత్రి ఆనందిస్తారు.
సంమార్జనం రంగమాలాః ప్రాసాదం పరితః సదా
అక్కడ ఎప్పుడూ ఆలయం చుట్టూ ఊదలు, రంగస్థలానికి పూలమాలలు, శుభ్రపరిచే పనులు జరుగుతుంటాయి.
తత్ర పాశుపతా యే వై ప్రణవేశార్చనే రతాః
అక్కడ పాశుపతులు, ప్రణవేశ్వరుని పూజలో మునిగి ఆనందిస్తారు.
వైశాఖస్య చతుర్దశ్యామేకదా సా తు మాధవీ
వైశాఖ మాసంలో పద్నాలుగవ తిథినాడు ఒకసారి ఆ మాధవీ ఉత్సవం జరిగింది.