సంతి సర్వత్ర ఫలినః పాదపాః ప్రతికాననమ్
ప్రతి అడవిలో ఎక్కడ చూసినా పండ్లు పండే చెట్లు కనిపిస్తాయి.
అన్యాన్యపి చ భక్ష్యాణి సర్వేషాం సులభాన్యహో
ఇంకా ఇతర తినదగిన పదార్థాలు కూడా అందరికీ సులభంగా లభిస్తున్నాయి, ఆశ్చర్యం!
పరం నో దృగ్గతాన్యేవ దూరే దూరే వ్రజంత్యహో
కానీ మన కళ్ల ముందున్నవి మాత్రం మళ్లీ మళ్లీ దూరంగా పోతున్నాయి, ఇదెంత విచిత్రం!
తస్యాంతికమహం ప్రాప్తః క్షుధయా పరిపీడితః
ఒకదాని దగ్గరకు నేను ఆకలితో బాధపడుతూ వెళ్లాను.
యావత్తం తు జిఘృక్షామి తావత్తద్వదనాంబుజాత్
దాన్ని పట్టుకోవాలనుకున్న క్షణంలో, ఆ కమలముఖం నుండి—
శివనామస్మరణతో మదీయమపి పాతకమ్
శివుని నామస్మరణ వల్ల నా పాపం కూడా
సీమస్థైః ప్రమథైర్నాహం సద్యో దృగ్గోచరీకృతః
ఆ సరిహద్దులో ఉన్న ప్రమథులు నన్ను వెంటనే చూడలేకపోయారు.
అంతర్గేహస్య సీమానం ప్రాప్తస్తేన సహాధునా 4.2.54.
ఇప్పుడు అతనితో కలిసి ఇంటి లోపలి సరిహద్దుకు చేరుకున్నాను.
ఆత్మానం బహుమన్యేహం త్వాం విలోక్యాధునా మునే
ఓ మునీశ్వరా, నిన్ను ఇప్పుడు చూసి నేను ఎంతో అదృష్టవంతుడినని అనిపిస్తోంది.
ఇతి ప్రేతవచః శ్రుత్వా స కృపాలుస్తపోధనః
ఆ ప్రేతవాక్యాలు విని, ఆ దయగల తపస్వి—
స్వోదరం భర యః సర్వే పశుపక్షిమృగాదయః
ప్రాణులు, పక్షులు, మృగాలు—అందరూ తమ పొట్ట నింపుకుంటూ జీవిస్తున్నారు.
తపసాద్య నిజేనాహం ప్రేతమేతమఘాతురమ్
నా తపస్సుతో ఈ పాపగ్రస్త ప్రేతాన్ని విమోచిస్తాను.
విమృశ్యేతి స వై చిత్తే పిశాచం ప్రాహ సత్తమః
ఇలా ఆలోచించి, ఆ మహాత్ముడు ఆ పిశాచునితో ఇలా అన్నాడు.
పిశాచ తే పిశాచత్వం తీర్థస్యాస్య ప్రభావతః
ఓ పిశాచా, ఈ తీర్థశక్తితో నీ పిశాచత్వం పోయిపోతుంది.
శ్రుత్వేతి స మునేర్వాక్యం ప్రేతః ప్రాహ ప్రణమ్య తమ్
మునివాక్యాలు విని, ఆ ప్రేతుడు నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
పానీయం పాతుమపి నో లభేయం మునిసత్తమ । స్నానస్య కా కథా నాథ రక్షేయుర్జలదేవతాః
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, నేను తాగడానికి నీళ్లు కూడా పొందలేను. స్నానం గురించి ఏమి చెప్పాలి? నీటిదేవతలు వాటిని కాపాడుతున్నారు.
పానస్యాప్యత్ర కా వార్తా జలస్పర్శోపి దుర్లభః
ఇక్కడ నీళ్లు తాగడం గురించి మాట్లాడటం అవసరమే లేదు, నీళ్లు తాకడమే చాలా కష్టమైపోయింది.
ఉవాచ చ తపస్వీ తం జగదుద్ధరణక్షమః 4.2.54.
అప్పుడు లోకాన్ని రక్షించగల తపస్వి అతనితో ఇలా అన్నాడు.
అస్మాద్విభూతిమాహాత్మ్యాత్ప్రేత కోపి న కుత్రచిత్
ఈ విభూతి మహిమ వల్ల ఎక్కడా కూడా ఎవ్వరూ ప్రేతయోనిలో బాధపడరు.
భాలం విభూతిధవలం విలోక్య యమకింకరాః
విభూతితో తెల్లగా ఉన్న నుదుటిని చూసి, యమదూతలు
అస్థిధ్వజాంకితం దృష్ట్వా యథా పాంథా జలాశయమ్
అస్థిధ్వజం గుర్తు చూసినప్పుడు, ప్రయాణికుడు నీటి చెరువు చూసినట్లు
కృతభూతి తనుత్రాణం శివమంత్రైర్నరోత్తమమ్
విభూతి, శివమంత్రాలతో శరీరాన్ని రక్షించుకున్న ఉత్తమ పురుషుడు
సర్వేభ్యో దుష్టసత్త్వేభ్యో యతో రక్షేదహర్నిశమ్
అతడు అన్ని దుష్టజీవుల నుండి రాత్రింబవళ్ళు రక్షణ పొందుతాడు.
భాసనాద్భర్త్సనాద్భస్మ పాంసుః పాంసుత్వదాయతః
ప్రభావంతో, హెచ్చరికతో, విభూతి మట్టిగా మారి, మట్టిలో కలిసిపోతుంది.
గృహీత్వా ధారమధ్యాత్స భస్మ ప్రేతకరేఽర్పయత్
దాన్ని తీసుకుని, ఆ బస్మాన్ని ప్రేతుని చేతిలో పెట్టాడు.
విభూతిధారిణం వీక్ష్య పిశాచం జలదేవతాః
విభూతి ధరించిన ప్రేతుని చూసి, జలదేవతలు అతడిని గమనించాయి.
స్నాత్వా పీత్వా స నిర్గచ్ఛేద్యావత్తస్మాజ్జలాశయాత్ 4.2.54.౭
స్నానం చేసి, నీళ్లు తాగి, ఆ జలాశయం నుండి బయటకు రావాలి.
దివ్యమాలాంబరధరో దివ్యగంధానులేపనః
దివ్యమైన పుష్పమాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, పరిమళభరితమైన లేపనాలు వేసుకుని,
గచ్ఛతా తేన గగనే స తపస్వీ నమస్కృతః
ఆయన ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తుండగా, ఆ తపస్వికి నమస్కారం చేశారు.
తస్మాత్కదర్యయోనిత్వాదతీవ పరినిందితాత్
అందువల్ల, ఆ తక్కువగా పరిగణించబడే, నిందితమైన జన్మ నుండి