యథా మే చింత్యతే నిత్యం ధేన్వర్థం శ్వభ్రపూరణే
నేను ఎప్పుడూ ఆలోచించేది, ఆ గోవు కోసం ఆ గోతిని నింపాలి అని.
తస్మాత్త్వం పూరయ క్షిప్రం నాన్యః శక్తోఽత్ర కర్మణి
అందుకే నువ్వే త్వరగా నింపాలి, ఈ పనికి మరెవ్వరూ తగరారు.
చిన్తయామాస తత్కార్యం వివరస్య ప్రపూరణే
ఆ గోతిని ఎలా నింపాలి అని అతడు ఆలోచించసాగాడు.
చిరం విచార్య తమృషిమిదమాహ నగోత్తమః
చాలా సేపు ఆలోచించిన తర్వాత, ఆ పర్వతశ్రేష్ఠుడు ఆ ఋషిని ఇలా అడిగాడు.
పక్షచ్ఛేదస్తు శక్రేణ సర్వేషాం చ పురా కృతః
ఇంద్రుడు మరియు ఇతరులు వాళ్ల రెక్కలను చాలా కాలం క్రితమే కత్తిరించారు.
వసిష్ఠ ఉవాచ అస్త్యుపాయో నగానాం తు తత్ర నేతుం మహానగ
వశిష్ఠుడు చెప్పాడు: ఓ మహాపర్వతా, పర్వతాలను అక్కడికి తీసుకెళ్లడానికి ఒక మార్గం ఉంది.
తస్యార్బుద ఇతి ఖ్పాతో వయస్యః పరమం ప్రియః
వాళ్లలో అర్భుద అనే మన బాల్యమిత్రుడు ఉన్నాడు, అతడు మనకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు.
స వా ఊర్ధ్వగతిః క్షిప్రం క్షణాన్నేష్యత్యసంశయః
అతడు త్వరగా పైకి ఎగిరి, క్షణంలోనే ఇక్కడికి తీసుకొస్తాడు, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఆదేశో దీయతామస్య దుఃఖం కర్తుం చ నార్హసి
అతనికి ఆదేశం ఇవ్వు, అతనికి బాధ కలిగించకూడదు.
దుఃఖేన మహతాఽఽవిష్టశ్చింతయామాస భూధరః
పెద్ద బాధతో ఆ పర్వతుడు లోలోపల విచారించసాగాడు.
మైనాకస్తనయోఽస్మాకం ప్రవిష్టః సాగరే భయాత్ కిం కృత్యమధునాఽస్మాకం కథం శ్రేయో భవిష్యతి
మన కుమారుడు మైనాకుడు భయంతో సముద్రంలోకి వెళ్లిపోయాడు. ఇప్పుడు మనం ఏం చేయాలి? మన మేలు ఎలా జరుగుతుంది?
ఇతః శాపభయం తీవ్రమితో దుఃఖం చ పుత్రజమ్ 7.3.3.
ఇక్కడ శాపభయం చాలా ఎక్కువగా ఉంది, అలాగే కుమారుని వల్ల కలిగిన బాధ కూడా ఇక్కడే ఉంది.
స ఏవం నిశ్చయం కృత్వా నందివర్ధనముక్తవాన్
అలా నిర్ణయం తీసుకున్నవాడు నందివర్ధనునికి ఇలా చెప్పాడు.
తత్రాస్తి వివరో రౌద్రస్తం ప్రపూరయ సత్వరమ్
అక్కడ ఒక భయంకరమైన లోయ ఉంది — దాన్ని త్వరగా నింపించు.
పాలాశైః ఖాదిరైరాఢ్యో ధవైః శాల్మలిభిస్తథా
ఆ లోయను పలాశ, ఖదిర, ధవ, శాల్మలి చెట్ల కొమ్మలతో నింపించు.
సునిష్ఠురైర్నృపశుభిర్భిల్లైశ్చ వివిధైరపి నార్హోఽహం పర్వతశ్రేష్ఠ తత్ర గంతుం కథంచన
ఆ లోయలో క్రూరమైన మనుషులు, పశువులు, ఇంకా రకరకాల భిల్లులు ఉన్నారు; ఓ పర్వతశ్రేష్ఠా, నేను అక్కడికి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వెళ్లలేను.
అథోవాచ వసిష్ఠస్తం సంత్రస్తం నందివర్ద్ధనమ్
అప్పుడు వశిష్ఠుడు భయపడుతున్న నందివర్ధనునితో ఇలా అన్నాడు.
తవ మూర్ధ్ని సదా వాసో మమ తత్ర భవిష్యతి
నీవు అక్కడ ఉన్నప్పుడు నా నివాసం ఎప్పుడూ నీ తలపై ఉంటుంది.
వృక్షాశ్చ వివిధాకారాః పత్రపుష్పఫలాన్వితాః
అక్కడ రకరకాల ఆకారాల చెట్లు, ఆకులు, పువ్వులు, పండ్లతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
అహమేవానయిష్యామి తవార్థే చ మహేశ్వరమ్
నీ కోసం నేనే మహేశ్వరునిని ఇక్కడికి తీసుకొస్తాను.
అర్బుదం నాగమాసాద్య వాక్యమేతదువాచ హ
అర్బుద అనే నాగుని దగ్గరకు వెళ్లి అతనితో ఇలా చెప్పాడు.
తత్ర యావోఽద్య భద్రం తే వయస్య వినయాన్విత 7.3.3.
నీవు అక్కడ ఈరోజు సుఖంగా ఉండు, మిత్రమా, వినయంతో ఉండు.
తత్రైవ చ వసిష్యామి త్వయా సార్ద్ధమసంశయమ్
అక్కడే నేను నిన్ను వెంటబట్టి ఉంటాను, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
కిం త్వహం ప్రణయాద్భ్రాతర్వక్ష్యామి యద్వచః శృషు
కానీ, సోదరా, ప్రేమతో నేను ఒక మాట చెబుతాను — నా మాట విను.
మన్నామ్నా ఖ్యాతిమాయాతు నాన్యత్కించిద్వృణోమ్యహమ్ ప్రణమ్య పితరౌ చైవ ప్రతస్థే మునినా సహ
నా పేరుతోనే ఖ్యాతి రావాలి, ఇంకేమీ నేను కోరుకోను. తల్లిదండ్రులకు నమస్కరించి, ఆ మునితో కలిసి బయలుదేరాడు.
దివ్యైర్వృక్షైః శుభైః పూర్ణైర్నదీనిర్ఝరసంకులైః
అక్కడ దివ్యమైన, శుభ్రమైన చెట్లు విరివిగా ఉన్నాయి, నదులు, జలపాతాలతో నిండిపోయి ఉన్నాయి.
ముక్తోఽర్బుదేన తత్రైవ వివరే మునివాక్యతః
అక్కడ ఆ ముని మాట వల్ల అర్బుదుడు ఆ లోయలో అతన్ని విడుదల చేశాడు.
విముక్తో వివరే తస్మిన్నర్బుదేన మహాత్మనా
ఆ లోయలో మహాత్ముడైన అర్బుదుని చేత విడుదలయ్యాడు.
బ్రవీచ్చార్బుదం నాగం వరం వరయ సువ్రత
అతడు అర్బుద నాగునితో ఇలా అన్నాడు: 'ధైర్యవంతుడా, వరం కోరుకో.'
అవశ్యం యది దాతవ్యం తచ్ఛృణుష్వ ద్విజోత్తమ
ఏదైనా తప్పక ఇవ్వాలి అంటే, విను, ద్విజోత్తమా.