ఉదితేఽత్రోదిమో నిత్యమస్తం యాత్యస్తమాప్నుమః
సూర్యుడు ఉదయిస్తే మనమందరం లేచిపోతాం, ఆయన అస్తమిస్తే మనమూ అస్తమిస్తాం.
ఇతి వ్యాకులితం విశ్వం పశ్యన్విశ్వేశ్వరః స్వయమ్
ఇలా ఈ లోకం కలవరపడుతున్నదని చూసి, విశ్వేశ్వరుడు తానే స్వయంగా,
మయూఖమాలినం శంభురాలోక్యాతి సునిశ్చలమ్
కిరణాల తాడుతో అలంకరించబడిన, అచంచలమైనవాడైన సూర్యుని శంభుడు చూశాడు.
ఉవాచ చ ప్రసన్నాత్మా శ్రీకంఠః ప్రణతార్తిహృత్ 4.1.49.
దయతో నిండిన, నమస్కరించినవారి బాధను తొలగించే శ్రీకంఠుడు మాట్లాడాడు.
నిరుద్ధేంద్రియవృత్తిత్వాద్బ్రధ్నో ధ్యానసమాధినా
ధ్యానం, సమాధి ద్వారా తన ఇంద్రియాలు, వాటి చర్యలు పూర్తిగా నియంత్రించబడ్డాయి.
కాష్ఠీభూతం తు తం జ్ఞాత్వా శివః పస్పర్శ పాణినా
అతను కలపలా స్థిరంగా ఉన్నాడని గుర్తించిన శివుడు, తన చేతితో అతనిని తాకాడు.
తత ఉన్మీలయాంచక్రే లోచనే విశ్వలోచనః
తర్వాత విశ్వలోచనుడు తన కళ్లను తెరిచాడు.
పరివ్యపేతసంతాపస్తపనః స్పర్శనాద్విభోః
ప్రభువు తాకిన వెంటనే అతని బాధలు, మంట అంతా పోయాయి.
మిత్రో నేత్రాతిథీకృత్య త్ర్యక్షం ప్రత్యక్షమగ్రతః
మిత్రుడు, త్రినేత్రుడిని తన కళ్లతో అతిథిగా గౌరవించి, అతని ముందే నిలిచాడు.
భూతనాథ భవభీతిహారక త్వాం నతోస్మి నతవాంఛితప్రద
భూతాలక主人ా, జన్మభయాన్ని తొలగించేవాడా, నమస్కరించే వారికి కోరిన వరాలు ఇచ్చేవాడా, నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
చంద్రచూడమృడ ధూర్జటే హర త్ర్యక్ష దక్ష శతతంతుశాతన
చంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించినవాడా, దయామయుడా, జటాధరుడా, హరా, త్రినేత్రుడా, దక్షుణ్ణి సంహరించినవాడా, అనేక బంధాలను తెంచేవాడా,
నీలలోహిత సమీహితార్థ దహే(?)ద్వ్యేకలోచన విరూపలోచన
నీలవర్ణుడా, ఎరుపు రంగు కలిగినవాడా, మనసులోని కోరికలు నెరవేర్చేవాడా, ప్రకాశించే వాడా, ఒక్క కన్నుతో, మూడు కన్నులతో, విచిత్రమైన కళ్లతో ఉన్నవాడా,
వామదేవశితికంఠశూలభృచ్చంద్రశేఖర ఫణీంద్రభూషణ
వామదేవుడా, నల్లగళముగలవాడా, త్రిశూలాన్ని ధరించినవాడా, చంద్రుని అలంకారంగా పెట్టుకున్నవాడా, పాముల రాజును అలంకారంగా ధరించినవాడా,
త్ర్యంబక త్రిపురసూదనేశ్వర త్రాణకృత్త్రినయనత్రయీమయ 4.1.49.
త్రయంబకుడా, త్రిపురాసురులను సంహరించినవాడా, ప్రభువా, రక్షణకర్తా, మూడు కళ్ల స్వరూపుడా,
శర్వరీరహితశర్వసర్వగస్వర్గమార్గసుఖదాపవర్గద
రాత్రిలేని వాడా, సర్వవ్యాపకుడా, శర్వుడా, స్వర్గమార్గంలో, మోక్ష మార్గంలో సుఖాన్ని ఇచ్చేవాడా,
శంకరోగ్రగిరిజాపతే పతే విశ్వనాథవిధివిష్ణు సంస్తుత
శంకరా, ఉగ్రుడా, గిరిజాపతీ, జగత్పతీ, విశ్వనాథుడు, బ్రహ్మ, విష్ణువు స్తుతించే వాడా,
విశ్వరూపపరరూప వర్జితబ్రహ్మజిహ్మరహితామృతప్రద
విశ్వరూపుడా, పరరూపుడా, వంకరతన్మయత లేని వాడా, అమృతాన్ని ప్రసాదించేవాడా,
ఇత్థం పరీత్య మార్తండో మృడం దేవం మృడానికామ్
ఇలా మార్థాండుడు మృడుని, ఆ దయామయ దేవుని ఈ పదాలతో స్తుతించాడు.
రవిరువాచ దేవి త్వదీయచరణాంబుజరేణుగౌరీం భాలస్థలీం వహతి యః ప్రణతిప్రవీణః
రవి ఇలా అన్నాడు: దేవీ, నీ పాదపద్మాల ధూళిని, గౌరీ, భక్తి పరాయణుడైన వాడు తన నుదుటిపై ధరించేవాడు,
శ్రీమంగలే సకలమంగలజన్మభూమే శ్రీమంగలే సకలకల్మషతూలవహ్నే
శ్రీమంగళే, సమస్త మంగళాల మూలస్థానమూ, శ్రీమంగళే, అన్ని పాపాలను కాల్చే అగ్నివైపు,
విశ్వేశ్వరి త్వమసి విశ్వజనస్య కర్త్రీ త్వం పాలయిత్ర్యసి తథా ప్రలయేపిహంత్రీ
విశ్వేశ్వరీ, నీవే సమస్త జనుల సృష్టికర్త, నీవే రక్షకురాలు, ప్రళయంలో నీవే సంహారిణి.
మాతర్భవాని భవతీ భవతీవ్రదుఃఖసంభారహారిణి శరణ్యమిహాస్తి నాన్యా
భవానీ తల్లి, నీవే తీవ్రమైన బాధల భారాన్ని తొలగించేవాడవు; ఇక్కడ నీకంటే వేరే శరణ్యం లేదు.
యే త్వా స్మరంతి సతతం సహజప్రకాశాం కాశీపురీస్థితిమతీం నతమోక్షలక్ష్మీమ్
ఎవరైతే నిన్ను, సహజ ప్రకాశమయమైన, కాశీపురిలో స్థిరంగా వెలిగే, నమస్కారముతో ముక్తిని ప్రసాదించే దేవిని ఎప్పుడూ స్మరిస్తారో,
మాతస్తవాంఘ్రియుగలం విమలం హృదిస్థం యస్యాస్తి తస్య భువనం సకలం కరస్థమ్ 4.1.49.
తల్లి, ఎవరి హృదయంలో నీ పవిత్రమైన పాదయుగ్మం ఉండునో, ఆ వ్యక్తికి ఈ లోకమంతా చేతిలో ఉన్నట్టు అవుతుంది.
త్వం దేవి వేదజననీ ప్రణవస్వరూపా గాయత్ర్యసి త్వమసి వై ద్విజకామధేనుః
నీవే దేవత, వేదాలకు జనని, ప్రణవ స్వరూపిణి, నీవే గాయత్రీ, ద్విజులకు కోరికలు తీర్చే కామధేనువు.
గౌరి త్వమేవ శశిమౌలిని వేధసి త్వం సావిత్ర్యసి త్వమసి చక్రిణి చారులక్ష్మీః
నీవే గౌరీ, చంద్రకిరీటుడైన బ్రహ్మలో నీవే, నీవే సావిత్రి, చక్రధారి విష్ణువులో నీవే అందమైన లక్ష్మి.
స్తుత్వేతి తాం స్మరహరార్ధశరీరశోభాం శ్రీమంగలాష్టక మహాస్తవనేన భానుః
కామదహనునికి అర్ధాంగిగా ప్రకాశించే ఆ దేవిని, మంగళాశ్టక మహాస్తోత్రంతో భాను స్తుతించాడు.
మిత్రమన్నేత్రగో నిత్యం ప్రపశ్యే తచ్చరాచరమ్
నేను మిత్రుడు, నా కంటితో ఎల్లప్పుడూ ఈ చరాచర జగత్తును చూస్తున్నాను.
మమ మూర్తిర్భవాన్సూర్య సర్వజ్ఞో భవ సర్వగః
సూర్యుడా, నీవే నా రూపం; నీవు సర్వజ్ఞుడవు కావాలి, నీవు అన్నిదిక్కులా వ్యాపించు.
సర్వేషాం సర్వదుఃఖాని భక్తానాం త్వం నిరాకురు
భక్తులందరి బాధలను నీవు తొలగించు.