అథ సా కథయామాస దనుజాపహృతేః కథామ్ రత్నేశ్వరం వరావాప్తిం స్వప్నావస్థాం విహాయ చ।।4.2.67.
ఆమె దానవుని అపహరణం, రత్నేశ్వరుని వరప్రదానం, స్వప్న స్థితిని విడిచిపెట్టడం గురించి కథను చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.
యావద్బహిః సమాగచ్ఛేద్రమ్యాద్రత్నేశమండపాత 4.2.67.
అంతలో, అందమైన రత్నేశ మండపం బయట ఎవరో వచ్చారు.
వినివేదితవృత్తాంతో రత్నేశానుగ్రహస్య చ 4.2.67.
అక్కడ జరిగిన సంగతులు, రత్నేశుని అనుగ్రహం గురించి తెలియజేశారు.
మూర్తః షడాననస్తత్ర తవ పుత్రః సుమధ్యమే 4.2.67.
సుందర నడుము కలిగినవాడా, అక్కడ నీ కుమారుడు షడాననుడిగా రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ఇతిహాసమిమం శ్రుత్వా నారీ వా పురుషోపివా
ఈ కథను వినేవారు, వారు స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా,
అన్యచ్చ శృణు విప్రేంద్ర వృత్తాతం తత్ర సంభవమ్
ఇంకా విను బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, అక్కడ జరిగిన సంగతుల వివరాన్ని చెబుతాను.
ఇత్థం కథాం ప్రకుర్వాణే రత్నశేస్య మహేశ్వరే
రత్నేశ మహేశ్వరుని కథను చెబుతుండగా,
మహిషాసురపుత్రోసౌ సమాయాతి గజాసురః
అక్కడ మహిషాసురుని కుమారుడు గజాసురుడు వచ్చాడు.
యత్రయత్ర ధరాయాం స చరణం ప్రమిణోతి హి
భూమిపై అతడు ఎక్కడ అడుగు పెట్టినా,
ఊరువేగేన తరవః పతంతి శిఖరైః సహ
అతని తొడల బలంతో చెట్లు, వాటి కొమ్మలతో సహా నేలకూలిపోతాయి.
యస్య మౌలిజసంఘర్షాద్ఘ(?)నావ్యోమ త్యజంత్యపి
యువడి జటలు గట్టిగా రుద్దడంవల్ల, మేఘాలు ఆకాశాన్ని వదిలిపోతాయి.
యస్య నిఃశ్వాససంభారైరుత్తరంగా మహాబ్ధయః
యువడి ఊపిరితో మహాసముద్రాలు అలలతో ఉప్పొంగుతుంటాయి.
యోజనానాం సహస్రాణి నవయస్య సముచ్ఛ్రయః
యువడి ఎత్తు తొమ్మిది వేల యోజనాలు ఉంటుంది.
యన్నేత్రయోః పింగలిమా తథా తరలిమా పునః
యువడి కళ్లకు పింగళవర్ణం, మళ్లీ మెరుపు తళుకులు ఉంటాయి.
యాంయాం దిశం సమభ్యేతి సోయం దుఃసహ దానవః 4.2.68.
ఏ దిక్కున వెళ్ళినా, ఈ భయంకరమైన దానవుడిని ఎవ్వరూ తట్టుకోలేరు.
బ్రహ్మలబ్ధవరశ్చాయం తృణీకృతజగత్త్రయః
బ్రహ్మదేవుని వరం పొందిన వాడు, మూడు లోకాలను గడ్డి తంతువుల్లా తక్కువగా చూస్తున్నాడు.
తతస్త్రిశూలహేతిస్తమాయాంతం దైత్యపుంగవమ్
ఆ తర్వాత, త్రిశూలాన్ని ఆయుధంగా తీసుకుని, ఆ గొప్ప దానవుని మీద దాడిచేశావు.
ప్రోతస్తేన త్రిశూలేన స చ దైత్యో గజాసురః
ఆ త్రిశూలంతో గాయపడి, గజాసురుడు అనే దానవుడు చనిపోయాడు.
తవ హస్తే మమ వధః శ్రేయానేవ పురాంతక
పురాంతకా! నీ చేతిలో నా మరణం నిజంగా మిగతా అన్నిటికన్నా మేలైనదే.
కించిద్విజ్ఞప్తుమిచ్ఛామి అవధేహి మమేరితమ్
నేను కొంత చెప్పాలనుకుంటున్నాను; దయచేసి నా మాటలు విను.
త్వమేకో జగతాం వంద్యో విశ్వస్యోపరి సంస్థితః
ఈ లోకాలందరికీ నీవే పూజ్యుడు, సృష్టికి పైగా స్థిరంగా ఉన్నవాడవు.
ధన్యోస్మ్యనుగృహీతోస్మి త్వత్త్రిశూలాగ్రసంస్థితః
నీ త్రిశూలపు అగ్రభాగంలో నిలబడి, నేను ధన్యుడిని, నీ కృపకు పాత్రుడిని.
ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా దేవదేవః కృపానిధిః
అతని మాటలు విని, దేవతల దేవుడు, కరుణాసముద్రుడు,
స్వానుకూల వరం బ్రూహి దదామి సుమతేఽసుర
నీకు కావలసిన వరాన్ని చెప్పు, జ్ఞానవంతుడైన అసురా! నేను నీకు ఇస్తాను.
ఇత్యాకర్ణ్య స దైత్యేంద్రః ప్రత్యువాచ మహేశ్వరమ్ గజాసుర ఉవాచ యది ప్రసన్నో దిగ్వాసస్తదా నిత్యం వసాన మే ।। 4.2.68.
ఇలా విని, దానవుల అధిపతి మహేశ్వరునికి ఇలా అన్నాడు: గజాసురుడు ఇలా చెప్పాడు — "ఓ దిక్కులే వస్త్రంగా ధరించినవాడా! నీవు సంతుష్టుడైతే, ఎప్పుడూ నాలో నివసించు."
ఇమాం కృత్తిం విరూపాక్ష త్వత్త్రిశూలాగ్నిపావితామ్
విరూపాక్షా! నీ త్రిశూలాగ్నిలో పవిత్రమైన ఈ చర్మం,
ఇష్టగంధిః సదైవాస్తు సదైవాస్త్వతికోమలా
ఎప్పుడూ మధురమైన సువాసనతో, ఎప్పుడూ చాలా మృదువుగా ఉండాలి.
మహాతపోఽనలజ్వాలాః ప్రాప్యాపి సుచిరం విభో
ప్రభూ! గొప్ప తపస్సు అగ్నిజ్వాలలు తాకిన తర్వాత కూడా, ఇది చాలా కాలం నిలిచిపోవాలి.
యది పుణ్యవతీ నైషా మమకృత్తిర్దిగంబర
ఈ స్త్రీ నిజంగా పుణ్యవంతురాలైతే, ఈ పని నా వల్ల కాదు, ఓ దికంబరా.
అన్యం చ మే వరం దేహి యది తుష్టోసి శంకర
ఓ శంకరా! నీవు సంతుష్టుడవైతే, నాకు మరొక వరం ఇవ్వు.