ఇతి లింగాంబుధేర్జాతాం పరిపీయ వచఃసుధామ్
అలా లింగసముద్రం నుంచి వచ్చిన ఆ మధురమైన మాటలను ఆస్వాదించి—
గతాథ వ్యోమమార్గేణ సఖీభిః స్వపితుర్గృహమ్ 4.2.67.
తర్వాత, ఆమే తన స్నేహితులతో కలిసి ఆకాశమార్గంలో నిద్రిస్తున్న తండ్రి ఇంటికి వెళ్లింది.
తాభిర్దిష్ట్యేతి దిష్ట్యేతి సఖీభిః పరినందితా
ఆమె స్నేహితులు 'ధన్యమా! ధన్యమా!' అని పలుకుతూ ఆమెను అభినందించారు.
యద్యాయాతి స తే రాత్రావద్య కౌమారహారకః
ఓ నిర్దోషినీ, ఆ రాత్రిని, నీ కౌమార్యాన్ని దొంగిలించేవాడు వస్తే—
గోచరీక్రియతేస్మాభిర్యథా స సుకృతైకభూః
అతడు, మంచి పనులు చేసే వాడు, కనిపించేలా మేము కాపలా ఉంటాము.
యాతాస్వస్మాసు హృష్టాసు భవతీ శయగౌరవాత్
మేమంతా ఆనందంతో వెళ్లిన తర్వాత, నువ్వు మంచం భారంతో అలా ఉండిపోతావు.
అహోభాగ్యోదయో నృణామహో పుణ్యసముచ్ఛ్రయః
ఓహో, మనుషులకు ఎంత అదృష్టోదయం! ఎంత పుణ్యఫలం పెరిగింది!
సత్యం వదంతి నాసత్యం దైవప్రాధాన్యవాదినః
దైవమే ప్రధానమని చెప్పేవారు నిజమే అంటున్నారు, అబద్ధం కాదు.
భవత్యా అపి చాస్మాకమేక ఏవ హి చోద్యమః
నీవు, మేము—మనందరికీ ఒకే లక్ష్యం ఉంది.
లోకానాం వ్యవహారోయమాలిప్రోక్తప్రసంగతః
పండితులు చెప్పిన మాటల వల్లే లోకంలో ఇలాంటి వ్యవహారం జరుగుతుంది.
ఇతి సంవ్యాహరంతీనామనంతోధ్వాఽతితుచ్ఛవత్
అలా వారు మాట్లాడుకుంటుండగా, ఆ అంతులేని మార్గం చాలా చిన్నదిగా అనిపించింది.
అథ ప్రాతః సముత్థాయ పునరేకత్ర సంగతాః ।। 4.2.67.
తర్వాత, ఉదయం లేచి, వారు మళ్లీ ఒకచోట కలుసుకున్నారు.
తూష్ణీం ప్రాప్యాథ కాశీం సా స్నాత్వా మందాకినీజలే
తరువాత, నిశ్శబ్దంగా కాశీకి చేరి, ఆమె మందాకినీ జలంలో స్నానం చేసింది.
నిర్వర్త్య నియమం సాథ లజ్జాముకులితేక్షణా
నియమాన్ని పూర్తిచేసి, సిగ్గుతో మొగ్గుతున్న కళ్లతో—
భవతీషు స్మరంత్యేవ తద్రత్నేశవచోఽమృతమ్
తన స్నేహితుల మధ్యలోనూ, ఆ రత్నాధిపతి చెప్పిన అమృతమైన మాటలను గుర్తు చేసుకుంటూనే ఉంది.
సవిశేషాంగసంస్కారాఽవిశం సంవేశమందిరమ్
ప్రత్యేకంగా అలంకరించబడిన శరీరంతో, ఆమె ఆ గృహంలోకి ప్రవేశించింది.
బలాత్స్వప్నదశాం ప్రాప్తా భావినోర్థస్య గౌరవాత్
బలవంతంగా, జరగబోయే సంగతుల భారంతో నేను కలలోకి జారిపోయాను.
తంద్రీ తదంగసంస్పర్శౌ మమ బోధాపహారకౌ
నిద్ర మత్తు, ఆ దేహం తాకడం రెండూ నా జ్ఞానాన్ని పోగొట్టేశాయి.
న జానే త్వథ కిం వృత్తం కాహం క్వాహం స చాథ కః
ఇప్పుడు నాకు ఏమి జరిగిందో, నేను ఎవరో, ఎక్కడ ఉన్నానో, అతను ఎవరో కూడా తెలియడం లేదు.
దోః కంకణేన రిపుణా క్వణితం తావదుత్కటమ్
శత్రువు చేతిపై ఉన్న కంకణం గట్టిగా మోగింది.
సుఖసంతానపీయూష హ్రదే పరినిమజ్య వై
ఆనందం, సుఖం అనే అమృతసరోవరంలో మునిగిపోయాను.
కింకులీయః స నో వేద్మి కిందేశీయః కిమాఖ్యకః 4.2.67.
అతను ఎవరో, ఏ ప్రాంతానికి చెందినవాడో, పేరు ఏమిటో నాకు తెలియదు.
అనల్పోత్కలితం చేతః పునస్తత్సంగమాశయా
నా మనసు బాగా కలవరపడి, మళ్లీ అతనితో కలవాలని తపిస్తోంది.
వయస్యా నిశిభుక్తస్య తస్యైవ పునరీక్షణమ్
అతనితో రాత్రి గడిపిన స్నేహితులు మళ్లీ అతనిపైనే చూపు పెట్టారు.
కాఽలీకమాలయో వక్తి స్నిగ్ధముగ్ధేసఖీజనే
కాళికా మాలయా మృదువుగా, అమాయకమైన స్నేహితుల మధ్య మధురంగా మాట్లాడింది.
దశమ్యవస్థా సన్నహ్యేద్బాధితుం మాధునా భృశమ్
పదవ స్థితిని జాగ్రత్తగా అదుపులో పెట్టాలి, ఎందుకంటే ప్రేమ చాలా బాధిస్తుంది.
ప్రవేపమానహృదయాః ప్రోచుర్వీక్ష్య పరస్పరమ్
మనసు వణుకుతూ, ఒకరిని ఒకరు చూస్తూ వారు మాట్లాడుకున్నారు.
స కథం ప్రాప్యతే భద్రే క ఉపాయో విధీయతామ్
అతన్ని ఎలా చేరుకోవచ్చు సఖీ? దానికి ఏదైనా మార్గం కనిపెట్టాలి.
ఇతి రత్నావలీ శ్రుత్వా ససందేహాం చ తద్గిరమ్
రత్నావళి మాటలు, ఆమె సందేహాన్ని విని,
ఇత్యర్ధోక్తేన సా బాలా యూయం కుంఠితశక్తయః
ఇలా అర్థాంతరంగా చెప్పి, 'మీరు అందరూ శక్తిలేని వారు' అని ఆ బాలిక అన్నది.