స చకార తథా శీఘ్రం తతో ధూమో వ్యజాయత
అతడు వెంటనే అలాగే చేశాడు. వెంటనే పొగ వచ్చిపుట్టింది.
తతశ్చ వ్యాకులాః సర్వే పన్నగాః సముపాద్రవన్ ఉత్తంకాయ తతో దత్త్వా ప్రణిపత్య యయుర్గృహమ్
అప్పుడు అన్ని పాములు కలవరపడి పరుగెత్తుకొచ్చాయి. అవి ఉత్తంకుడికి ఇచ్చి, నమస్కరించి తమ ఇళ్లకు వెళ్ళిపోయాయి.
యస్త్వయాఽఽరాధితః పూర్వముపాధ్యాయనిదేశతః
నీవు మునుపు ఉపాధ్యాయుని ఆజ్ఞతో ఆరాధించినవాడు,
జ్ఞాత్వా త్వాం దుఃఖితం ప్రాప్తమిహ ప్రాప్తః కృపాపరః
నీవు ఇక్కడ బాధతో వచ్చావని తెలుసుకొని, అతడు కరుణతో వచ్చాడు.
నయామి తత్ర యత్రాస్తే గురుః సర్వగుణాలయః
నేను నిన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్తాను, అక్కడ మా గురువు, అన్ని మంచి లక్షణాల నిలయం, నివసిస్తున్నారు.
తత్క్షణాత్సమనుప్రాప్తో గౌతమస్య నివేశనమ్ 7.3.2.
అదే క్షణంలో అతడు గౌతముని ఇంటికి చేరాడు.
స్నాతా చాభ్యేత్య భర్తారం సాధ్వీ వాక్యమువాచ హ
సతీ స్నానం చేసి తన భర్త దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా చెప్పింది.
శిథిలో గురుకృత్యేషు స యదాలక్షితో మయా
గురువుకు చేయాల్సిన పనుల్లో అతడు అలసత్వం చూపుతున్నాడని నేను గమనించాను.
ప్రసన్నవదనో హృష్టః కుణ్డలాభ్యాం సమన్వితః
అతడు హర్షంతో, ఆనందంగా, చెవులకు కుండలాలు ధరించి కనిపించాడు.
సా దృష్ట్వా తత్క్షణాత్సాధ్వీ కర్ణాభ్యాం సంన్యవేశయత్
అది చూసిన ఆ సతీ వెంటనే ఆ కుండలాలను తన చెవులకు పెట్టుకుంది.
యథా మే చింత్యతే నిత్యం ధేన్వర్థం శ్వభ్రపూరణే
నేను ఎప్పుడూ ఆలోచించేది, ఆ గోవు కోసం ఆ గోతిని నింపాలి అని.
తస్మాత్త్వం పూరయ క్షిప్రం నాన్యః శక్తోఽత్ర కర్మణి
అందుకే నువ్వే త్వరగా నింపాలి, ఈ పనికి మరెవ్వరూ తగరారు.
చిన్తయామాస తత్కార్యం వివరస్య ప్రపూరణే
ఆ గోతిని ఎలా నింపాలి అని అతడు ఆలోచించసాగాడు.
చిరం విచార్య తమృషిమిదమాహ నగోత్తమః
చాలా సేపు ఆలోచించిన తర్వాత, ఆ పర్వతశ్రేష్ఠుడు ఆ ఋషిని ఇలా అడిగాడు.
పక్షచ్ఛేదస్తు శక్రేణ సర్వేషాం చ పురా కృతః
ఇంద్రుడు మరియు ఇతరులు వాళ్ల రెక్కలను చాలా కాలం క్రితమే కత్తిరించారు.
వసిష్ఠ ఉవాచ అస్త్యుపాయో నగానాం తు తత్ర నేతుం మహానగ
వశిష్ఠుడు చెప్పాడు: ఓ మహాపర్వతా, పర్వతాలను అక్కడికి తీసుకెళ్లడానికి ఒక మార్గం ఉంది.
తస్యార్బుద ఇతి ఖ్పాతో వయస్యః పరమం ప్రియః
వాళ్లలో అర్భుద అనే మన బాల్యమిత్రుడు ఉన్నాడు, అతడు మనకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు.
స వా ఊర్ధ్వగతిః క్షిప్రం క్షణాన్నేష్యత్యసంశయః
అతడు త్వరగా పైకి ఎగిరి, క్షణంలోనే ఇక్కడికి తీసుకొస్తాడు, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఆదేశో దీయతామస్య దుఃఖం కర్తుం చ నార్హసి
అతనికి ఆదేశం ఇవ్వు, అతనికి బాధ కలిగించకూడదు.
దుఃఖేన మహతాఽఽవిష్టశ్చింతయామాస భూధరః
పెద్ద బాధతో ఆ పర్వతుడు లోలోపల విచారించసాగాడు.
మైనాకస్తనయోఽస్మాకం ప్రవిష్టః సాగరే భయాత్ కిం కృత్యమధునాఽస్మాకం కథం శ్రేయో భవిష్యతి
మన కుమారుడు మైనాకుడు భయంతో సముద్రంలోకి వెళ్లిపోయాడు. ఇప్పుడు మనం ఏం చేయాలి? మన మేలు ఎలా జరుగుతుంది?
ఇతః శాపభయం తీవ్రమితో దుఃఖం చ పుత్రజమ్ 7.3.3.
ఇక్కడ శాపభయం చాలా ఎక్కువగా ఉంది, అలాగే కుమారుని వల్ల కలిగిన బాధ కూడా ఇక్కడే ఉంది.
స ఏవం నిశ్చయం కృత్వా నందివర్ధనముక్తవాన్
అలా నిర్ణయం తీసుకున్నవాడు నందివర్ధనునికి ఇలా చెప్పాడు.
తత్రాస్తి వివరో రౌద్రస్తం ప్రపూరయ సత్వరమ్
అక్కడ ఒక భయంకరమైన లోయ ఉంది — దాన్ని త్వరగా నింపించు.
పాలాశైః ఖాదిరైరాఢ్యో ధవైః శాల్మలిభిస్తథా
ఆ లోయను పలాశ, ఖదిర, ధవ, శాల్మలి చెట్ల కొమ్మలతో నింపించు.
సునిష్ఠురైర్నృపశుభిర్భిల్లైశ్చ వివిధైరపి నార్హోఽహం పర్వతశ్రేష్ఠ తత్ర గంతుం కథంచన
ఆ లోయలో క్రూరమైన మనుషులు, పశువులు, ఇంకా రకరకాల భిల్లులు ఉన్నారు; ఓ పర్వతశ్రేష్ఠా, నేను అక్కడికి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వెళ్లలేను.
అథోవాచ వసిష్ఠస్తం సంత్రస్తం నందివర్ద్ధనమ్
అప్పుడు వశిష్ఠుడు భయపడుతున్న నందివర్ధనునితో ఇలా అన్నాడు.
తవ మూర్ధ్ని సదా వాసో మమ తత్ర భవిష్యతి
నీవు అక్కడ ఉన్నప్పుడు నా నివాసం ఎప్పుడూ నీ తలపై ఉంటుంది.
వృక్షాశ్చ వివిధాకారాః పత్రపుష్పఫలాన్వితాః
అక్కడ రకరకాల ఆకారాల చెట్లు, ఆకులు, పువ్వులు, పండ్లతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
అహమేవానయిష్యామి తవార్థే చ మహేశ్వరమ్
నీ కోసం నేనే మహేశ్వరునిని ఇక్కడికి తీసుకొస్తాను.