చైత్రకృష్ణప్రతిపదం సమారభ్య ప్రయత్నతః
చైత్రమాసంలో కృష్ణపక్షం మొదటి రోజు నుంచి, శ్రద్ధతో ప్రారంభించాలి.
ఏతేషాం వార్షికీ యాత్రా సుమహోత్సవపూర్వకమ్
ఈ లింగాలకు ప్రతి సంవత్సరం గొప్ప ఉత్సవంతో యాత్ర జరుగుతుంది.
మునే చతుర్దశైతాని మహాలింగాని యత్నతః
మునీశ్వరా, ఈ పద్నాలుగు మహా లింగాలను శ్రద్ధతో పూజించాలి.
క్షేత్రస్య పరమం తత్త్వమేతదేవ ప్రియే ధ్రువమ్
ప్రియమైనవాడా, ఈ క్షేత్రానికి ఇదే పరమ సత్యం, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
క్షేత్రస్యోపనిషచ్చైషా ముక్తిబీజమిదం పరమ్
ఈ క్షేత్రానికి ఇదే ఉపనిషత్తు, ముక్తికి ఇదే పరమ బీజం.
ఏకైకస్యాస్య లింగస్య మహిమాద్యంత వర్జితః
ఈ ప్రతి లింగానికి మహిమకు మొదలు, ముగింపు ఉండదు.
ఇతి శ్రుత్వా మునే ప్రాహ దేవీ హృష్టతనూరుహా
ఇవి విని, మునీశ్వరా, దేవీ ఆనందంతో కాంతివంతంగా మాట్లాడింది.
తచ్ఛ్రుత్వోత్సుకతాం ప్రాప్తం మనో మేతీవ వల్లభ ।। 4.2.73.
ఇవి విని, ప్రియమైనవాడా, నా మనసు చాలా ఆసక్తితో నిండిపోయింది.
యదుక్తం లిగమేకైకం మహాసారతరం పరమ్
ప్రతి లింగం గురించి చెప్పినది ఎంతో గొప్పది, మిగతా అన్నింటికన్నా ముఖ్యమైనది.
ప్రత్యేకం మహిమానం మే బ్రూహ్యేషాం భువనేశ్వర
ఈ లింగాల ప్రతిదాని గొప్పతనాన్ని నేను చెబుతాను, భువనేశ్వరా.
ఓంకారేశస్య లింగస్య కథమత్ర సమాగమః
ఓంకారేశ్వరుని లింగం, ఓంకారంతో ఎలా కలిసిందో చెప్పండి.
కిమాత్మకోఽయమోంకారో మహిమాస్య చ కో హర
ఈ ఓంకారానికి స్వరూపం ఏమిటి? దాని గొప్పతనం ఏమిటి, హరా?
మృడానీవాక్సుధామేతాం విధాయ శ్రుతిగోచరామ్
ఓ మృడా, ఈ మధురమైన మాటలను అందరికీ వినిపించేలా చెప్పండి.
యథోంకారస్య లింగస్య ప్రాదుర్భావ ఇహాభవత్
ఇక్కడ ఓంకార లింగం ఎలా ప్రकटమైందో చెప్పబడింది.
పురానందవనే చాత్ర బ్రహ్మణా విశ్వయోనినా
పూర్వం ఆనందవనంలో, జగత్తుకు మూలమైన బ్రహ్మద్వారా ఇది జరిగింది.
పూర్ణే యుగసహస్రేఽథ భిత్త్వా పాతాలసప్తకమ్
వెయ్యే యుగాలు పూర్తయిన తర్వాత, ఏడు పాతాళాలను చీల్చుకుంటూ
యదంతరావిరభవన్నిర్వ్యాజేన సమాధినా
నిస్స్వార్థమైన ధ్యానంతో లోపల నుండి అసలు తత్వం వెలుగులోకి వచ్చింది.
యోభూచ్చటచటాశబ్దః స్ఫుటతో భూమిభాగతః ।। 4.2.73.
అప్పుడు భూమి భాగం నుండి స్పష్టంగా చటచట మంటలతో కూడిన శబ్దం వినిపించింది.
స్రష్టావిసృష్ట తద్ధ్యానో యావదున్మీల్యలోచనే
సృష్టికర్త ఆ ధ్యానాన్ని విడిచిపెట్టి, తన కళ్లను తెరిచాడు.
అకారం సత్త్వసంపన్నమృక్క్షేత్రం సృష్టిపాలకమ్
అప్పుడు అతడు 'అ' అనే అక్షరాన్ని, సత్వగుణంతో కూడిన భూమిని, సృష్టిని కాపాడే రూపాన్ని చూశాడు.
ఉకారమథ తస్యాగ్రే రజోరూపం యజుర్జనిమ్
ఆ తర్వాత, దాని ముందుగా, రాజోగుణ స్వరూపమైన 'ఉ' అనే అక్షరాన్ని, యజుర్వేదానికి మూలాన్ని చూశాడు.
నీరవధ్వాంతసంకేత సదనాభం తదగ్రతః
దాని ముందుగా, అంతులేని చీకటి సంకేతాన్ని, ఆధారం లేని గృహాన్ని పోలినదాన్ని చూశాడు.
సామ్నో యోనిం లయే హేతుం సాక్షాద్రుద్రస్వరూపిణమ్
సామవేదానికి మూలాన్ని, లయానికి కారణాన్ని, ప్రత్యక్షంగా రుద్రుని స్వరూపంగా చూశాడు.
విశ్వరూపమయాకారం సగుణం వాపి నిర్గుణమ్
అతడు జగత్తంతా వ్యాపించిన రూపాన్ని, గుణాలతో కూడినదానిని లేదా గుణరహితమైనదానిని చూశాడు.
శవ్దబ్రహ్మేతి యత్ఖ్యాతం సర్వవాఙ్మయకారణమ్
అది శబ్దబ్రహ్మ అని ప్రసిద్ధి, అన్ని మాటలకు కారణమైనదిగా తెలిసింది.
కారణం కారణానాం చ జగద్యోనిం చ తం పరమ్
అది కారణాలకు కారణం, జగత్తుకు పరమ మూలమైనది.
అవనాదోమితి ఖ్యాతం సర్వస్యాస్య ప్రభావతః
ఈ మహిమ వల్ల దీనిని 'అవనాదం' అని పిలుస్తారు.
అరూపోపి సరూపాఢ్యః స ధాత్రా నేత్రగీకృతః తతస్తార ఇతి ఖ్యాతో యస్తం బ్రహ్మా వ్యలోకయత్ ।। 4.2.73.
ఆయనకు రూపం లేకపోయినా అనేక రూపాలతో ఉన్నవాడు. సృష్టికర్త ఆయనను కన్నులతో చూడగలిగేలా చేశాడు. అందుకే బ్రహ్మ ఆయనను చూచి 'తార' అని పిలిచాడు.
ప్రణూయతే యతః సర్వైః పరనిర్వాణకాముకైః
పరమ మోక్షాన్ని కోరే అందరితో ఆయనను స్తుతిస్తారు.
స్వసేవితారం పురుషం ప్రణయేద్యః పరంపదమ్
తనను సేవించే మనిషిని పరమ పదానికి చేర్చేవాడు ఆయనే.