నారదాద్యైర్మునివరైరాబాల బ్రహ్మచారిభిః
నారదుడు మొదలైన మహర్షులు, చిన్నప్పటి నుంచే బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటిస్తూ, నిన్ను ధ్యానిస్తారు.
తంసూక్ష్మరూపమజమవ్యయమేకమాద్యం బహ్మాద్యగోచరమజేయమనంతశక్తిమ్
ఆ సూత్ష్మమైన, జననం లేని, నశించని, ఒక్కటైన, ఆదిగా ఉన్న, బ్రహ్మ మొదలైనవారికి అందని, జయించలేని, అనంతమైన శక్తి గలవాడవు నీవే.
ఏకైకమేవ తవ నామహరేన్మురారే జన్మార్జితాఘమఘినాం చ మహాపదాఢ్యమ్
హరి! మురాసురుని సంహరించినవాడా! నీ పేరులో ఒక్కదాని జపమే జన్మలుగా కూడిన మహా పాపాలను నశింపజేస్తుంది.
నారాయణేతి నరకార్ణవ తారణేతి దామోదరేతి మధుహేతి చతుర్భుజేతి
నారాయణా! నరకసముద్రం నుంచి రక్షించువాడా! దామోదరా! మధువు సంహరించినవాడా! నాలుగు భుజాలుగలవాడా!
యే త్వాం త్రివిక్రమ సదా హృది శీలయంతి కాదంబినీ రుచిర రోచిషమంబుజాక్షమ్
త్రివిక్రమా! మేఘాల సమూహంలా ప్రకాశించే కమలనేత్రుడా! ఎవరైతే ఎప్పుడూ హృదయంలో నిన్ను ధ్యానిస్తారో—
శ్రీవత్సలాంఛనహరేచ్యుతకైటభారే గోవిందతార్క్ష్య రథకేశవచక్రపాణే
శ్రీవత్స చిహ్నం ధరించిన హరి! అచ్యుతా! కైటభాసుర భారం మోసేవాడా! గోవిందా! గరుడుని వాహనుడా! కేశవా! చక్రాయుధుడా!
యైరర్చితోసి భగవంస్తులసీప్రసూనైర్దూరీకృతైణమదసౌరభదివ్యగంధైః
ప్రభూ! ఎవరైతే తులసి, పుష్పాలతో, గజగంధాన్ని మించిన దివ్య సుగంధాలతో నిన్ను పూజిస్తారో—
యద్వాచి నామ తవ కామదమబ్జనేత్ర యచ్ఛ్రోత్రయోస్తవ కథా మధురాక్షరాణి
కమలనేత్రుడా! నీవు అన్నపుడు కోరికలు తీరే నామమూ, చెవులారా వినే నీ కథలు మధురమైన అక్షరాలవీ—
యే త్వాం భజంతి సతతం భువిశేషశాయింస్తాఞ్ఛ్రీపతే పితృపతీంద్ర కుబేరముఖ్యాః 4.2.60.
శేషునిపై విశ్రాంతి తీసుకునే శ్రీపతీ! భూమిపై నిన్ను ఎప్పుడూ భజించే వారిని పితృదేవతలు, ఇంద్రుడు, కుబేరుడు మొదలైనవారు గౌరవిస్తారు.
యే త్వాం స్తువంతి సతతం దివితాన్స్తువంతి సిద్ధాప్సరోమరగణా లసదబ్జపాణే
కమలపాణీ! నిన్ను ఎప్పుడూ స్తుతించే వారిని దేవతలు, సిద్ధులు, అప్సరసలు, మరుత్గణాలు స్తుతిస్తారు.
త్వం హంసి పాసి సృజసి క్షణతః స్వలీలా లీలావపుర్ధర విరించినతాంఘ్రియుగ్మ
విరించిని కూడా ఆశ్రయించే నీ పాదాలు! నీవు క్షణంలోనే సృష్టించగలవు, రక్షించగలవు, నశింపజేయగలవు—అన్నీ నీ లీలతోనే.
స్తోతా త్వమేవ దనుజేంద్రరిపో స్తుతిస్త్వం స్తుత్యస్త్వమేవ సకలం హి భవానిహైకః
దానవేంద్రులకు శత్రువా! నీవే స్తోతా, నీవే స్తుతి, నీవే స్తుత్యుడు—ఈ లోకంలో అన్నీ నీవే.
ఇతి స్తుత్వా హృషీకేశమగ్నిబిందుర్మహాతపాః
ఇలా హృషీకేశుడిని స్తుతించిన అగ్నిబిందు మహాతపస్వి ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
శ్రీవిష్ణురువాచ వరం వరయ సుప్రీతస్తవాదేయం న కించన
శ్రీవిష్ణువు ఇలా అన్నాడు: 'వరం కోరుకో. నీ స్తోత్రంతో నేను ఎంతో సంతోషించాను. నీకు ఇవ్వలేని దేమీ లేదు.'
అగ్నిబిందురువాచ యది ప్రీతోసి భగవన్వైకుంఠేశ జగత్పతే
అగ్నిబిందు ఇలా అన్నాడు: 'ప్రభూ! వైకుంఠాధిపతీ! జగత్పతీ! మీరు సంతోషంగా ఉంటే—'
కృతానుజ్ఞోథ హరిణా భ్రూభంగేన స తాపసః
హరి తన కనుబొమ్మతో అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత, ఆ తపస్వి—
భగవన్సర్వగోపీహ తిష్ఠ పంచనదే హ్రదే
ప్రభూ! మీరు అన్ని గోవులతో కలిసి ఈ అయిదు నదుల తడిలో ఉండండి.
లక్ష్మీశే న వరో మహ్యమేష దేయోఽవిచారతః
లక్ష్మీ పతీ! ఈ వరం నాకు ఆలోచించకుండా ఇవ్వకూడదు.
ఇతి శ్రుత్వా వరం తస్యాగ్నిబిందోర్మధుసూదనః 4.2.60.
ఆమె వరాన్ని వినిన మధుసూదనుడు అగ్నిబిందువును శ్రద్ధగా ఆలకించాడు.
కాశీభక్తిమతాం పుంసాం ముక్తిమార్గం సమాదిశన్
కాశీని భక్తిగా పూజించే వారికి ముక్తి మార్గాన్ని ఆయన బోధించాడు.
మునే పునః ప్రసన్నోస్మి వరం బ్రూహి దదామి తే
మహర్షీ! నేను మళ్లీ సంతోషించాను. ఇంకో వరం అడుగు, నేను ఇస్తాను.
ఆదావేవ హి తిష్ఠాసురహమత్ర తపోనిధే
తపస్సు సంపదా! మొదటి నుంచే నేను ఇక్కడే ఉండాలని కోరుకున్నాను.
ప్రాప్య కాశీం సుదుర్మేధాః కస్త్యజేజ్జ్ఞానవాన్యది
కాశీని పొందినవాడు, జ్ఞానం ఉన్నవాడు, బుద్ధి తప్పిపోయినవాడు కాకపోతే, ఎందుకు వదులుతాడు?
అల్పీయసా శ్రమేణేహ వపుషో వ్యయమాత్రతః
ఇక్కడ, తక్కువ శ్రమతో, శరీరం అలసిపోయినంత మాత్రాన,
వినిమయ్య జరాజీర్ణం దేహం పార్థివమత్ర వై
వృద్ధమైన, జీర్ణమైన ఈ భౌతిక దేహాన్ని ఇక్కడ వదిలిపెట్టి,
న తపోభిర్న వా దానైర్న యజ్ఞైర్బహుదక్షిణైః
తపస్సుతో కాదు, దానాలతో కాదు, ఎన్నో దక్షిణలతో యజ్ఞాలతో కూడా కాదు,
అపి యోగం హి యుంజానా యోగినో యతమానసాః
యోగులు ఎంత ప్రయత్నించినా, యోగాన్ని ఆచరించినా కూడా,
ఇదమేవ మహాదానమిదమేవ మహత్తపః
ఇదే గొప్ప దానం, ఇదే పరమ తపస్సు.
స ఏవ విద్వాఞ్జగతి స ఏవ విజితేంద్రియః 4.2.60.
ఈ లోకంలో వాడే జ్ఞాని, వాడే ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.
తావత్స్థాస్యామ్యహం చాత్ర యావత్కాశీ మునే త్విహ
మహర్షీ! కాశీ ఉన్నంతవరకు నేను ఇక్కడే ఉంటాను.